Z zycia diecezji

Budować wspólnotę Kościoła

Co roku członkowie Stowarzyszenia Rodzin Katolickich Diecezji Toruńskiej wyjeżdżają na dni skupienia, w czasie których "ładują akumulatory" do dalszej pracy. Doskonałe warunki znajdują w odosobnionym, położonym w pięknej okolicy Zamku Bierzgłowskim. W tym roku od 11 do 13 października uczestnicy rekolekcji, które miały charakter warsztatów, pod przewodnictwem asystenta SRK DT - ks. prał. Józefa Nowakowskiego, zastanawiali się, jak budować wspólnotę Kościoła i jak koło SRK może budować wspólnotę w swojej parafii, zaczynając od umacniania swojej duchowości i zdolności do apostolstwa, kończąc na sformułowaniu zadań koła parafialnego. Podstawę rozważań stanowiły fragmenty dokumentów II Polskiego Synodu Plenarnego i książki ks. Mieczysława Nowaka O nową wizję parafii. Pokłosiem rekolekcji są materiały formacyjne, przekazane jako Myśli robocze z pracy grup w czasie rekolekcji ich uczestnikom i kołom. W rekolekcjach brali udział członkowie oddziałów toruńskiego i grudziądzkiego SRK DT. Rozważaniom towarzyszyła codzienna Msza św. (w niedzielę wraz ze wspólnotą parafialną), Jutrznia, śpiewy, spacery.

Klerycy werbiści w parafii

Reklama

Trzecia niedziela października obchodzona jest jako Niedziela Misyjna. Poprzedza ją Tydzień Miłosierdzia. W parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Grudziądzu gościliśmy od niedzieli 21 października przez cały tydzień braci kleryków - Tomasza i Andrzeja ze Zgromadzenia Ojców Werbistów z Pieniężna. Na rozpoczęcie Tygodnia Misyjnego klerycy na wszystkich Mszach św. wprowadzali nas w klimat misji. Misja jest naszą odpowiedzią na ważne polecenie Jezusa: "Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody". Bracia klerycy spotykali się przez cały tydzień w szkole z młodzieżą Gimnazjum nr 5. Prowadzili także rozważania różańcowe dla dorosłych i dla dzieci. Światowy Dzień Misyjny jest wezwaniem do wytrwałej modlitwy w intencji misji i do współpracy na wszelkie sposoby w działalności, którą Kościół prowadzi na całym świecie, by budować "wieczne i powszechne Królestwo, Królestwo prawdy i życia, Królestwo świętoś-ci i łaski, Królestwo sprawiedliwości, miłości i pokoju". Jesteśmy wezwani, aby świadczyć życiem o naszej przynależności do Chrystusa i Jego Ewangelii. On wzywa nas też, abyśmy spieszyli z pomocą "braciom najmniejszym". Tydzień, w którym parafia gościła misjonarzy werbistów, był okazją do refleksji nad przesłaniem tegorocznej pielgrzymki Ojca Świętego do Polski, okazją do rozeznania "nowej wyobraźni miłosierdzia". Miłosierdzie to nie tylko dar materialny, ale zauważenie drugiego człowieka, troska o jego potrzeby materialne i duchowe, solidarność, czasami zwyczajne bycie przy nim. Miłosierdzie, jakie okazał nam sam Bóg, jest inspiracją do bycia samemu miłosiernym. Każdy z nas jest misjonarzem w domu, w pracy, wszędzie. Bądźmy prawdziwymi misjonarzami i nie wstydźmy się głosić
Dobrej Nowiny o Chrystusie - Panu Naszym. Zachęcam wszystkich do pamięci modlitewnej w intencji misji i misjonarzy.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Maria Szczęsna

Dwie wystawy w Bibliotece Uniwersyteckiej w Toruniu

Reklama

Przez cały grudzień oglądać można w salach galeryjnych (parter) Biblioteki Uniwersyteckiej w Toruniu wystawę pn. "Mała Galeria Sztuki Emigracyjnej". Ekspozycja, przygotowana przez Mirosława A. Supruniuka, Joannę Krasnodędską i Jarosława Koźmińskiego, prezentuje ponad 250 unikalnych w skali krajowej obiektów (prace olejne, rzeźby, grafikę, akwarele, szkice, rysunki i dokumenty), których autorami są artyści polscy żyjący i tworzący w XX w. poza Polską. Wśród pokazywanych prac prawie 120 artystów są m. in.: oleje Józefa Czapskiego, Jana Lebensteina, Adama Kossowskiego, Zygmunta Turkiewicza, Mariana Kratochwila, Janiny Boguckiej, Marka Żuławskiego, Leona Piesowockiego, rzeźby Tadeusza Kopera i Alfreda Jesiona, grafiki Aleksandra Wernera, Tadeusza Mysłowskiego, Konstantego Brandla, Zdzisława Ruszkowskiego, Andrzeja Dudzińskiego, szkice i rysunki Tadeusza Beutlicha, Mariana Kościałkowskiego, Ludwika Klimka, Janusza Eichlera i Ludmiły Murawskiej. Dziełom sztuki towarzyszą dokumenty, rękopisy, fotografie i szkicowniki oraz przygotowany na tę okazję katalog. Wszystkie obiekty są własnością Archiwum Emigracji Biblioteki UMK, jednego z najważniejszych ośrodków dokumentujących dorobek polskiej emigracji XX w.
W Bibliotece Uniwersyteckiej (piętro czytelni) zobaczyć można również wystawę poświęconą londyńskiej katolickiej oficynie wydawniczej VERITAS. Ekspozycja, złożona z dokumentów i publikacji ze zbiorów Biblioteki UMK, ukazuje historię, kierunki działalności oraz liczący kilka tysięcy tytułów dorobek edytorski tego największego polskiego wydawnictwa emigracyjnego. Wśród prezentowanych książek zobaczyć można opus magnum Veritas - wielotomową Sumę teologiczną św. Tomasza z Akwinu, a także liczne książki Ojców Kościoła, teologów, historyków, publicystów katolickich. Autorem wystawy jest Rafał Moczkodan.
Wystawy czynne są w godzinach otwarcia Biblioteki.

Uroczystość Patronki na Barbarce

4 grudnia odbędzie się uroczystość zakończenia obchodów 703. rocznicy Barbarki. O godz. 13.00 zostanie odprawiona Msza św. w kaplicy św. Barbary, należącej do parafii św. Antoniego w Toruniu. Po Eucharystii odbędzie się festyn z piosenką i występami przy ognisku w rejonie Wzgórza Zygmunta I Starego. Uczniów, młodzież z Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół", PCK i harcerzy zapraszamy do zorganizowania biwaku i ćwiczeń na polanie przy kaplicy. W skład Komitetu Organizacyjnego wchodzą: Urząd Miasta Torunia, parafia św. Antoniego, I Oddział Stowarzyszenia Szwadron Jazdy Pomorza Nadwiślańskiego, Zespoły Szkół nr 3 i 9, Gimnazjum Akademickie. Serdecznie zapraszamy społeczeństwo Torunia i okolic.

Płk Jan Bruś

Zaproszenie na koncerty

1 grudnia, o godz. 17.00 w Sali Wielkiej Dworu Artusa odbędzie się koncert z cyklu Muzyka dla Ciebie. Z Toruńską Orkiestrą Kameralną pod dyr. Wojciecha Mrozka wystąpi Lindsay Davidson (dudy szkockie). Zaprezentowane zostaną tańce świata i muzyka celtycka. Lindsay Davidson, Szkot mieszkający w Krakowie, muzyk o niezwykłej wyobraźni i mistrzowskich umiejętnościach, jest pierwszym absolwentem na świecie w klasie dud szkockich. Uzyskał również dyplom z zakresu kompozycji i komputerowej syntezy dźwięku.

Reklama

8 grudnia (niedziela), o godz. 17.00 w Sali Wielkiej Dworu Artusa odbędzie się koncert mikołajkowy dla dzieci. Toruńska Orkiestra Kameralna pod dyr. Jana Walczyńskiego wykona utwory z filmów dziecięcych. Dla najmłodszych zorganizowane też będą liczne konkursy.

Rozsądnie o sektach

Toruńskie Centrum Informacji o Sektach i Ruchach Religijnych organizuje w Centrum Dialogu Społecznego im. Jana Pawła II w Toruniu, przy ul. Łaziennej 22, cykl wykładów otwartych pt. ,,ROZSĄDNIE O SEKTACH". Pierwszy wykład nt. Sekty a prawo - zagadnienia teorii i praktyki wygłosił 28 listopada Piotr Chrzczonowicz - pracownik UMK.
4 grudnia (środa), o godz. 18.45 wykład nt. Blaski i cienie organizacji Świadków Jehowy wygłosi Szymon Matusiak - były wieloletni świadek Jehowy.
14 grudnia (sobota), o godz. 17.00 wykład nt. Dwa oblicza ruchów dalekowschodnich wygłosi Grzegorz Fels - redaktor naczelny kwartalnika Sekty i Fakty.
Wykłady zostały dofinansowane przez Urząd Miasta Torunia. Po prelekcjach dyskusja. Serdecznie zapraszamy.

I Chrześcijańskie Forum Młodzieży Gimnazjalnej

Młodzież kl. III Zespołu Szkół nr 12 w Toruniu oraz katecheci zapraszają na I Chrześcijańskie Forum Młodzieży Gimnazjalnej, które odbędzie się 12 grudnia br. w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej. Temat wiodący dotyczy oblicza Trzeciego Tysiąclecia Mój świat wartości. W programie: godz. 10.00 - uroczyste rozpoczęcie; godz. 10.15 - Eucharystia (aula uczelni); godz. 11.30 - wykłady, dysputy filozoficzne i formy sceniczne.
Informacje i zgłoszenia udziału przyjmuje s. Millena Banach w parafii św. Józefa w Toruniu - tel. (0-56) 654-45-53 oraz dyrekcja ZS nr 12 przy ul. Żwirki i Wigury.

smb

Zapraszamy na festiwal

18 stycznia 2003 r. w sali koncertowej Dzielnicowego Domu Kultury - Rudak przy ul. Okólnej 169 w Toruniu odbędzie się VI Międzydiecezjalny Festiwal Pieśni i Piosenki Bożonarodzeniowej im. bp. Jana Chrapka.
Festiwal pod patronatem honorowym bp. Andrzeja Suskiego organizuje Koło Stowarzyszenia Rodzin Katolickich przy parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Toruniu. Przewodniczącym jury jest dr hab. Roman Grucza - dyrygent, dyrektor Chóru Katedralnego "Pueri Cantores Thorunienses".
O uczestnictwie decyduje kolejność zgłoszeń. W przypadku ich dużej ilości organizator zastrzega sobie prawo przeprowadzenia eliminacji, o czym uczestnicy zostaną powiadomieni. W konkursie nie mogą uczestniczyć laureaci Grand Prix poprzednich edycji Festiwalu. Do rywalizacji mogą przystąpić zespoły wokalno-instrumentalne, schole i soliści. Uczestnicy będą oceniani w kategoriach wiekowych: poniżej i powyżej 12 lat. Repertuar obejmuje dwa utwory (czas występu nie może przekroczyć 10 min).
Kartę uczestnictwa prosimy przesłać do 20 grudnia br. pod adresem: Stowarzyszenie Rodzin Katolickich przy parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Toruniu: prezes Koła - Witold Makowski, ul. Łódzka 82, 87-100 Toruń lub Bogdan Sobkowski, ul. Radiowa 39, 87-100 Toruń.
Wszelkie informacje można uzyskać u Bogdana Sobkowskiego pod nr. telefonu: (0-56) 654-79-52 - codziennie w godz. 19.00-21.00 lub 0-601 84-71-83 - przez cały dzień.

Urodził się około 349 r. w Antiochii w Syrii (dzisiaj Antakya na południu Turcji), tam też podejmował posługę kapłańską przez około 11 lat, aż do 397 r., gdy został mianowany biskupem Konstantynopola. W stolicy cesarstwa pełnił posługę biskupią do czasu dwóch wygnań, które nastąpiły krótko po sobie - między 403 a 407 r. Dzisiaj ograniczymy się do spojrzenia na lata antiocheńskie Chryzostoma. W młodym wieku stracił ojca i żył z matką Antuzą, która przekazała mu niezwykłą wrażliwość ludzką oraz głęboką wiarę chrześcijańską. Odbył niższe oraz wyższe studia, uwieńczone kursami filozofii oraz retoryki. Jako mistrza miał Libaniusza, poganina, najsłynniejszego retora tego czasu. W jego szkole Jan stał się wielkim mówcą późnej starożytności greckiej. Ochrzczony w 368 r. i przygotowany do życia kościelnego przez biskupa Melecjusza, przez niego też został ustanowiony lektorem w 371 r. Ten fakt oznaczał oficjalne przystąpienie Chryzostoma do kursu eklezjalnego. Uczęszczał w latach 367-372 do swego rodzaju seminarium w Antiochii, razem z grupą młodych. Niektórzy z nich zostali później biskupami, pod kierownictwem słynnego egzegety Diodora z Tarsu, który wprowadzał Jana w egzegezę historyczno-literacką, charakterystyczną dla tradycji antiocheńskiej. Później udał się wraz z eremitami na pobliską górę Sylpio. Przebywał tam przez kolejne dwa lata, przeżyte samotnie w grocie pod przewodnictwem pewnego „starszego”. W tym okresie poświęcił się całkowicie medytacji „praw Chrystusa”, Ewangelii, a zwłaszcza Listów św. Pawła. Gdy zachorował, nie mógł się leczyć sam i musiał powrócić do wspólnoty chrześcijańskiej w Antiochii (por. Palladiusz, „Życie”, 5). Pan - wyjaśnia jego biograf - interweniował przez chorobę we właściwym momencie, aby pozwolić Janowi iść za swoim prawdziwym powołaniem. W rzeczywistości, napisze on sam, postawiony wobec alternatywy wyboru między trudnościami rządzenia Kościołem a spokojem życia monastycznego, tysiąckroć wolałby służbę duszpasterską (por. „O kapłaństwie”, 6, 7), gdyż do tego właśnie Chryzostom czuł się powołany. I tutaj nastąpił decydujący przełom w historii jego powołania: został pasterzem dusz w pełnym wymiarze! Zażyłość ze Słowem Bożym, pielęgnowana podczas lat życia eremickiego, spowodowała dojrzewanie w nim silnej konieczności przepowiadania Ewangelii, dawania innym tego, co sam otrzymał podczas lat medytacji. Ideał misyjny ukierunkował go, płonącą duszę, na troskę pasterską. Między 378 a 379 r. powrócił do miasta. Został diakonem w 381 r., zaś kapłanem - w 386 r.; stał się słynnym mówcą w kościołach swego miasta. Wygłaszał homilie przeciwko arianom, następnie homilie na wspomnienie męczenników antiocheńskich oraz na najważniejsze święta liturgiczne. Mamy tutaj do czynienia z wielkim nauczaniem wiary w Chrystusa, również w świetle Jego świętych. Rok 387 był „rokiem heroicznym” dla Jana, czasem tzw. przewracania posągów. Lud obalił posągi cesarza, na znak protestu przeciwko podwyższeniu podatków. W owych dniach Wielkiego Postu, jak i wielkiej goryczy z powodu ogromnych kar ze strony cesarza, wygłosił on 22 gorące „Homilie o posągach”, ukierunkowane na pokutę i nawrócenie. Potem przyszedł okres spokojnej pracy pasterskiej (387-397). Chryzostom należy do Ojców najbardziej twórczych: dotarło do nas jego 17 traktatów, ponad 700 autentycznych homilii, komentarze do Ewangelii Mateusza i Listów Pawłowych (Listy do Rzymian, Koryntian, Efezjan i Hebrajczyków) oraz 241 listów. Nie uprawiał teologii spekulatywnej, ale przekazywał tradycyjną i pewną naukę Kościoła w czasach sporów teologicznych, spowodowanych przede wszystkim przez arianizm, czyli zaprzeczenie boskości Chrystusa. Jest też ważnym świadkiem rozwoju dogmatycznego, osiągniętego przez Kościół w IV-V wieku. Jego teologia jest wyłącznie duszpasterska, towarzyszy jej nieustanna troska o współbrzmienie między myśleniem wyrażonym słowami a przeżyciem egzystencjalnym. Jest to przewodnia myśl wspaniałych katechez, przez które przygotowywał katechumenów na przyjęcie chrztu. Tuż przed śmiercią napisał, że wartość człowieka leży w „dokładnym poznaniu prawdziwej doktryny oraz w uczciwości życia” („List z wygnania”). Te sprawy, poznanie prawdy i uczciwość życia, muszą iść razem: poznanie musi się przekładać na życie. Każda jego mowa była zawsze ukierunkowana na rozwijanie w wierzących wysiłku umysłowego, autentycznego myślenia, celem zrozumienia i wprowadzenia w praktykę wymagań moralnych i duchowych wiary. Jan Chryzostom troszczył się, aby służyć swoimi pismami integralnemu rozwojowi osoby, w wymiarach fizycznym, intelektualnym i religijnym. Różne fazy wzrostu są porównane do licznych mórz ogromnego oceanu: „Pierwszym z tych mórz jest dzieciństwo” (Homilia 81, 5 o Ewangelii Mateusza). Rzeczywiście, „właśnie w tym pierwszym okresie objawiają się skłonności do wad albo do cnoty”. Dlatego też prawo Boże powinno być już od początku wyciśnięte na duszy, „jak na woskowej tabliczce” (Homilia 3, 1 do Ewangelii Jana): w istocie jest to wiek najważniejszy. Musimy brać pod uwagę, jak ważne jest, aby w tym pierwszym etapie życia człowiek posiadł naprawdę te wielkie ukierunkowania, które dają właściwą perspektywę życiu. Dlatego też Chryzostom zaleca: „Już od najwcześniejszego wieku uzbrajajcie dzieci bronią duchową i uczcie je czynić ręką znak krzyża na czole” (Homilia 12, 7 do Pierwszego Listu do Koryntian). Później przychodzi okres dziecięcy oraz młodość: „Po okresie niemowlęcym przychodzi morze okresu dziecięcego, gdzie wieją gwałtowne wichury (…), rośnie w nas bowiem pożądliwość…” (Homilia 81, 5 do Ewangelii Mateusza). Potem jest narzeczeństwo i małżeństwo: „Po młodości przychodzi wiek dojrzały, związany z obowiązkami rodzinnymi: jest to czas szukania współmałżonka” (tamże). Przypomina on cele małżeństwa, ubogacając je - z odniesieniem do cnoty łagodności - bogatą gamą relacji osobowych. Dobrze przygotowani małżonkowie zagradzają w ten sposób drogę rozwodowi: wszystko dzieje się z radością i można wychowywać dzieci w cnocie. Gdy rodzi się pierwsze dziecko, jest ono „jak most; tych troje staje się jednym ciałem, gdyż dziecko łączy obie części” (Homilia 12, 5 do Listu do Kolosan); tych troje stanowi „jedną rodzinę, mały Kościół” (Homilia 20, 6 do Listu do Efezjan). Przepowiadanie Chryzostoma dokonywało się zazwyczaj podczas liturgii, w „miejscu”, w którym wspólnota buduje się Słowem i Eucharystią. Tutaj zgromadzona wspólnota wyraża jeden Kościół (Homilia 8, 7 do Listu do Rzymian), to samo słowo jest skierowane w każdym miejscu do wszystkich (Homilia 24, 2 do Pierwszego Listu do Koryntian), zaś komunia Eucharystyczna staje się skutecznym znakiem jedności (Homilia 32, 7 do Ewangelii Mateusza). Jego plan duszpasterski był włączony w życie Kościoła, w którym wierni świeccy przez fakt chrztu podejmują zadania kapłańskie, królewskie i prorockie. Do wierzącego laika mówi: „Również ciebie chrzest czyni królem, kapłanem i prorokiem” (Homilia 3, 5 do Drugiego Listu do Koryntian). Stąd też rodzi się fundamentalny obowiązek misyjny, gdyż każdy w jakiejś mierze jest odpowiedzialny za zbawienie innych: „Jest to zasada naszego życia społecznego (…) żeby nie interesować się tylko sobą” (Homilia 9, 2 do Księgi Rodzaju). Wszystko dokonuje się między dwoma biegunami, wielkim Kościołem oraz „małym Kościołem” - rodziną - we wzajemnych relacjach. Jak możecie zauważyć, Drodzy Bracia i Siostry, ta lekcja Chryzostoma o autentycznej obecności chrześcijańskiej wiernych świeckich w rodzinie oraz w społeczności pozostaje również dziś jak najbardziej aktualna. Módlmy się do Pana, aby uczynił nas wrażliwymi na nauczanie tego wielkiego Nauczyciela Wiary.