Reklama

Książka

„Bitwa o Polskę w Europie”

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Jan Maria Jackowski kilka tygodni po tragicznej katastrofie smoleńskiej opublikował dość obszerną, 218-stronicową książkę pt. „Bitwa o Polskę w Europie”.
Autor analizuje i przedstawia w niej najważniejsze słabości odcinającej się od chrześcijańskich korzeni współczesnej Europy - bezbronnego wobec współczesnych zagrożeń biurokratycznego Molocha.
Stara się w niej ukazać podłoże aktualnych polskich konfliktów, upatrując ich źródło m.in. w podwójnej koncepcji człowieka - tej ukształtowanej przez tradycję chrześcijańską oraz koncepcji liberalno-laickiej, czerpiącej z myśli Oświecenia. Podejmuje pytanie, dlaczego polityczne elity nie potrafią zapewnić naszemu krajowi miejsca w Europie i dobrobytu na miarę naszych aspiracji. Ostrzega, że nasze polskie „jakoś to będzie” nie jest właściwą strategią wchodzenia w przyszłość.
Autor tak pisze o swej publikacji: „Zawarte w niej oceny są często bardzo mocne i krytyczne. Także wobec tych, których dziś opłakujemy. Może jest to główna jej wartość. Bo trudno pójść do przodu bez krytycznego przemyślenia tego, co działo się w ostatnich latach. Ale debata ta jest nie tylko potrzebna, ona jest niezbędna. Chociaż nie będzie łatwa. Ponieważ jednak wcześniej bywało różnie, teraz musi być inaczej. Żeby ta ofiara nie poszła na marne”.
Jan M. Jackowski jest autorem takich głośnych książek, jak: „Bitwa o Polskę” (1993) oraz trzytomowa „Bitwa o Prawdę” (1997), a także: „Usłyszeć głos ludzi”, „Drogi i bezdroża III RP”, „Polska w globalnej sieci”, „Czas rodzin”, „Na tropach IV RP”, „Znad Dniepru nad Odrę”. Na łamach prasy opublikował ponad 900 artykułów. Jest stałym felietonistą tygodnika „Niedziela”, a także Radia Maryja, autorem programów w Telewizji Polskiej. Był przewodniczącym sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu, przewodniczącym Rady Warszawy i sędzią Trybunału Stanu.
Niewątpliwym walorem publicystyki Jackowskiego jest temperament polemiczny oraz umiejętność wyciągania zaskakujących wniosków. Należy do autorów dalekowzrocznych, obdarzonych darem intuicji. Lektura jego poprzednich publikacji uświadamia, jak trafne są jego diagnozy.
Odnotujmy taką wypowiedź Jana Pawła II: „Wszyscy wiedzą, że Polska przeżywa teraz to, co jeden z autorów współczesnych, nawet dzisiejszych, nazwał Bitwą o Polskę. Toczy się taka bitwa o Polskę. Można powiedzieć: bitwa o polską duszę, bitwa o charakter naszego społeczeństwa, naszego narodu, naszego kraju, o kierunek naszej przyszłości - z tym Krzyżem czy bez tego Krzyża”.
Lektura książki dostarcza nam okazji do refleksji nad pytaniem, jak dla dobra i rozwoju Polski nie zmarnować, lecz wykorzystać szansę, jaką daje bycie w zjednoczonej Europie.

(K. S.)

Wydawnictwo AA. s.c., pl. Na Groblach 4, 31-101 Kraków, tel. (12) 422-89-83, wydawnictwo@aa.com.pl.
Wydawnictwo Dębogóra, ul. Dąbrówki 7, 62-006 Dębogóra, klub@kkk.com.pl.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2010-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

W tradycji chrześcijańskiej łódź często staje się obrazem wspólnoty

2026-01-02 08:56

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Autor listu stawia miłość wzajemną w centrum życia Kościoła. Źródłem pozostaje miłość Boga, już pokazana w posłaniu Syna. Teraz widać jej owoc we wspólnocie. Miłość brata otwiera przestrzeń zamieszkania Boga. Jan używa czasownika (menō), „trwać”. W tej tradycji oznacza stałe przebywanie, jak w domu. W zdaniu „nikt nigdy Boga nie oglądał” słychać echo Prologu Ewangelii Jana (J 1,18). Niewidzialny Bóg pozwala się rozpoznać w miłości, która działa. Wzajemna miłość sprawia, że Jego obecność staje się realna, a miłość w człowieku dochodzi do pełni (teleioō).
CZYTAJ DALEJ

Rozważanie: Ostatnie słowa Juliana Tuwima. Ta historia porusza do dziś

2026-01-09 11:13

[ TEMATY ]

ks. Marek Studenski

Materiał prasowy

Czy można zgasić światłość wiekuistą… dla oszczędności? W tym odcinku wracam do ostatnich słów Juliana Tuwima – zapisanych na serwetce godzinę przed śmiercią. Zderzam je z naszym światem: piosenkami bez sensu, szopkami bez twarzy, kulturą bez Boga.

Opowiadam historię wypreparowanej kolędy, sztucznej inteligencji, która nie rozumie Wcielenia, i przyjaźni dwóch poetów, w której więcej było poszukiwania niż deklaracji wiary.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję