Krzyż jest wielkim symbolem religii chrześcijańskiej. Przez krzyż Pan Jezus zbawił świat i ukazał miłość Boga do człowieka. Nie ma większej miłości niż ta związana z ofiarą krzyża - miłość do końca.
Nasz szacunek i przywiązanie do krzyża wypływają z wiary, uczuć i przekonania do wartości ewangelicznych i religijnych. Dlatego każdy atak na krzyż my, chrześcijanie, odbieramy jako świętokradztwo i bardzo głęboko przeżywamy. To deptanie naszych najświętszych uczuć.
Proponujemy Czytelnikom „Niedzieli” na Wielki Post szczególną, osobistą refleksję odnoszącą się do Krzyża świętego. Zapraszamy wszystkich do wypowiedzi-świadectw nt. „Mój Krzyż”. Każdy chrześcijanin, mający świadomość swojego związku z Bogiem, przeżywa dramat, który miał miejsce na Kalwarii, dramat grzechu odkupionego na krzyżu. Ten dramat zaistniał w jakiś sposób w sercach milionów ludzi, jest w nich obecny i przekłada się na codzienność.
Niech Państwa wypowiedzi skoncentrują się na osobistym krzyżu. Może krzyż, który olśnił Twoje serce i duszę, był największą radością Twojego życia... Ale też stał się, być może, Twoim wyrzutem sumienia z powodu niewierności, sprzeniewierzenia się własnemu sercu, odrzucenia wartości...
Serdecznie prosimy o wypowiedzi-świadectwa - w dowolnej formie literackiej - na temat doświadczenia krzyża w swoim życiu.
Uczestnicy konkursu proszeni są o zapoznanie się z regulaminem dostępnym na stronie: www.niedziela.pl.
Prace w formie wydruków z kopią zapisaną elektronicznie należy nadsyłać do 31 maja br. pod adresem:
Redakcja Tygodnika Katolickiego „Niedziela”
ul. 3 Maja 12, 42-200 Częstochowa,
www.niedziela.pl, e-mail: redakcja@niedziela.pl tel. (34) 365-19-17 lub (34) 369-43-00.
Laureaci konkursu zostaną powiadomieni pisemnie o wygranej, a decyzja jury będzie opublikowana 1 sierpnia br. Wręczenie nagród nastąpi 18 września br. na Jasnej Górze, podczas dorocznej pielgrzymki Czytelników i Przyjaciół Tygodnika Katolickiego „Niedziela”.
Nagrodzone prace zostaną opublikowane w „Niedzieli” (fragmenty) i na stronie internetowej naszego tygodnika.
Główne Nagrody to: pielgrzymka do Ziemi Świętej, pielgrzymka do Rzymu.
Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
W katastrofie lotniczej w Ekwadorze zginął katolicki misjonarz udający się do pracy wśród rdzennych społeczności Amazonii. Salezjanin, ks. Enio Esteves zginął 26 stycznia wraz z pilotem i wolontariuszem, poinformowała rzymska agencja prasowa Fides. Według doniesień mediów, do eksplozji małego samolotu doszło w chwili lądowania.
Pochodzący z Timoru Wschodniego misjonarz mieszkał w Ekwadorze od 2009 roku i pełnił posługę w różnych parafiach, ostatnio w Wasakentsa. Salezjanie uhonorowali go jako oddanego kapłana, który poświęcił swoje życie pracy wśród rdzennych ludów Shuar i Achuar. Pogrzeb odbył się 28 stycznia w miejscowości Macas. Ekwadorska prowincja zgromadzenia salezjanów złożyła kondolencje rodzinie zmarłego i podziękowała misjonarzowi za jego niestrudzoną posługę, szczególnie na rzecz rdzennej ludności.
– Teraz osoby w kryzysie bezdomności dostaną nie tylko dach nad głową, ale także opiekę medyczną – mówi Rafał Peroń.
Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta we współpracy z Miastem Wrocław uroczyście otworzyło pierwsze schronisko z usługami opiekuńczymi dla osób w kryzysie bezdomności. Z profesjonalnej opieki medycznej i wyremontowanych pomieszczeń przy ul. Bogedaina 5 będą mogły skorzystać 62 osoby: 50 mężczyzn i 12 kobiet. To bardzo potrzebne miejsce dla bezdomnych, którzy ze względu na choroby, zaburzenia lub niepełnosprawność potrzebują codziennego wsparcia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
