Tegoroczny odpust Matki Bożej Różańcowej w kościele przy klasztorze podominikańskim w Sieradzu upłynął pod hasłem powrotu do początków. Do początku swego kapłaństwa, mającego miejsce właśnie w Sieradzu, nawiązał przewodniczący Mszy św. bp Stanisław Gębicki. Dodał też, że odpust w świątyni podominikańskiej - tu, gdzie tak bardzo propagowano modlitwę różańcową - tworzy szczególną specyfikę uroczystości.
Ksiądz Biskup rozpoczął kazanie od słów Papieża Jana Pawła II, wzywających do ponownego odkrycia piękna i głębi modlitwy różańcowej. Różaniec - kontynuował Ksiądz Biskup - jest dokonywaną oczami Maryi próbą kontemplacji Oblicza Jezusa. Jest także odpowiedzią na wezwanie wypłynięcia na głębię. Bp Gębicki zwrócił również uwagę na aktualność modlitwy różańcowej w intencji pokoju na świecie. Przypomniał o nieustannie ponawianym apelu Jana Pawła II do podjęcia modlitwy w intencji pokoju, ponieważ tylko Bóg może wpłynąć na serca ludzkie, by pragnęły pokoju. Kaznodzieja, analizując różne sytuacje w dziejach Kościoła i Ojczyzny, wskazywał na aktualność modlitwy różańcowej: "Różaniec jest zawsze na czasie: zawsze młody, bo Bóg jest młody". Wskazał też na głębię owej modlitwy: "Wielka teologia zawarta jest w prostym różańcowym podręczniku". Kazanie zakończyło wezwanie do odpowiedzialności za naszą Matkę-Ojczyznę i prośba skierowana do Maryi, by zaniosła nasze wołanie przed tron Boga i wstawiała się za nami.
Założyła klasztor klarysek, nazywany czeskim Asyżem.
św. Agnieszka z Pragi, ksieni ur. ok. 1205 r. zm. 2 lub 6 marca 1282 r.
Urodziła się w Pradze jako córka króla Czech – Przemysława Ottokara I. Gdy miała 3 lata, postanowiono wydać ją za mąż za jednego z synów Henryka Brodatego, dlatego w 1216 r. przyjechała na polski dwór. Przebywała głównie w Trzebnicy. Po powrocie do swojej ojczyzny dowiedziała się od przybyłych do Pragi braci mniejszych o duchowych przeżyciach Klary z Asyżu i gorąco zapragnęła iść za jej przykładem, praktykując franciszkańskie ubóstwo.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
Badacze potwierdzili autentyczność dzieła Rembrandta z 1633 rok, które przedstawia wizję Zachariasza w Świątyni
Od 4 marca będzie można oglądać w Amsterdamie nieznane dotąd dzieło Rembrandta van Rijn. Rijksmuseum w Amsterdamie poinformowało 2 marca, że autentyczność obrazu potwierdzili badacze. Pochodzące z 1633 roku dzieło przedstawia wizję Zachariasza w Świątyni: ukazany w prawym górnym rogu obrazu otoczony światłem Archanioł Gabriel oznajmia Zachariaszowi, że jego żona, pomimo zaawansowanego wieku, urodzi syna - Jana Chrzciciela.
Według muzeum, dzieło idealnie wpisuje się w twórczość 27-letniego wówczas artysty (1606-1669): w 1633 roku namalował Daniela i Cyrusa przed babilońskim bożkiem Belem, w 1631 roku Pieśń pochwalną Symeona, a w 1630 roku Jeremiasza lamentującego nad zniszczeniem Jerozolimy. Z informacji muzeum wynika, że obraz został usunięty z dorobku Rembrandta w 1960 roku. Następnie zniknął z widoku publicznego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
