Ministerstwo Sprawiedliwości, we współpracy z instytucjami i organizacjami rządowymi, a także pozarządowymi, dążąc do poprawienia sytuacji pokrzywdzonych, przygotowało Kartę Praw Ofiary. Dokument ten został podpisany pod koniec 1999 r. przez wszystkie polskie organizacje, instytucje i osoby prywatne stykające się w swojej pracy z ofiarami przestępstw. Polska Karta Praw Ofiary została opublikowana w formie "książeczki" przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Polska Karta Praw Ofiary powołuje się na postanowienia Konstytucji RP, a także zalecenia wypracowane przez społeczność międzynarodową zawarte m. in. w tak ważnych dokumentach jak: Deklaracja ONZ o podstawowych zasadach sprawiedliwości dla ofiar przestępstw i nadużyć władzy z 1985 r., Europejska Konwencja o kompensacji dla ofiar przestępstw popełnionych z użyciem przemocy z 1983 r., Zalecenia Rady Europy w sprawie pozycji ofiary w prawie i procesie karnym z 1985 r., Zalecenia Rady Europy w sprawie zapobiegania wiktymizacji i pomocy dla ofiar przestępstw z 1987 r.
Postanowienia Polskiej Karty Praw Ofiary to zbiór 31 podstawowych praw oraz wyjaśnienie definicji "ofiara". Postanowienia zawarte w Karcie mają zastosowanie do wszystkich, bez względu na rasę, płeć, kolor skóry, wiek, język, wyznawaną religię, obywatelstwo, przekonania polityczne, wierzenia i praktyki kulturowe, majątek, urodzenie, status społeczny, pochodzenie etniczne czy też inwalidztwo.
Ofiarą w rozumieniu Karty jest osoba fizyczna, której dobro chronione prawem zostało bezpośrednio naruszone lub jest zagrożone przestępstwem. Postanowienia Karty jako ofiarę przestępstwa uznają także najbliższych pokrzywdzonego, jest to szersze potraktowanie pokrzywdzonego niż wynikające z art. 49 k. p. k.
Posiadać prawo oznacza, iż ofiara przestępstwa ma mieć realny dostęp i możliwość skorzystania z procedur gwarantujących realizację jego praw, zwłaszcza wtedy gdy są one naruszane.
Ofiara przestępstwa to osoba, która poniosła jakiś uszczerbek - zarówno fizyczny, jak i psychiczny - ale także osoba, która doznała wskutek przestępstwa zaburzeń emocjonalnych, strat materialnych lub istotnego naruszenia swoich praw, czy to w wyniku działania, czy też zaniechania. Dana osoba może być uznana za ofiarę niezależnie od tego, czy sprawca został ujawniony, zatrzymany, oskarżony lub skazany, i niezależnie od tego, czy jest on dla ofiary osobą najbliższą. Ofiarą jest również, jeżeli zachodzi taka potrzeba, najbliższa rodzina lub osoby pozostające na utrzymaniu ofiary, i osoby, które doznały krzywdy w sytuacji zagrożenia.
cdn.
Nasza pielgrzymia droga prowadzi nas teraz do Poznania, a konkretnie na Wzgórze Przemysła, do miejsca, gdzie historia państwa polskiego splata się z najgłębszą maryjną pobożnością. Wchodzimy do sanktuarium Ojców Franciszkanów, aby stanąć przed niewielkim, ale potężnym swoją duchową mocą wizerunkiem, który poznaniacy od stuleci nazywają „w Cudy Wielmożną”. To tutaj, w sercu wielkopolskiej stolicy, Maryja objawia się jako ta, dla której nie ma rzeczy niemożliwych.
Kiedy klękamy przed ołtarzem, nasze oczy spotykają wizerunek niewielkich rozmiarów (zaledwie 12 na 18 cm), malowany na desce, ukazujący Maryję w tajemnicy Niepokalanego Poczęcia. Choć skromny w formie, obraz ten jest skarbnicą Bożej hojności. Nazwa „w Cudy Wielmożna” nie jest tylko pobożnym zawołaniem – to świadectwo wieków, w których Pani Poznania ratowała miasto przed zarazami, pożarami i wojnami. Już w 1668 roku wizerunek ten uznano za cudowny, a rzesze wiernych, od królów po prosty lud, zostawiały tu swoje wota jako znaki wdzięczności za wysłuchane prośby.
Emilia rodziła, wsłuchując się w śpiew Litanii ku czci Matki Bożej (maj, ok. godz. 17). Jakby Ktoś w górze w tym porodzie pomagał. Urodził się cudowny chłopczyk. A właściwie chłopak. Był bowiem wyjątkowo duży, silny, zdrowy. I głośno płakał, jakby chciał przekrzyczeć ludzi śpiewających Litanię w pobliskim kościele. Gdy akuszerka położyła niemowlaka na piersiach matki, zobaczyła, że po policzkach Emilii płyną łzy, na twarzy zaś rysuje się szeroki uśmiech. Matka czuła radość, wzruszenie i szczęście, że zdarzył się cud. Bo i dziecko, i ona żyją. Do tego zamiast chuderlawego, słabego dzieciątka, którego się spodziewała, urodziła wielkiego, mocnego chłopca.
Kard. Lars Anders Arborelius OCD otrzymał tytuł doktora honoris causa UPJPII
2026-05-18 23:48
Biuro Prasowe AK /mfs
Biuro Prasowe AK
Uroczystość odbyła się 18 maja w Auli Magna św. Królowej Jadwigi UPJPII z udziałem profesorów, pracowników, studentów, biskupów, kard. Stanisława Dziwisza oraz kard. Grzegorza Rysia, który wygłosił laudację na cześć nowego doktora honoris causa.
Na początku uroczystości rektor Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowi, ks. prof. dr hab. Robert Tyrała powitał zgromadzonych gości. – Witam wszystkich Państwa w 106. urodziny Karola Wojtyły, św. Jana Pawła II. Jestem pewny, że on dzisiaj tutaj jest z nami i z pewnością cieszy się, że tak świętujemy jego urodziny – powiedział. Powitał kard. Grzegorza Rysia, kard. Stanisława Dziwisza, kard. Kazimierza Nycza, abp. Henryka Nowackiego – nuncjusza apostolskiego w Szwecji, Islandii, Danii, Finlandii i Norwegii w latach 2012-2017, biskupa kieleckiego Jana Piotrowskiego, biskupa tarnowskiego Andrzeja Jeża, biskupów pomocniczych Archidiecezji Krakowskiej: Roberta Chrząszcza i Janusza Mastalskiego, przedstawicieli świata nauki, dyplomacji, władz publicznych i fundacji, a także zwrócił uwagę na szczególny charakter nadania doktoratu honoris causa kard. Larsowi Andersowi Arboreliusowi OCD. Ks. prof. dr hab. Robert Tyrała wspomniał swoje pierwsze spotkanie z przyszłym laureatem podczas przygotowań do Międzynarodowego Kongresu „Pueri Cantores” w Sztokholmie w 2007 roku, podkreślając jego prostotę, życzliwość i zaangażowanie duszpasterskie. – Ten doktorat honoris causa promowany przez nasz Wydział Nauk Społecznych, w którym tak ważne miejsce zajmują praca socjalna, nauki o rodzinie i pedagogika, a w przyszłości także pielęgniarstwo, głęboko wpisuje się w misję Uniwersytetu Papieskiego, dla którego właśnie głoszenie prawdy, posługa myślenia, odważny dialog ze światem, nauczanie wiary oraz przekazywanie jej duchowej głębi są szczególnie istotne. Opieka nad człowiekiem i troska o jego ducha są niezwykle ważne, a zarazem tak bliskie naszemu dzisiejszemu laureatowi – powiedział.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
