Reklama

Z Watykanu

Niedziela Ogólnopolska 13/2006, str. 4

Podczas audiencji generalnej, 15 marca 2006 r.
Grzegorz Gałązka

Podczas audiencji generalnej, 15 marca 2006 r.<br>Grzegorz Gałązka

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Modlitwa „Anioł Pański”

Wezwanie do uważnego słuchania Boga

Do uważnego wsłuchiwania się w głos Boga, zwłaszcza obecnie, w okresie Wielkiego Postu, wezwał wiernych Benedykt XVI w rozważaniach przed modlitwą Anioł Pański w niedzielę 12 marca. Ojciec Święty powiedział:
„Wczoraj rano zakończyły się rekolekcje, które emerytowany patriarcha Wenecji kard. Marco Cé głosił tutaj, w Pałacu Apostolskim. Były to dni poświęcone w całości słuchaniu Pana, który zawsze do nas przemawia, ale oczekuje od nas coraz większej uwagi, szczególnie w tym czasie Wielkiego Postu. (...)
Gdy ma się łaskę mocnego doświadczenia Boga, dzieje się tak, jakby się przeżywało coś podobnego do tego, co przydarzyło się uczniom w czasie Przemienienia: przez chwilę można odczuwać przedsmak tego, co będzie stanowiło błogosławieństwo Raju. Chodzi o rodzaj krótkich doświadczeń, których Bóg udziela czasami, zwłaszcza w obliczu ciężkich prób. Nikomu nie zostało dane przeżycie «Taboru» tu, na tej ziemi. Istnienie ludzkie jest bowiem drogą wiary i jako takie przebiega bardziej w półmroku niż w pełnym świetle, chwilami w ciemnościach, a nawet w gęstym mroku. Dopóki jesteśmy tutaj, nasz związek z Bogiem wyraża się bardziej w słuchaniu niż oglądaniu; a samo kontemplowanie dokonuje się, by tak rzec, z zamkniętymi oczami, dzięki światłu wewnętrznemu zapalonemu w nas przez Słowo Boże”.

Audiencja generalna

Nowy cykl katechez papieskich

Reklama

O jedności Chrystusa i Kościoła mówił Benedykt XVI w katechezie podczas audiencji generalnej 15 marca. Nawiązał do fragmentu Ewangelii św. Marka, mówiącego o powołaniu dwunastu apostołów, rozpoczynając tym samym nowy cykl katechez - na temat związków Chrystusa z Kościołem na przykładzie apostołów.
Ojciec Święty w trakcie audiencji pozdrowił pielgrzymów w kilku językach. Zwracając się do Polaków, powiedział: „Pozdrawiam obecnych tu Polaków. Dziś mówiłem o jedności Chrystusa i Kościoła, która wyraża się w misji apostołów i ich następców - biskupów. Życzę, aby nawiedzenie grobów apostolskich w Wiecznym Mieście umocniło w Was poczucie tej jedności. Niech Pan błogosławi Wam i Waszym rodzinom!”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Z Sycylii do Watykanu

Przedstawiciele samorządów lokalnych i młodzieży szkolnej z Sycylii przybyli 15 marca do Watykanu na środową audiencję generalną. Ich pielgrzymka zbiegła się z 15. rocznicą śmierci sędziego Rosario Livatino, zamordowanego przez mafię.
Na czele 200-osobowej delegacji był przewodniczący prowincji Agrigento, gdzie 9 maja 1993 r., w Dolinie Świątyń, Jan Paweł II wygłosił słynne przemówienie przeciwko Cosa Nostra. Wzywał wówczas jej przywódców do nawrócenia się, gdyż „nadejdzie kiedyś sąd Boży”.
Po tej wizycie Papieża powstał tam tzw. parlament na rzecz praworządności, zajmujący się wychowaniem młodzieży w duchu prawa i „do walki z subkulturą obojętności, stanowiącą pożywkę dla rozwoju zorganizowanej przestępczości”.
Inicjatywa powołania organizacji wyszła od Niccolo Mannino, nauczyciela religii i członka stowarzyszenia nauczycieli religii w archidiecezji Palermo. Przekazał on Benedyktowi XVI książkę zatytułowaną Maryja Matka nadziei, Niewiasta praworządności, zawierającą refleksje włoskich biskupów na temat mafii.

Szybki rozwój mediów

Szybki rozwój mediów i podsumowanie ubiegłorocznej działalności - to tematy sesji plenarnej Papieskiej Rady ds. Środków Społecznego Przekazu, która odbyła się w dniach 13-17 marca. Przewodniczył jej abp John Foley, stojący na czele tej dykasterii.
Abp Foley powiedział m.in.: „Jan Paweł II pozostawił nam nie tylko wspaniały przykład i naukę, ale przekazał naszej dykasterii szczególne przesłanie zawarte w dokumencie Il rapido sviluppo, w którym zajął się szybkim rozwojem środków społecznego przekazu. W gorączce związanej z chorobą, śmiercią, pogrzebem i wyborem następcy Jana Pawła II zatraciła się wymowa tego dokumentu. Pomyślałem więc, że dobrze by było nad nim się zastanowić i przemyśleć, jak należy go realizować, a także jak upowszechnić orędzie Benedykta XVI na Dzień Środków Społecznego Przekazu i jego pierwszą encyklikę”.
W obradach dorocznej sesji plenarnej brało udział blisko 60 członków i konsultorów tej dykasterii. Krajowe komisje episkopatów ds. mediów przygotowały na to spotkanie raporty podsumowujące swą ubiegłoroczną działalność.

IV Dzień Studentów

Most modlitwy

Czuwanie maryjne w sobotę 11 marca br. zgromadziło w Auli Pawła VI w Watykanie ogromną rzeszę studentów uczelni rzymskich. Dzięki specjalnym połączeniom telewizyjnym, w modlitwie uczestniczyli także studenci z Madrytu (Hiszpania), Nairobi (Kenia), Dublinu (Irlandia), Salamanki (Hiszpania), Monachium (Niemcy-Bawaria), Owerri (Nigeria), Fryburga (Szwajcaria), Abidżanu (Wybrzeże Kości Słoniowej), Sankt Petersburga (Rosja), Sofii (Bułgaria). Modlitwie towarzyszyło hasło: Humanizm chrześcijański drogą do nowej współpracy Europy i Afryki.
Pierwszą część spotkania prowadził kard. Camillo Ruini - wikariusz Ojca Świętego dla diecezji rzymskiej. Wystąpiły zespoły i chóry afrykańskie z Międzynarodowego Centrum Kultury im. Jana XXIII i Międzynarodowej Akademii Nauk na rzecz Pokoju. Zgromadzeni w Auli Pawła VI mogli zobaczyć tradycyjny taniec z Burundi i wysłuchać śpiewu hymnów modlitewnych w języku kikongo i lingala. Ważnym punktem tej części spotkania było wniesienie krzyża Światowych Dni Młodzieży, z którym do Auli przybyły delegacje studentów europejskich i afrykańskich niosące flagi i zapalone lampki, ustawiane później wokół krzyża. W czasie modlitewnego czuwania ku czci Maryi Sedes Sapientiae (Stolicy Mądrości) wszyscy zgromadzeni mogli wysłuchać rozważań opartych na encyklice Benedykta XVI Deus caritas est, a także świadectw młodych z Madrytu, Nairobi i Dublinu.
Pod koniec czuwania maryjnego do Auli Pawła VI przybył Ojciec Święty Benedykt XVI. Gdy młodzi wykrzykiwali imię Papieża: „Benedetto! Benedetto!”, śpiew Tu es Petrus wykonywało ok. 2 tys. chórzystów z 96 chórów międzyuniwersyteckich, przy akompaniamencie orkiestry składającej się z przedstawicieli 28 konserwatoriów i instytutów muzycznych. Wprowadzeniem do modlitwy różańcowej był obrzęd przypomnienia chrztu św. i pokropienie wodą święconą. Następnie Benedykt XVI poprowadził Różaniec, odmawiany w języku łacińskim. Poszczególne tajemnice, dzięki specjalnym połączeniom telewizyjnym, prowadzili młodzi z: Monachium, Owerri, Fryburga, Abidżanu, Sankt Petersburga. Modlitwę różańcową zakończyła Litania Loretańska odmawiana przez studentów z Sofii.
Następnie głos zabrał Ojciec Święty. Podkreślił, że ta wieczorna modlitwa różańcowa jest „znakiem powszechnej komunii Kościoła katolickiego”. Przypomniał, że jest to niezwykła okazja do budowania mostów braterstwa między uniwersytetami. Gdy wspomniał postać swojego wielkiego poprzednika Jana Pawła II, rozległy się ogromne brawa i okrzyki: „Giovanni Paolo! Giovanni Paolo!”.
Po przemówieniu Benedykt XVI wręczył przedstawicielom studentów encyklikę Deus caritas est i orędzie na XXI Światowy Dzień Młodzieży oraz udzielił wszystkim swego apostolskiego błogosławieństwa.
Młodzi wzięli również udział w Drodze Krzyżowej z Auli Pawła VI do kościoła św. Agnieszki przy Piazza Navona. Poszczególne stacje prowadzili przedstawiciele ruchów i stowarzyszeń katolickich.

Ks. Mariusz Frukacz

2006-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?

2026-03-10 09:18

Niedziela Ogólnopolska 11/2026, str. 20

[ TEMATY ]

homilia

Adobe Stock

Opowiadanie o uzdrowieniu niewidomego od urodzenia odzwierciedla przekonanie, że każde cierpienie i choroba stanowią karę za grzech. Wybrzmiewa to również w pytaniu uczniów Jezusa, które do Niego skierowali: „Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?”. Skoro jest kalectwo, musi być ktoś, kto jest tego winny, na skutek popełnionego grzechu. W ten sposób dociekania nad przyczynami cierpienia i niepełnosprawności zamieniają się w oskarżenia pod adresem cierpiących lub ich bliskich. Bólu, jaki z tego wynika, mocno doświadczył starotestamentowy Hiob. Przecież Elifaz, Bildad i Sofar przybyli do Niego jako przyjaciele, ale rychło przeobrazili się w surowych oskarżycieli. Takie podejście znalazło też wyraz w pytaniu zadanym Jezusowi przez Jego uczniów. Co więcej, ono wciąż odżywa w zetknięciu się z ludźmi, którzy cierpią i są niepełnosprawni. Widząc ich albo spotykając się z nimi, ulegamy tej samej pokusie, co przyjaciele Hioba i uczniowie Jezusa. Wynika ona z założenia, że każdy, kto cierpi, cierpi za grzechy swoje albo innych ludzi.
CZYTAJ DALEJ

40 pytań Jezusa: „Czy widzisz tę kobietę?”

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Jezus uczy patrzeć sercem, nie oceną. Boże spojrzenie sięga głębiej niż etykiety.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję