22 marca br., w 86 roku życia i 61 roku kapłaństwa odszedł do Pana śp. ks. kan. Marian Jankowski – emerytowany proboszcz parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Wojkowicach-Żychcicach. W ostatnich latach ks. Marian mieszkał w Domu św. Józefa w Będzinie.
Uroczystości pogrzebowe odbyły się w sobotę 26 marca br. Mszy święta w intencji zmarłego przewodniczył bp Grzegorz Kaszak w kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Będzinie. Po Mszy św. pogrzebowej nastąpiło odprowadzenie zmarłego na cmentarz parafialny w Będznie – Warpiu.
Marian Jankowski urodził się 1 września 1936 r. w Jeżówce koło Gorzkowic w powiecie Piotrków Trybunalski. Ochrzczony został w parafii w Bęczkowicach, w diecezji częstochowskiej. Był najstarszym dzieckiem Franciszka i Marianny (z d. Marcinkiewicz) Jankowskich. Do Szkoły Podstawowej uczęszczał w miejscowości Żerechowa. Po jej ukończeniu w roku 1952 wstąpił do Niższego Seminarium Duchownego w Częstochowie. Po zdaniu matury przygotowywał się do kapłaństwa w Wyższym Częstochowskim Seminarium Duchownym w Krakowie. 30 kwietnia1961 r. przyjął święcenia diakonatu, a 29 czerwca 1961 r. w katedrze częstochowskiej został wyświęcony na prezbitera.
Pracę duszpasterską jako wikariusz pełnił w następujących parafiach: Kobiele Wielkie, Poraj, parafia Opatrzności Bożej w Częstochowie. Lututowie, Działoszyn, parafii św. Joachima w Sosnowcu, parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Sosnowcu, w parafii pw. św. Stanisława w Czeladzi i parafii pw. św. Tomasza w Sosnowcu.
Od 5 marca 1979 do 18 listopada 1991 r. był proboszczem w parafii św. Walentego w Małusach Wielkich. Od 18 listopada 1991 r. do 17 czerwca 2011 był proboszczem parafii Wniebowzięcia NMP w Wojkowicach – Żychcicach. W 1981 r. został mianowany kapelanem Domu Opieki Społecznej w Małusach Wielkich. Dnia 28.09.1991r. Księdzu Marianowi Bp częstochowski nadał tytuł kanonika. Dnia 25 marca 1997 r. został mianowany kanonikiem honorowym nowo utworzonej Kapituły Kolegiackiej olkusko-pilickiej. W roku 2011 przeszedł na emeryturę i zamieszkał w Domu św. Józefa w Będzinie. Zmarł 22 marca 2022 r.
Końcowy odcinek Micheasza jest modlitwą ludu po doświadczeniu rozproszenia. Wspólnota woła: „Paś lud Twój laską Twoją”. Laska pasterska oznacza prowadzenie, obronę oraz drogę przez teren niepewny. Baszan i Gilead przywołują pamięć ziem żyznych, bogatych w pastwiska. Lud prosi więc o powrót do pokoju, o chleb dla trzody, o życie wolne od ucisku. Werset o dniach wyjścia z Egiptu otwiera wielką pamięć Izraela. Ten sam Bóg, który niegdyś wyprowadził lud z domu niewoli, może znów okazać swe dzieła. Modlitwa nie szuka niezwykłości dla zdumienia. Prosi o działanie Boga, które wyrywa z zamknięcia i otwiera drogę. Szczytem perykopy jest pytanie: „Któż jest Bogiem jak Ty?”. Słychać tu echo samego imienia Micheasza. Prorok całym swoim przesłaniem prowadzi do tej odpowiedzi. Bóg Izraela przebacza w sposób rzeczywisty. „Dźwiga winę” swego ludu. Hebrajski zwrot wskazuje na zdjęcie ciężaru, który przygniata sumienie. Bóg nie zatrzymuje wzroku na oskarżeniu. Pochyla się nad „Resztą swego dziedzictwa”. To słowo ma wielką wagę. Nawet po sądzie pozostaje lud, którego Pan nie wyrzeka się. Dalej pojawiają się dwa słowa przymierza: ḥesed oraz ’ĕmet. Pierwsze mówi o wiernej miłości. Drugie o trwałości, niezawodności oraz prawdzie Boga. Obraz wrzucenia grzechów w głębokości morza przywołuje pamięć o Egipcie. Dawni ciemięzcy zginęli w wodach. Teraz w głębinę schodzi sama wina. Bóg nie tylko wyprowadza z zewnętrznej niewoli. Wyprowadza także z tego, co niszczy człowieka od środka. Ostatni werset wraca do Abrahama oraz Jakuba. Miłosierdzie nie jest nowym pomysłem Boga. Jest wiernością dawnej przysiędze. Dobra nowina tej modlitwy jest bardzo wielka. Pan pozostaje wierny nawet wtedy, gdy lud musi uczyć się wracać do Niego od początku.
Biskupi Anglii i Walii podjęli decyzję o zawierzeniu kraju Najświętszemu Sercu Chrystusa. Inicjatywa wyszła od zwykłej parafianki - podaje Vatican News.
Z propozycją wystąpiła Sarah Scott, zwyczajna parafianka, która napisała list do kilku biskupów z prośbą o formalne zawierzenie Anglii i Walii Jezusowemu Sercu. Swoją inicjatywę wsparła petycją, w której m.in. napisała: „My, wierni, odczuwamy głębokie wezwanie, by powrócić do źródła wszelkiej miłości i miłosierdzia. Nasze narody mają bogatą historię wiary, jednak dziś wielu ludzi czuje się zagubionych. Wierzymy, że poprzez formalne powierzenie naszych krajów, rodzin i naszej przyszłości Sercu Chrystusa, może rozpocząć się prawdziwa, duchowa odnowa. W czasach lęku i podziałów potrzebujemy tego «gorejącego ogniska miłości», aby uzdrawiało nasze wspólnoty i prowadziło naszych przywódców”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
