Reklama

Organiści lubią Łowicz

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

2 sierpnia rozpoczęła się w Łowiczu kolejna, już czternasta edycja Międzynarodowego Festiwalu Organowego "Jan Sebastian Bach". Jak zawsze koncerty festiwalowe odbywają się jednocześnie w prokatedrze warszawskiej ( już po raz dwudziesty dziewiąty) i w naszej bazylice katedralnej.

Organizatorem festiwalu jest Warszawskie Towarzystwo Muzyczne, Łowicki Ośrodek Kultury i parafia katedralna z ks. prał. Wiesławem Skoniecznym - proboszczem.

Z tej okazji poprosiliśmy o kilka słów refleksji na temat festiwalu znakomitego polskiego wirtuoza organowego - Wiktora Łyjaka. Jest on zarazem dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Organowego "Jan Sebastian Bach" i jego współtwórcą. Pochodzący ze Skierniewic Łyjak jest znanym wirtuozem muzyki organowej, rzeczoznawcą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w zakresie konserwacji zabytkowych organów, a także rzeczoznawcą innych polskich i zagranicznych stowarzyszeń i fundacji w tej specjalności. Od kilkunastu lat jest organistą tytularnym z kościele prokatedralnym (seminaryjnym) w Warszawie, wykłada także w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej i prowadzi szkołę organów w średniej szkole muzycznej. Za płytę z nagraniami najsłynniejszych utworów organowych i transkrypcji Jana Sebastiana Bacha otrzymał złotą płytę.

Zapytany o to, jak to się dzieje, że niewielki Łowicz jest stawiany przez organizatorów festiwalu na równi z wielką Warszawą, Witkor Łyjak nieco odwraca perspektywę. Bowiem historycznie rzecz biorąc to Warszawa była kiedyś prowincją, a Łowicz - miastem prymasów, nieformalną stolicą kraju. Obecnie zresztą Łowicz znowu zaczyna rozkwitać. Jest tu zatem wspaniała, wielowiekowa tradycja historyczna, kulturalna i sakralna.

Wiktor Łyjak nie ukrywa zresztą, iż fakt, że festiwal Bachowski odbywa się w Łowiczu, jest w głównej mierze zasługą dobrych organów, które znajdują się w łowickiej bazylice. Zostały one zbudowane z latach 1942-1943 przez Wacława Biernackiego z Warszawy, jako instrument o dwóch manuałach, klawiaturze nożnej i 30 brzmiących głosach (na dyspozycji 32) Staraniem ks. bp. Józefa Zawitkowskiego w latach 1988 i 1992 r. dokonano przebudowy łowickich organów, w wyniku której obiekt otrzymał trzy klawiatury ręczne, a dyspozycję powiększono do 41 głosów.

"I to, że robimy ten festiwal - mówi Wiktor Łyjak - to nie dlatego może, że jest tu jakaś ogromna liczba ludzi, kościołów, tylko że są organy, na których można grać, bo to jest warunkiem odbywania się Międzynarodowego Festiwalu Organowego. Ja tylko powiem, że jesteśmy od 1999 r. pod patronatem Parlamentu Europejskiego z Brukseli, a więc też musimy z jakimś instrumentem tu występować. Przyjeżdżają do nas nie byle jacy artyści, którzy później mówią, jak tutaj, w Warszawie i Łowiczu, było. Nie ma żadnych sankcji za to mówienie, więc nie muszą mówić dobrze, tylko mówią prawdę!".

Pojawienie się tak dobrych organów w Łowiczu, przed laty, było zatem bezpośrednim impulsem do sprowadzenia tutaj świetnych organistów i zorganizowania festiwalu. Wiktor Łyjak wspomina: "Ja oczywiście już dużo wcześniej biegałem po Łowiczu, ale kiedy te 14 lat temu organy zaistniały jako instrument koncertowy, postanowiliśmy razem z ks. Zawitkowskim, obecnie biskupem sufraganem łowickim, że te organy muszą się przełożyć na jakąś akcję kulturalną".

Okazuje się, że wbrew pozorom nie ma żadnego problemu ze sprowadzeniem do Łowicza artystów, grających w Warszawie, aby zagrali także dla tutejszej publiczności. Wiktor Łyjak stwierdza zdecydowanie: " Jeśli ja organizuję jeden festiwal w dwóch miastach, to ja nie pytam artystów, czy oni chcą przyjechać do małego Łowicza. Występy tutaj to jest warunek wstępny! Zresztą, nasi wykonawcy grają także na innych festiwalach, bo festiwali jest w Polsce dużo. Tylko cóż można powiedzieć: nie zawsze te instrumenty, na których oni usiłują coś zagrać, nadają się do tego. Czasami są to imprezy robione na siłę, na jakichś prototypach lub instrumentach niesprawnych. My staramy się, żeby na naszym festiwalu wszystko było jak najlepiej, w miarę naszych możliwości oczywiście. Może nie mamy organów najwspanialszych na świecie, ale mamy bardzo dobre!".

O tym, że tak jest w rzeczywistości i że artyści, także zagraniczni, lubią do Łowicza przyjeżdżać świadczy najdobitniej fakt, że wielu z nich występuje na festiwalu wielokrotnie, wracając do łowickiej publiczności i naszych organów. W tym roku już po raz piąty wystąpi w Łowiczu z koncertem znakomity Knud Vad z Danii, który jest m.in. wykładowcą w Lubece i niedawno nagrał, już po raz trzeci, wszystkie dzieła organowe Jana Sebastiana Bacha. 20 sierpnia wystąpią Karol Gołębiowski z Brukseli

(Belgia), który wraz z przyjacielem, Zygmuntem Strzępem z Hamburga (Niemcy), utworzyli Polish Organ Duo i występują na całym świecie. Karol Gołębiewski jest szefem Europejskiego Festiwalu Organowego.

Po raz drugi przyjeżdża do Łowicza znakomity Mats Ericson ze Sztokholmu (Szwecja). Także Marco Limone (Włochy) wystąpi po raz drugi - w ostatniej chwili zamienił się ze swym przyjacielem, Guardinim - a zatem miał do Łowicza ochotę przyjechać! Do artystów, występujących w Łowiczu wielokrotnie, należą Krzysztof Marosek (Polska) i sam Wiktor Łyjak.

Interesująco zapowiada się występ jedynej kobiety-organistki w gronie festiwalowym, Ireny Budriene-Kumer (Litwa). Łyjak podkreśla, że zawsze bardzo mu zależy na udziale artystek w festiwalu, a Irena Budriene wystąpi u nas po raz trzeci. Michał Sawicki, który wystąpi 23 sierpnia, był wieloletnim organistą w kolegiacie łowickiej. Natomiast po raz przyjedzie do Łowicza Hartwig Barte-Hensen z Niemiec, którego program zapowiada się bardzo interesująco, bo artysta zaprezentuje nie tylko utwory Bacha, ale także na temat czterech dźwięków: "b", " a", "c" i "h".

Organizatorzy festiwalu starają się popularyzować muzykę Bacha wśród polskiej publiczności. Wiktor Łyjak przyznaje, iż Bach zwykle bywał u nas grany bardzo powoli i bardzo głośno i jako taki nie mógł się podobać. "Ale jeżeli mamy specjalistów od grania tego rodzaju muzyki, to ona zaczyna być ładna. Poza tym mamy instrument, na którym można to robić, a to jest warunek podstawowy. Nie da się dobrze grać i popularyzować Bacha na byle czym".

Co ciekawe i warte podkreślenia, publiczność polska nie różni się zbytnio od tej na zachodzie Europy. Łyjak mówi o "strefach wpływu": "Jest stała publiczność w Szwecji, niezbyt liczna, bo i Szwecja nie jest zbyt liczna pod względem liczby ludności. W Niemczech wszędzie są dobre organy i jest dużo festiwali, docierają prawie wszędzie. Więc też nie jest tam tak, jak w Polsce, w latach 60-tych XX w., kiedy rozpoczynały się festiwale na wybrzeżu, w Oliwie i wielki tłum ludzi nie mieścił się w katedrze, bo wszyscy chcieli posłuchać. To się wiązało z ustrojem, gdzie indziej było to niemożliwe. Ale ustrój się przeformułował i dzisiaj nikt nie tępi u nas organistów - a kiedyś tępiono. Więc my na pewno zaczynamy w Polsce nawiązywać do jakiejś normy europejskiej, także pod względem liczby festiwali. Tylko niestety, odstajemy jeszcze jakościowo, bo nie mamy wielu dobrych instrumentów, a tych najlepszych nie mamy prawie wcale! Dlatego gramy na tym, na czym możemy grać, ale tak, żeby było pięknie i by oddać ideę tej muzyki. Bo muzyk to nie tylko nuty, to dźwięk i klimat, które są wytwarzane".

Wiktor Łyjak przyznaje, że kocha łowicką publiczność festiwalową, której z roku na rok przybywa coraz więcej. "Zaczynaliśmy, można powiedzieć, od niczego, w środowisku, które może by chciało, żeby takie rzeczy, jak koncerty organowe i festiwal były, ale nie wiedziało, że mogą być. I z roku na rok publiczność wzrasta. Ja wiem, że gdyby był jeden koncert co miesiąc przez rok, to na pewno by się to zupełnie inaczej przełożyło. Ale cóż: robimy festiwal w lecie, w sezonie urlopowym. Poza tym nie robimy go - o czym trzeba pamiętać - dla wszystkich. Dlatego, że nie każdy musi to lubić. I my nie chcemy ludzi zmuszać do słuchania muzyki Jana Sebastiana Bacha. Chcemy raczej, żeby przychodzili ci, którym jest ona potrzebna".

Przypominamy zatem Czytelnikom "Niedzieli Łowickiej", że koncerty festiwalowe odbywają się łowickiej bazylice katedralnej, we wtorki i piątki, zawsze o godz. 19.30. A Wiktor Łyjak mówi: "Serdecznie zapraszam! Mylę, że ta XIV edycja Międzynarodowego Festiwalu Organowego " Jan Sebastian Bach" dostarczy nam dużo wzruszeń i przyjemności. A my szykujemy już edycję piętnastą!".

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Izrael i USA zaatakowały Iran. Teheran odpowiedział atakami na państwa w regionie

2026-02-28 19:01

[ TEMATY ]

USA

Izrael

Iran

Teheran

zaatakowały

PAP

Irański pocisk uderzył w okolice Hajfy

Irański pocisk uderzył w okolice Hajfy

W sobotę rano Stany Zjednoczone i Izrael rozpoczęły ataki na Iran. Prezydent USA Donald Trump potwierdził, że armia amerykańska rozpoczęła „dużą operację bojową” i wezwał naród irański do przejęcia władzy w kraju. Teheran odpowiedział atakami na państwa w regionie, w tym na amerykańskie bazy wojskowe.

Jak poinformował w sobotę rano izraelski minister obrony Israel Kac, Izrael przypuścił „prewencyjny atak” na Iran. Do wybuchów doszło w stolicy Iranu – Teheranie, a także w kilku innych miastach, w tym w Isfahanie w środkowej części kraju oraz w Tebrizie na północnym zachodzie. Agencja Reutera podała, że w atakach zginęło kilku wysokich rangą dowódców Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC).
CZYTAJ DALEJ

Wielkopostna podróż

2026-02-24 12:02

Niedziela Ogólnopolska 9/2026, str. 20

[ TEMATY ]

homilia

Adobe Stock

W drogę z nami wyrusz, Panie, nam nie wolno w miejscu stać”. Słowa te – pewnie znane wielu oazowiczom czy uczestniczącym w pieszych pielgrzymkach – przypominają prawdę powtarzaną przez stulecia o potrzebie wyruszenia w drogę. Papież Franciszek mówił o zejściu z kanapy, rozumianej oczywiście dużo szerzej niż tylko domowy mebel. Jest w nas pokusa ułożenia sobie życia, spokojnego, wygodnego, bezpiecznego – po prostu po naszemu. Okazuje się, że tego rodzaju postawa ma się nijak do tego, czego oczekuje od nas Pan Bóg. Cisną mi się do głowy w tym momencie także słowa Pana Jezusa skierowane do św. Piotra: „Wypłyń na głębię”. Wyrusz w nieznane, po ludzku nie do zrealizowania. Ważnym elementem naszego kroczenia za Chrystusem jest nie tylko wiara, ale też zaufanie. Piotr – długo po wezwaniu Abrama – uwierzył i zaufał, i opuścił łódź, ale znając historię Starego Testamentu, wiedział, że tak trzeba. Również bohater dzisiejszego pierwszego czytania – Abram musiał się zmierzyć z wolą Bożą i propozycją „wyruszenia w nieznane”. Trwanie w swoim ułożonym świecie, choć na pozór spokojnym i uporządkowanym, może się okazać miejscem, gdzie Bóg pozbawia cię swojego błogosławieństwa. Przejawia się to czasem w stwierdzeniu, że wszystko idzie mi pod górkę. Błogosławieństwo zaś jest przypisane do wędrówki, do pielgrzymowania, do podążania za wolą Bożą. Ty sam stajesz się błogosławieństwem dla innych wtedy, kiedy idziesz za Chrystusem. Człowiek kroczący za Jezusem jest błogosławieństwem dla tych wszystkich, których spotka na drodze swej życiowej wędrówki. Jest to ważne, zwłaszcza dziś, kiedy już trwamy w okresie Wielkiego Postu. Jakim jestem znakiem dla innych? Czy pójście za Jezusem jest łatwe? Oczywiście, że nie. Trudy i przeciwności w głoszeniu Ewangelii są chlebem powszednim. Zapewne wie to każdy, kto podejmuje się tego zadania. Nasza decyzja o pójściu za Chrystusem jest Bożym wezwaniem i powołaniem jednocześnie. Nie wszyscy wyruszają w drogę, nie wszyscy wstają z kanapy swego wygodnego życia, nie wszyscy biorą udział w głoszeniu Dobrej Nowiny. I nie dlatego, że brakuje im daru łaski, która została dana wszystkim, ale po prostu są zwykłymi leniami, różnie tłumaczącymi swój brak zaangażowania. Jezus wyraźnie ukazuje nam drogę ku wieczności, rzuca światło na nasze życie i nieśmiertelność, bo to ona nadaje impuls naszemu zaangażowaniu. Twardo kroczę naprzód, stąpając po ziemi, oczy zaś mam skierowane ku niebu.
CZYTAJ DALEJ

Potrzebujemy prawdy o Żołnierzach Niezłomnych

2026-03-01 19:38

Magdalena Lewandowska

Wrocławianie zgromadzili się przy pięknie podświetlonych o zmroku szklanych bryłach pomnika Żołnierzy Niezłomnych.

Wrocławianie zgromadzili się przy pięknie podświetlonych o zmroku szklanych bryłach pomnika Żołnierzy Niezłomnych.

– Dzisiejsze uroczystości nie są tylko powtarzalnym rytuałem, ale konsekwentnym wołaniem o prawdę o naszych narodowych bohaterach – podkreśla Andrzej Jerie, dyrektor Centrum Historii Zajezdnia.

Pomimo deszczu Wrocławianie przybyli 1 marca pod pomnik Żołnierzy Niezłomnych, by oddać cześć bohaterom polskiego podziemia. Wystąpili muzycy z Wrocławskiej Orkiestry Wszechmuzycznej z przejmującym repertuarem patriotycznym – wybrzmiało m.in. "Żeby Polska była Polską", „Niepodległa, niepokorna” czy „Hymn Żołnierzy Niezłomnych”. Koncert wpisał się w dolnośląskie obchody Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”. Wydarzenie zostało przygotowane przez Wrocławski Odział Instytutu Pamięci Narodowej i Centrum Historii Zajezdnia, które na co dzień opiekuje się pomnikiem Żołnierzy Niezłomnych i wokół niego prowadzi działalność edukacyjną.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję