Redakcja Listu do Pani, miesięcznika Polskiego Związku Kobiet
Katolickich, zachęca czytelników do korespondencji, a właściwie opisania
ich spotkań z Ojcem Świętym Janem Pawłem II i znaczenia papieskiego
nauczania. Jednocześnie przypomina o Dniu Papieskim, obchodzonym
w Polsce 14 października 2001 r.
Tradycyjnie na łamach pisma powraca tematyka rodzinna,
której zapowiedź znajdziemy już na okładce. Tym razem przeczytamy
teksty: Maryja wzorem dla chrześcijańskiej matki; Czekając na piąte
dziecko; Wychowanie do życia w rodzinie czy edukacja seksualna? -
spór o wizję człowieka. W nich warto szukać odpowiedzi na pytania
nurtujące rodziców w 2001 r. Redakcja przybliża również dzieje rodów,
które wpisały się w ojczystą historię - w tym numerze rodu Sczanieckich.
Można także poznać działalność Aliny Janowskiej-Zabłockiej, znanej
aktorki, ale tym razem w "roli" wychowawcy, która razem z zespołem
społeczników tworzy Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom "Gniazdo", wspierające
rodziny patologiczne.
1 października br. w kościele Podwyższenia Krzyża Świętego
w Dąbrówce została wmurowana tablica, która przypomina wydarzenie
sprzed 180 lat, czyli chrzest Cypriana Kamila Norwida, który miał
miejsce 1 października 1821 r. Informacja o tym wydarzeniu poprzedza
tekst Chrześcijaństwo Norwida - o twórcy, któremu hołd oddał Papież-Polak,
nazywając go "czwartym Wieszczem" i poetą chrześcijańskim.
Zachętą do podróży będzie z pewnością fotoreportaż z
sanktuarium Notre Dame des Fontaines w Alpach.
Ponadto w miesięczniku: poezja Franciszka Kameckiego,
rzeźbiarskie dzieła Józefa Gosławskiego (w tym opis płaskorzeźby
Madonny Częstochowskiej, z którą podróżował Kardynał Stefan Wyszyński),
porady i krzyżówka.
"List do Pani", Wydawnictwo Polskiego Związku Kobiet Katolickich,
ul. Łazienkowska 14, 00-449 Warszawa.
Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała
Do posługi diakona stałego w diecezji świdnickiej przygotowuje się Janusz Radziszewski z Jedliny-Zdroju. Przed nim już ostatnia prosta formacji, czas szczególnego skupienia, modlitwy i porządkowania doświadczeń życia, które Pan Bóg przez lata wpisywał w jego drogę powołania.
Ta droga prowadziła przez bardzo różne środowiska i doświadczenia, które dziś układają się w spójną historię służby. 30 czerwca 2025 roku Janusz Radziszewski przyjął posługę lektoratu, choć z Liturgiczną Służbą Ołtarza związany jest nieprzerwanie od 1988 roku, od czasów szóstej klasy szkoły podstawowej. Posługa słowa od lat była więc naturalną przestrzenią jego zaangażowania w Kościele. Obecnie podejmuje on formację dla przyszłych diakonów stałych w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym w Opolu.
Publikujemy oświadczenie rzecznika Archidiecezji Krakowskiej w sprawie pojawiających się w przestrzeni internetowej fałszywych nagrań, wykorzystujących wizerunek Metropolity Krakowskiego.
Archidiecezja Krakowska informuje, że nagrania jakichkolwiek reklam z udziałem Księdza Kardynała Grzegorza Rysia, szczególnie promujące suplementy diety, lekarstwa i fundusze inwestycyjne, pojawiające się w przestrzeni internetowej to tzw. deepfake, czyli materiały fałszywe. Ksiądz Kardynał nigdy nie brał udziału w reklamach, a wykorzystanie wizerunku Metropolity Krakowskiego narusza Jego dobra osobiste. Ostrzegamy wszystkich przed manipulacją, dezinformacją i oszustwem.
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.