EDYTA HARTMAN: - Tegorocznym rekolekcjom wielkopostnym i adwentowym w diecezji drohiczyńskiej towarzyszyć będą relikwie bł. Jana Pawła II. Skąd ten pomysł?

KS. PRAŁ. DR STANISŁAW ULACZYK: - Program duszpasterski ukazuje nam Kościół jako szkołę komunii. Pełne doświadczenie Kościoła jako komunii wymaga spojrzenia w pełnym wymiarze horyzontalnym i wertykalnym albo inaczej - jako na wspólnotę w drodze i wspólnotę w chwale. Najpełniej komunia wyraża się w jedności z Panem Bogiem. Niemniej potrzebne są komunie w Kościele historycznym. Możemy powiedzieć, że peregrynacja relikwii świętych ma nam dopomóc odkryć Kościół Jezusa Chrystusa jako wielką komunię miłości ofiarnej, darującej, przebaczającej i uświęcającej.
Od początku chrześcijanie przeżywali Kościół w komunii Słowa Bożego i Eucharystii. Poprzez liturgię przeżywali spotkania z sobą i z Jezusem Chrystusem. Trudne czasy prześladowań, czasy męczenników za wiarę, pogłębiły świadomość komunii żyjących na ziemi z żyjącymi w domu Ojca. Nikt nie jest w stanie policzyć, ilu chrześcijan zginęło do czasu ogłoszenia edyktu mediolańskiego. W tym krwawym czasie chrześcijanie rozwijali eschatologię - naukę o spełnionej wierze. Odkrywali na nowo naukę o zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, odkrywali św. Pawła, który Koryntianom tłumaczył o życiu po śmierci, że śmierć to nie koniec życia i że pomiędzy tym światem a światem Boga istnieje nierozerwalna komunia.
Archeologia chrześcijańska pokazuje chrześcijańskie praktyki wynikające z wiary w tę komunię. Rodzice powierzali swoje doczesne sprawy zmarłym dzieciom. Męczenników proszono o wstawiennictwo u Jezusa Chrystusa za upadłymi chrześcijanami, za pokutującymi. Zmarłym powierzano sprawy codziennego życia. Tak narodziły się teologia obecności i teologia odpustów.
Peregrynacja wchodzi w program duszpasterski Kościoła katolickiego, zatwierdzony przez Konferencję Episkopatu Polski.
W naszej diecezji przeżywaliśmy dziękczynienie za beatyfikacje Papieża, który poprzez cały pontyfikat ukazywał Kościół jako komunię kościołów lokalnych, co więcej - ukazywał Kościół jako tęskniący i modlący się o komunię. W sposób wyjątkowy ukazywał Kościół pozostający w komunii z Bogiem Trójjedynym, Matką Jezusa Chrystusa i świętymi. To pragniemy przeżyć podczas tegorocznych rekolekcji wielkopostnych.

- Czy peregrynacja relikwii po parafiach będzie miała jakąś ustaloną formę i przebieg?

- Liturgię peregrynacji przygotował Zespół ds. Liturgii przy Kurii Diecezjalnej pod kierunkiem ks. dr. hab. Tadeusza Syczewskiego, rektora Wyższego Seminarium Duchownego. Obrzęd uczczenia relikwii bł. Jana Pawła II będzie miał ustalony przebieg. Będzie go rozpoczynać uroczysta procesja, podczas której wierni zgromadzeni w świątyni śpiewać będą „Barkę”. Otwierać ją będzie obraz z wizerunkiem błogosławionego papieża, niesiony przez osoby dorosłe. Przed relikwiarzem kwiaty poniesie dziecko, same zaś relikwie - w asyście zapalonych świeć - młodzież (dziewczyna i chłopak). Po dojściu do prezbiterium obraz oraz relikwie zostaną umieszczone na wcześniej przygotowanym miejscu, ale - co ważne - nie na ołtarzu. Następnie zgromadzonym zostanie wyjaśnione znaczenie relikwii, a po odśpiewaniu pieśni - przypomniana biografia Błogosławionego. Będą też modlitwa za wstawiennictwem bł. Jana Pawła II z powtarzanym za nim przez wszystkich zgromadzonych zwrotem: „Otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi!” i modlitwa „Ojcze nasz” albo - do wyboru - „Modlitwa do bł. Jana Pawła II”. Mszę św. zakończy błogosławieństwo relikwiamii, a po niej będzie możliwość ich ucałowania.

- Czy w związku z tym, że rekolekcjom będą towarzyszyć relikwie błogosławionego papieża, ich tematyka będzie w głównej mierze nawiązywała do papieskiego nauczania?

- Rekolekcje wielkopostne mają swoją specyfikę. Poprzez Słowo i sakramenty św. mają nas przygotować do jak najpełniejszego przeżywania Triduum Paschalnego, w tym uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego. Zrozumiałe, że w obecności relikwii w rekolekcjach będzie obecny bł. Jan Paweł II. Będzie obecny jako nauczyciel Ewangelii Jezusa Chrystusa i świadek wiary. Bliżej tematyka rekolekcji nie została określona. Dużo będzie zależało od inwencji rekolekcjonistów. Niemniej oczekujemy od rekolekcjonistów uwypuklenia świadectwa osoby Błogosławionego.
Uważam, że tematami wiodącymi winny być takie, jak: tożsamość kościelna, przeżywanie Kościoła jako wspólnoty, w której wzrastam i którą współtworzę, wiara i wierność… Są też tematy związane z liturgią czy koniecznie wymagające pogłębienia dzisiaj: życie w łasce Bożej, komunia z umierającymi, chorymi, cierpiącymi, biednymi… Bł. Jan Paweł II niech będzie odkrywany jako nauczyciel i świadek.

- Czego Ksiądz się spodziewa, jakie mogą być owoce tej peregrynacji?

- Najwspanialszym owocem jest dar obecności. Relikwie są cząstką bł. Jana Pawła II, który żyje w chwale Ojca. Trzeba nauczyć się być razem, nauczyć się przebywać ze świętymi. To jest możliwe do osiągnięcia, bo wielu z nas znało go bezpośrednio. Wielu miało możność spotkać się z nim, uścisnąć jego dłoń, wspólnie z nim się modlić. Doświadczenie obecności - teraz w tajemnicy świętych obcowania - jest czymś niezmiernie wymownym.
Z doświadczenia obecności jesteśmy w stanie wynieść najwspanialsze dary. Nie będę wymieniał, by nie ograniczać łaski Bożej. Pamiętamy jednak, w jaki sposób przeżywaliśmy spotkania z bł. Janem Pawłem II i co z nich wynosiliśmy. Może nie wykrzeszemy z siebie aż tyle entuzjazmu, ale może o to chodzi w tej peregrynacji. Przeżyć spotkanie w spokoju, w modlitewnej zadumie, ale z nim. On potrafił zanieść łaskę przemiany do niejednego serca. Z pewnością będą to owoce zachowane w głębi serca.

* * *

Ks. prał. dr Stanisław Ulaczyk, proboszcz parafii pw. Trójcy Przenajświętszej w Drohiczynie (katedra), wikariusz generalny, dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Ogólnego