Wieś położona jest przy ruchliwej trasie Ziębice-Paczków-Złoty Stok. Na terenie parafii zamieszkuje ok. 1000 mieszkańców. Kościół orientowany, jednonawowy, murowany z poligonalnie zakończonym prezbiterium. Od zachodu wznosi się kwadratowa wieża, zwieńczona wczesnorenesansową attyką i ośmioboczną iglicą. Wyposażenie wnętrza skromne, późnorenesansowe i barokowe. W latach 1960-63 przeprowadzono remont więźby i pokrycia dachu oraz pomalowano wnętrze kaplicy południowej. W latach 2006-2007 dokonano generalnego remontu plebanii. Plebania została wybudowana z cegły w 1910 r. Na terenie parafii znajduje się kościół filialny oraz kaplica. Kościół znajduje się w Pomianowie Górnym i nosi wezwanie św. Barbary. Świątynia jest murowana, wzniesiona na przełomie XVI i XVII wieku i przebudowana w 1758 r. Restaurowana w 1910 r. W 1959 r. przeprowadzono remont pokrycia dachu. W 2008 r. ponownie remontowano pokrycie dachu. Kaplica św. Jana Nepomucena znajduje się w Mrokocinie. Zbudowana ok. 1935 r. Pokrycie dachowe obiektu remontowano w 1959 r., restaurowano w 1998 r. Na terenie parafii znajduje się szkoła podstawowa. W ramach wspólnoty parafialnej działa Akcja Katolicka, Żywy Różaniec oraz Służba Liturgiczna. Parafia jest jedną z 327 parafii w Polsce noszących wezwanie tego Świętego.
W Polsce kult św. Mikołaja był kiedyś bardzo popularny. Po św. Janie Chrzcicielu, a przed św. Piotrem i Pawłem najpopularniejszy jest św. Mikołaj. W Poznańskiem co siódmy kościół był wystawiony ku czci św. Mikołaja. Do najokazalszych należą kościoły w Gdańsku i w Elblągu. Ołtarzy posiada Święty znacznie więcej, a figur i obrazów ponad tysiąc. Miał również św. Mikołaj z Miry swoje sanktuaria w Polsce. Do głośniejszych należało w Pierściu na Śląsku Cieszyńskim (do XIX wieku) i na Pomorzu w okolicy Koszalina (do XVI wieku). Święty odbierał kult jako patron panien, marynarzy, rybaków, dzieci, więźniów i piekarzy. Zaliczany był do 14 Orędowników. Św. Mikołaj urodził się prawdopodobnie w bogatej rodzinie zamieszkałej w Patarze w Lycji (prowincja Azji Mniejszej). Wybrany został biskupem zaniedbanej podówczas diecezji Myry, którą zarządzał z wielką troską i wiarą. Tam właśnie zasłynął swą świętością, zapałem i cudami. Zmarł ok. 350 r. Niewielka ilość autentycznych informacji na jego temat chętnie uzupełniana była kolorowymi szczegółami legend. Już w czasach Justyniana (VI wiek) w Konstantynopolu znajdowała się bazylika zbudowana ku czci św. Mikołaja. Od IX wieku na Wschodzie oraz od XI na Zachodzie był on jednym z najpopularniejszych świętych, a także przedmiotem licznych legend. Mówią one o nim jako o młodym człowieku, który zdecydował się poświęcić swoje pieniądze na działalność charytatywną, a całe swe życie na nawracanie grzeszników. Legendy mówią też, że choć mógł on odnaleźć jedność z Bogiem w życiu monastycznym, uznał, że nie chce zamykać się w klasztorze. Chciał bowiem iść w ślady Jezusa wędrującego po Palestynie. Po powrocie z podróży do Ziemi Świętej Mikołaj zamieszkał w klasztorze, który wybudował jego stryj. Pewnego razu modląc się w kościele, usłyszał głos Boga: „Nie ta jest rola twoja - chcę mieć pożytek z ciebie, aby Imię Moje mogło być uwielbione, idź do miasta Myry”. Mikołaj posłuszny woli Bożej udał się natychmiast w drogę. W mieście tym obchodzono właśnie żałobę po śmierci biskupa. W kościele zebrali się biskupi i kapłani, by dokonać wyboru nowego pasterza dla Myry. Trudny to był wybór, nie godzono się bowiem na kandydaturę żadnego z proponowanych kapłanów. Zarządzono więc błagalne modlitwy, w czasie których Bóg sam objawił wolę najstarszemu z biskupów. Ten człowiek - obwieścił głos Boga - który nazajutrz wejdzie pierwszy do kościoła, powinien być wybrany biskupem. Mikołaj przybywszy do Myry, nic nie wiedział o wydarzeniach w tym mieście. Całą noc spędził na modlitwie u drzwi kościoła, a gdy je rano otwarto, powitali go zebrani w nim biskupi, prosząc o przyjęcie godności biskupiej. Jako biskup Mikołaj podbił serca wiernych nie tylko gorliwością pasterską, ale także troskliwością o ich potrzeby materialne.
Na terenie parafii w Doboszowicach stoi kamienny krzyż pokutny z XIV-XVI wieku stawiany przez zabójcę na miejscu zbrodni. Wieś leży w gminie Kamieniec Ząbkowicki, miejscowości w której w 2010 r. obchodzono 800-lecie istnienia jednej z parafii. Ślady chrześcijaństwa na tych terenach sięgają pierwszych lat chrześcijaństwa w Polsce. Niedalekie Bardo Śląskie jest uważane za bramę chrześcijaństwa, przez którą dotarła przed wiekami Dobra Nowina na nasze ziemie. Nie dziwi więc fakt istnienia tak wielu zabytków, czy to wiekowych świątyń, przydrożnych krzyży i kapliczek. Do dnia dzisiejszego są to widoczne świadectwa wiary poprzednich pokoleń ludzi zamieszkujących te ziemie.

Parafia św. Mikołaja

Dekanat: Kamieniec Ząbkowicki
Adres: Doboszowice 81, 57-230 Kamieniec Ząbkowicki, tel. (74) 817-87-69
Filie: kościół pw. św. Barbary w Pomianowie Górnym oraz kaplica mszalna w Mrokocimie pw. św. Jana Nepomucena
Proboszcz: ks. Krzysztof Kiernicki
Odpust: 4 grudnia i 6 grudnia
Wieczysta adoracja: 27 lutego
Msze św.: dni powszednie godz. 18 (zimą godz. 17) w soboty godz. 8.30, dni świąteczne godz. 8.30, godz. 11.30; Pomianów godz. 10