"Dzisiaj, bardziej niż kiedykolwiek, zachodzi konieczność dawania świadectwa własnym życiem, zapałem i zatroskaniem apostolskim" - te słowa Jana Pawła II skierowane 9 marca 2002 r. do pielgrzymów, którzy przybyli na pielgrzymkę dziękczynną w 10. rocznicę reorganizacji struktur kościelnych w Polsce, są wielkim wezwaniem dla każdego Polaka. Zapewne zapadły też głęboko w serca wszystkich, którzy słowa Papieża rozważają i chcą wcielać w codzienne życie.

Program obchodów jubileuszowych obejmował audiencję z udziałem Jana Pawła II w Auli Pawła VI oraz uroczystą Mszę św. w Bazylice św. Piotra. Na tę chwilę przybyli do Rzymu: nuncjusz apostolski w Polsce abp Józef Kowalczyk, Prymas Polski kard. Józef Glemp, kard. Franciszek Macharski, biskupi, pielgrzymi z Polski oraz nasi rodacy mieszkający we Włoszech. Nasza diecezja była reprezentowana przez bp. Jana Śrutwę, księży pracujących i studiujących w Rzymie oraz przez grupę osób świeckich. Nic więc dziwnego, że na placu św. Piotra można było usłyszeć przede wszystkim polską mowę. Nawet deszczowa pogoda nie popsuła nikomu radości ze spotkania z Ojcem Świętym i odświętnej atmosfery tego dnia.

Dziesięć lat temu z wielką radością i nadzieją przyjęliśmy wiadomość o zmianie struktury organizacyjnej Kościoła katolickiego w Polsce i powołaniu

nowych diecezji. Zamojszczyzna miała szczególny powód do radości, gdyż powstała diecezja zamojsko-lubaczowska. Ziściły się plany hetmana Jana Zamoyskiego i kolegiata zamojska po 400 latach stała się katedrą. Teraz, obchodząc 10. rocznicę tego wydarzenia, można pokusić się o pewne refleksje. Oczywiście, nie brakowało ich podczas wyjątkowych spotkań w Auli Pawła VI, Bazylice, czy na Placu św. Piotra.

Dla wszystkich przebywających w Rzymie najbardziej oczekiwane było spotkanie z Janem Pawłem II. Prawie do ostatniej chwili nie byliśmy pewni, czy Papież będzie mógł wziąć udział w audiencji. Od kilku bowiem dni wiedzieliśmy, że ma kłopoty ze zdrowiem, a lekarze zalecili mu odpoczynek. Zostały nawet odwołane wizytacje parafii rzymskich oraz udział w audiencji środowej. Wierzyliśmy jednak, że Ojciec Święty ze swymi rodakami spotka się mimo cierpienia. Nasze oczekiwanie zostało nagrodzone. Punktualnie o godzinie 11.30 Ojciec Święty wszedł do auli. Radości oczywiście nie brakowało.

Nasze spotkanie rozpoczął Ksiądz Prymas pozdrawiając Ojca Świętego i wprowadzając w tematykę audiencji. Podkreślił, że każdy z biskupów nowych diecezji i metropolii mógłby złożyć u stóp Ojca Świętego spisane tomy dokonań w parafiach, kuriach i seminariach. Te tomy zapełnią archiwa i pozostaną znakiem pracy Kościoła. Jest jednak wielkie dobro, którego nie można spisać i zmierzyć. Są to wielkie dary łask płynące ze Słowa Bożego i sakramentów. "Nie możemy tu przynieść otartych łez, udzielonej pociechy biednym i chorym, zyskanych odpustów, szczerych nawróceń. O tym wszystkim wie Bóg. To jest zapisane w księgach żywota" - podkreślił Ksiądz Prymas.

W ten naszkicowany obraz przedstawiony przez Księdza Prymasa, pięknie wpisuje się także nasza diecezja zamojsko-lubaczowska. Bp Jan Śrutwa w rozmowach z pielgrzymami podkreślał także nasze osiągnięcia. Przede wszystkim wizytę Jana Pawła II w Zamościu, I Synod Diecezjalny czy rozwój Wyższego Seminarium Duchownego.

Ojciec Święty w swoim wystąpieniu podziękował wszystkim za przybycie oraz za wszelki trud włożony w rozwój Kościołów partykularnych w Polsce. Zwrócił szczególną uwagę na osiągnięcia, jakich dokonał Kościół w ciągu ostatnich 10 lat. Usłyszeliśmy: "Dzisiaj w duchu wdzięczności dokonujecie bilansu waszych wysiłków i starań. Przynosicie w darze owoce współpracy duchowieństwa, wspólnot zakonnych i wiernych świeckich. Cieszę się wraz z wami, że nowa struktura administracyjna zaowocowała pięknem nowych katedr, budową seminariów duchownych, domów rekolekcyjnych i ośrodków duszpasterskich. Szczególną jednak radością napawa fakt, że pozwoliła ona na skuteczniejsze działanie kurii biskupich oraz pełniejszą współpracę diecezji ze wspólnotami życia konsekrowanego i rozwojem duszpasterstw specjalistycznych. Jest to dostrzegalny wyraz waszej wiary, świadectwo troski o dobro Kościoła".

Są to wielkie dzieła, które Papież zauważa w naszej polskiej rzeczywistości.

Jednak przed nami jeszcze więcej pracy, jeszcze większy trud i ciągle nowe zadania. Jan Paweł II podkreślił: "Dzisiaj, bardziej niż kiedykolwiek, zachodzi konieczność dawania świadectwa własnym życiem, zapałem i zatroskaniem apostolskim. Trzeba ciągłego zbliżania biskupów do wiernych i wiernych do swoich biskupów. Niech to zadanie stanie się przedmiotem waszej troski, przedmiotem modlitwy i refleksji. Kładę to na sercu wszystkim, gdyż są to sprawy niezmiernie ważne" .

W tym wszystkim nieodzowna jest wzajemna troska i modlitwa wszystkich w Kościele. Ciągła modlitwa, która może przynieść owoc dalszego wzrostu wiary i jedności. Dlatego Ojciec Święty zwrócił się do biskupów, kapłanów i świeckich z gorącą prośbą o owocną współpracę dla dobra Kościoła w Polsce. Zapewnił, że pamięta o kapłanach pracujących często z dala od swoich rodzinnych stron. Prosił biskupów i wszystkich wiernych, by byli zawsze oparciem dla kapłanów i otaczali ich duchową pomocą: "Was, drodzy bracia i siostry, i wszystkich wiernych w Polsce proszę, otaczajcie waszych kapłanów wymagającą miłością, podnoście na duchu dobrym słowem, wspierajcie gorącą modlitwą".

Dla wszystkich wiernych świeckich, którzy "dali wiele dowodów ofiarności i szczerego przywiązania do Kościoła. Proszę Boga - mówił Papież - aby kontynuowali tę dobrą tradycję i z nowym zaangażowaniem podejmowali ewangeliczne zadania, zajmując w Kościele i w życiu społecznym należne miejsce - miejsce, jakie przysługuje im z tytułu właściwego im powołania i na mocy sakramentów świętych". Wszyscy musimy kształtować nowe oblicze Kościoła na początku trzeciego tysiąclecia chrześcijaństwa.

To podsumowanie 10 lat i prośby Ojca Świętego przyjęliśmy z głębokim przekonaniem, że ciągle musimy iść drogą wiary, zjednoczeni w budowaniu Kościoła, we wzajemnej trosce o wszystkich wiernych, duchowni i świeccy. Na zakończenie Ojciec Święty wszystkim obecnym w auli udzielił apostolskiego błogosławieństwa pamiętając również o wszystkich wiernych w Polsce.

Kolejnym ważnym punktem obchodów jubileuszowych była Msza św. w Bazylice św. Piotra na Watykanie o godz. 17.00. Liturgii przewodniczył Ksiądz Prymas, a koncelebrowali abp Józef Kowalczyk, kardynał Franciszek Macharski oraz licznie przybyli biskupi z Polski. Nasza delegacja także modliła się w intencji diecezji. Dziękować mamy za co, a przed nami ciągle nowe wyzwania dnia codziennego. Oczywiście każdy z nas w chwili zadumy spoglądał w przeszłość. Jak było 10 lat temu, jak jest dzisiaj, jakie dzieła dokonały się w Kościele w Polsce i w naszej diecezji, co szczególnie było naszym często osobistym udziałem. Jednak, jak podkreślił w rozmowie bp Jan Śrutwa, czas ten minął niezwykle szybko!