Minęło 100 lat od budowy kościoła pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Łaziskach. Z tej okazji w parafii odbyły się w dniach 14-15 maja uroczystości rocznicowe. Piątkowe obchody rozpoczęło nabożeństwo Drogi Krzyżowej z kościoła na cmentarz parafialny, na którym odmówiono modlitwę. W dawnej kaplicy pałacowej pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus, sprawowano Mszę św. w intencji zmarłych parafian oraz duszpasterzy, którzy pracowali w tamtejszej parafii.
Główne uroczystości rozpoczęły się w sobotni poranek Godzinkami o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny. Był też czas modlitwy różańcowej oraz czuwania przy relikwiach św. Teresy z Lisieux, które zostały przeniesione z dawnej kaplicy pałacowej do kościoła. Uroczystej Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił bp Wacław Depo, który poświęcił kościół oraz nowo wzniesiony ołtarz. Podczas Mszy św. Ordynariusz udzielił też młodzieży sakramentu bierzmowania.
W homilii bp Depo odniósł się do wypowiedzi Papieża Benedykta XVI, że „kto wierzy w Boga, ten nigdy nie jest sam, bo Chrystus jest realnym i trwałym fundamentem życia ludzkiego, nawet poza granicę śmierci”. „Ludziom, którzy są zagubieni, Papież przypomina, że nie muszą ani budować wszystkiego od nowa, ani lękać się o przyszłość, ponieważ jej kształt bez reszty jest w ręku Boga i w naszych moralnych wyborach” - zaznaczył Pasterz diecezji. Następnie nawiązał do słów Benedykta XVI, wypowiedzianych podczas ostatniej pielgrzymki do Portugalii. Hiacynta, Franciszek i Łucja, kiedy przyjmowali objawienie Matki Bożej w Fatimie, nie mogli rozumieć do końca wydarzeń, które Maryja przepowiadała. Te małe dzieci zgodziły się na udział we współcierpieniu. Bp Depo zadał zebranym pytanie: „Czy my to rozumiemy, prostotę wiary dziecka, które ofiaruje się Bogu i jest gotowe przyjąć cierpienie i śmierć?”. Dodał, że to ostrzeżenie przez dzieci było wielkim wołaniem o pełne zawierzenie się Panu Bogu. „Drodzy ludzie młodzi, stojący na progu umocnienia chrześcijańskiego, wy już dobrze wiecie, chociaż z kart historii, że wiek XX i początek naszego, przechodził i przechodzi przez mroczne wydarzenia. Zwłaszcza poprzez kataklizmy ostatnich wojen i to nie tylko wydarzeń samej wojny, ale późniejszej okupacji i zniewolenia, gdzie człowiek i narody były pozbawione prawdy” - przypomniał zebranym bp Depo. Dlatego, jak sam zaznaczył, potrzebne są - szczególnie ludziom młodym - dary Ducha Świętego, by rozeznać prawdę i odróżnić ją od kłamstwa i manipulacji. A wszystko po to, żeby nie rosło kolejne pokolenie na polskiej ziemi, które będzie okłamywane i któremu nie będzie się mówiło prawdy. Na koniec homilii bp Wacław Depo nazwał uroczystość „świętem miłości do Chrystusa i Jego Kościoła”. „Ta budowla jest domem Boga i domem Kościoła, jest naszym domem, do którego weszliśmy już przez łaskę chrztu świętego i wiary w Chrystusa Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego”. Przypomniał, że fundamentem tej budowli i kamieniem węgielnym, tak jak ten ołtarz na stałe tutaj postawiony, jest Jezus Chrystus.
Po Litanii do Wszystkich Świętych bp Wacław Depo umieścił pod ołtarzem portatyl z dawnego ołtarza kaplicy pałacowej w Łaziskach, z relikwiami św. Teresy z Lisieux, sprowadzonymi z Rzymu przez ks. Alfreda Wróblewskiego w 1935 r. oraz jeden egzemplarz aktu poświęcenia kościoła i ołtarza. Dokument został opieczętowany i podpisany przez Biskupa, proboszcza kościoła ks. Mirosława Prokopa oraz delegatów miejscowej wspólnoty parafialnej. W kruchcie kościoła została umieszczona tablica upamiętniająca dokonanie obrzędu poświęcenia, aby każdą rocznicę poświęcenia obchodzić w tej parafii jako uroczystość.
Na wzgórzu stał początkowo kościół unicki. W 1875 r. zamieniono go na cerkiew prawosławną. Obecny kościół wzniesiono w 1910 r. z funduszy rządu carskiego, rozebrano wtedy kościół pounicki. Parafię erygowano 14 sierpnia 1947 r., a cerkiew adaptowano na kościół rzymskokatolicki. Do 1957 r. świątynia posiadała dwie wieże z cebulastymi hełmami. Po zawaleniu się jednej z nich w czasie burzy, rozebrano obie i zmieniono dach. Prawosławni zamieszkiwali opisywany teren do II wojny światowej, natomiast katolicy obrządku łacińskiego należeli do parafii Skierbieszów. Dopiero od lat 30., po wybudowaniu kościoła św. Teresy, powstała możność sprawowania liturgii w Łaziskach. Wspomniany kościół był obsługiwany przez księży - profesorów i studentów z KUL, goszczących w majątku Świdzińskich. W 1942 r. Łaziska zostały wysiedlone przez Niemców. 26 czerwca 1946 r. bp Stefan Wyszyński skierował tam ks. Kazimierza Kustronia, by utworzył parafię. Erygował ją bp Stefan Wyszyński dekretem z 14 sierpnia 1947 r. Powstała z podziału parafii skierbieszowskiej i 3 miejscowości z parafii Horyszów Polski. Parafię włączono do dekanatu zamojskiego. Początkowo istniała przy kościele św. Teresy, później przy obecnym kościele pw. Niepokalanego Serca NMP. Na terenie parafii od 1934 r. jest czczona św. Teresa od Dzieciątka Jezus. W tym bowiem czasie wybudowano kościół pod jej wezwaniem i sprowadzono jej statuę z Lisieux. Wyrazem kultu św. Teresy są liczne wota umieszczone w kościele.
Kościół murowany z cegły, jednonawowy, przy prezbiterium 2 zakrystie, na frontonie wieża z kruchtą w przyziemiu, sufit kolebkowy, spłaszczony (drewniany, otrzcinowany i tynkowany). Ołtarz z drewna dębowego, wykonany w r. 1952 przez Stanisława Dudka z Dębowca. W ołtarzu są 3 obrazy: Matki Bożej Częstochowskiej, Niepokalanego Serca NMP i Pana Jezusa Ukrzyżowanego, zakupione ok. 1952 r. Parafia w Łaziskach liczy ok. 1150 osób. Większość to rodziny wielopokoleniowe. Do parafii należą miejscowości: Cieszyn, Dębowiec, Dębowiec, Iłowiec, Łaziska, Rozdoły, Sławęcin, Stanisławka oraz Suchodębie.
W ostatnich latach zostały wymienione okna i drzwi, położono nową posadzkę w prezbiterium, wykonano ambonę i ołtarz. Prace konserwatorskie, wyposażenie prezbiterium kościoła oraz zagospodarowanie otoczenia w latach 2008-2010 zrealizowano ze środków: Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Gminy Skierbieszów, Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej, Przyjaciół z Gaflenz w Austrii oraz dzięki ofiarności parafian.