4 grudnia ub. r. w Zakładzie Karnym we Włocławku odbyło się sympozjum Sąsiedzi - bliscy czy dalecy, poświęcone stosunkom polsko-żydowskim. Jest to już kolejna inicjatywa o wymiarze ponadlokalnym i ponadwięziennym. Sympozjum zostało zorganizowane przez Centrum Kształcenia Ustawicznego nr 2 (nazwa zespołu szkół więziennych), przy współpracy Biblioteki Publicznej we Włocławku. Swój udział ma również włocławskie koło terenowe Polskiego Towarzystwa Penitencjarnego, działające przy Zakładzie Karnym we Włocławku.

Sympozjum jest kontynuacją otwartej 15 czerwca 2000 r. wystawy zorganizowanej przez skazanych, a poświęconej zagładzie Żydów na ziemiach polskich. Ekspozycja zagościła na terenie szkoły więziennej dzięki współpracy z Żydowskim Instytutem Historycznym w Warszawie, skąd wypożyczono przerażające w swej wymowie fotogramy. Uwieczniono na nich życie codzienne za murami getta warszawskiego, a także męczeństwo, zbrojny opór i śmierć niewinnych ludzi. Data otwarcia wystawy nie została wybrana przypadkowo. Tego samego dnia we Włocławku, w miejscu, gdzie podczas wojny było getto, odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą jego ofiarom.

Wnętrze z fotogramami udostępniono do zwiedzania skazanym i o ekspozycji zaczęto mówić na terenie więzienia. Wkrótce informacja dotarła do mediów. Lokalna i ogólnopolska prasa opisywała przedsięwzięcie, nie szczędząc pochwał za aranżację, ciekawy pomysł, a przede wszystkim za wartość wystawy. Ekspozycja początkowo była przeznaczona tylko dla więźniów. Wkrótce jednak pojawili się pracownicy stacji telewizyjnych, reporterzy z rozgłośni radiowych. Media uznały wystawę za jedną z lepszych propozycji wystawienniczych we Włocławku. Zaciemnione pomieszczenie z zapalonymi świecami, okratowany ekran telewizora z filmami dokumentującymi tragedię Żydów, sterty walającego się wszędzie gruzu, zapach naftaliny, unoszący się z więziennych koców, zasieki z przerdzewiałego drutu kolczastego, tradycyjna religijna muzyka hebrajska i przede wszystkim fotogramy, oświetlone płomieniami zniczy i światłem punktowych lampek wywoływały przygnębiające wrażenie. Zwiedzający milkli, wpadali w zadumę. Zadawali pytania. Chcieli wiedzieć więcej. Nie było słychać ironicznych uwag, głupich uśmiechów...

Wystawę zwiedzili również delegaci więzienników z Kazachstanu, przedstawiciele Unii Europejskiej, delegacja Rzecznika Praw Obywatelskich, Rzecznika Praw Dziecka i wielu, wielu innych gości. Na prośbę dyrektor Biblioteki Publicznej we Włocławku Jolanty Zielińskiej, dyrektor Zakładu Karnego - płk Janusz Wielgopolan w porozumieniu z Żydowskim Instytutem Historycznym zgodził się przenieść wystawę do filii Biblioteki przy ul. Żytniej 66/68.

Wieść o przedsięwzięciu zrealizowanym we włocławskim więzieniu dotarła nawet za ocean. Wkrótce po publikacjach na ten temat, zamieszczonych w Newsweeku Dyrektor więziennej szkoły otrzymał propozycję od Tomasza Blatta - polskiego Żyda, mieszkającego na stałe w Seatlle - wygłoszenia przez niego na terenie więzienia wykładu o zagładzie Żydów. Dyrekcja Zakładu Karnego postanowiła zorganizować sympozjum Sąsiedzi -bliscy czy dalecy. Tomasz Blatt - honorowy gość ze Stanów Zjednoczonych - jest jednym z nielicznych pozostających przy życiu uciekinierów z hitlerowskiego obozu zagłady w Sobiborze. To właśnie na podstawie jego przeżyć, książek i filmów dokumentalnych powstał głośny film Ucieczka z Sobiboru. Do udziału w sympozjum zaproszono licznych gości, wśród nich Eleonorę Bergman, dyrektor ŻIH, prelegentów i media. Przybyli przedstawiciele władz miasta, instytucji samorządowych, alumni włocławskiego Seminarium, członkowie Bractwa Więziennego, ludzie kultury, a także liczni skazani. Poza Tomaszem Blattem mówcami byli: Olga Krut-Horonziak z referatem nt. historii włocławskich Żydów Życie i zagłada, i Ryszard Seroczyński, który przedstawił informacje o wystawie dotyczącej Holocaustu.