Choć nie wiadomo, kiedy nastąpi wybór nowego metropolity warszawskiego, to jednak wiemy, jak działają watykańskie procedury, które krok po kroku wyłaniają kandydata. Jednak i tak ostatnie słowo należy zawsze do Papieża.
Wybory kandydatów na biskupów odbywają się na mocy kanonu 377 Kodeksu Prawa Kanonicznego i artykułu 7 Konkordatu pomiędzy Stolicą Apostolską a Rzeczpospolitą Polską. - Papież mianuje biskupów w sposób nieskrępowany. Mianowanie i odwoływanie biskupów należy wyłącznie do Stolicy Apostolskiej - tłumaczy ks. dr Józef Kloch, rzecznik prasowy Konferencji Episkopatu Polski. Dodaje również, iż Episkopat Polski nie zajmuje się w ogóle kwestią mianowania nowego kandydata. - Te procedury odbywają się zupełnie poza Episkopatem - podkreśla ks. Kloch.
Kodeks Prawa Kanonicznego mówi też o tym, że „nie udziela się władzy państwowej żadnych uprawnień i przywilejów dotyczących wyboru nominacji, prezentowania lub wyznaczania biskupów”.
Według Konkordatu, Stolica Apostolska jest zobligowana do mianowania biskupów spośród osób duchownych, którzy są obywatelami polskimi. Dokument mówi również, że władze polskie zostaną poufnie powiadomione w odpowiednim czasie, poprzedzającym ogłoszenie nominacje biskupa diecezjalnego, o jego nazwisku.
Nuncjusz Apostolski, jako legat papieski w naszym kraju, przedstawi Ojcu Świętemu trzech kandydatów na arcybiskupstwo warszawskie. - Jego zadaniem jest pojedynczo zbadać i zakomunikować Stolicy Apostolskiej, co w tej sprawie sugeruje metropolita oraz sufragani prowincji, czyli biskupi diecezjalni tych biskupstw, które wchodzą w skład metropolii - wyjaśnia rzecznik Episkopatu. O zdanie nt. nowego kandydata pytany jest również przewodniczący KEP oraz biskupi pomocniczy i najważniejsi kapłani w diecezji (kolegium konsultorów i kapituła katedralna). Nuncjusz Apostolski może również zapytać o opinię innych przedstawicieli duchowieństwa diecezjalnego, zakonnego, a także osoby świeckie.
Rzecznik Episkopatu powiedział także, że zarówno konkordat, jak i prawo kanoniczne nie precyzują, kiedy powinno dojść do wyboru i ogłoszenia nominacji nowego metropolity. Dodał, że obecnie archidiecezja warszawska ma swojego pasterza, a jest nim Ksiądz Prymas, który został mianowany przez Ojca Świętego administratorem apostolskim. Natomiast abp Stanisław Wielgus ma obecnie status arcybiskupa seniora.
Archiwum Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego/faustyna.pl
Ks. Michał Sopoćko był kapłanem rozmodlonym, ale mocno stąpającym po ziemi
O nabożeństwie do Miłosierdzia Bożego, wielkiej pokorze i cierpieniu ks. Michała Sopoćki opowiada s. Bogdana Łasocha, misjonarka Świętej Rodziny.
O. Sebastian Wiśniewski, oblat Maryi Niepokalanej: Towarzyszyła Siostra bł. Michałowi Sopoćce, spowiednikowi św. Siostry Faustyny, w jego ostatnim roku życia. Jak Siostra wspomina ks. Sopoćkę?
List Jakuba otwiera się autoidentyfikacją „sługi Boga i Pana Jezusa Chrystusa” oraz adresem do „dwunastu pokoleń w rozproszeniu” (diaspora). To język Izraela przeniesiony na wspólnoty wierzących w Mesjasza, żyjące poza ziemią ojców. Określenie „dwanaście pokoleń” mówi o całości ludu, rozsianego po świecie. Jakub od razu przechodzi do próby. Doświadczenia odsłaniają jakość wiary, a „doświadczanie” rodzi „wytrwałość” (hypomonē). W tradycji mądrościowej oznacza ona zdolność trwania przy dobru w długim czasie, bez rozpaczy i bez udawania siły. „Najwyższa radość” opisuje postawę opartą na pewności, że Bóg nie opuszcza w ucisku. Wytrwałość ma „dokonać dzieła”, aby człowiek stawał się „doskonały” i „nienaganny” (teleios, holoklēros), czyli dojrzalszy w wyborach i w reakcjach. Potem pojawia się prośba o mądrość. W Biblii mądrość obejmuje wiedzę oraz sztukę życia według Boga. Jakub mówi o Bogu, który „daje wszystkim chętnie i nie wymawia”. Prośba ma być wolna od chwiejności; w obrazie fali widać ruch, który nie ma kierunku. „Wątpiący” (diakrinomenos) przypomina falę miotaną wiatrem. Taki stan rozrywa decyzję i odbiera spójność działania; Jakub nazywa go „człowiekiem o dwoistej duszy” (dipsychos), niestabilnym w postępowaniu. Końcowe wersety dotykają napięć społecznych. Ubogi „brat” ma chlubić się wywyższeniem, a bogaty upokorzeniem. Obraz kwiatu trawy, który więdnie pod palącym słońcem, odsłania kruchość zasobów i krótki oddech ludzkiej sławy. Ten motyw wróci w liście w ostrych słowach wobec bogaczy, którzy krzywdzą pracowników.
„Od dziś Bóg będzie tu przemawiał do waszych serc przez 24 godziny na dobę” - powiedział abp Józef Guzdek podczas Mszy św. inaugurującej całodobową adorację Najświętszego Sakramentu w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Białymstoku. Uroczystość odbyła się w 51. rocznicę śmierci bł. ks. Michała Sopoćki oraz w 10. rocznicę ogłoszenia go Patronem Białegostoku - Miasta Miłosierdzia.
W homilii metropolita białostocki nawiązał do liturgii słowa, która ukazuje Boga jako Tego, który poucza człowieka i wskazuje mu drogę życia, szanując jednocześnie jego wolność. Przywołał fragment z Księgi Mądrości Syracha o wyborze między posłuszeństwem przykazaniom a pójściem własną drogą. Przypomniał również słowa Mojżesza o „życiu i śmierci, błogosławieństwie i przekleństwie”, podkreślając, że Dekalog jest drogowskazem, a decyzja należy do człowieka.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
