Patrzę na kolorowe, całkiem jeszcze niezłe zdjęcia. Widać na nich klasę szkolną (dawna Szkoła Podstawowa nr 2), stół przykryty świątecznym obrusem, czerwoną, grubą księgę - Pismo Święte. W dzbanuszku - jemioła. Na tacy góra kolorowych pierniczków. Nad całym obrazkiem króluje choinka. A osoby… Odwracam zdjęcie, by odczytać datę: 19 grudnia 1991 r. Ach, te ówczesne „dzieci” mają dziś 23 lata. Ania S. i Ania K. - śpiewają kolędę, szeroko otwierając buzie. Akompaniuje im młody chłopak - wówczas student medycyny - Paweł Mostek. Obok chłopcy i dziewczynki: Rafał, Konrad, Arek, Tomek, Magda, Emilka.
Ania K. - dziś studentka pedagogiki (Akademia Świętokrzyska w Kielcach), prężnie działa w duszpasterstwie akademickim, jest uczestniczką wielu pieszych pielgrzymek, śpiewa w zespole muzycznym. Ania S. - wyszła za mąż, wychowuje 3-letnią Julię. Paweł S. - lekarz mieszkający na stałe w Szwecji. Co niedzielę gra na Mszy św. w Kalmarze, uczy rodaków polskich pieśni i śpiewa tenorem w chórze protestanckim, który koncertuje w całej Europie. Magda S. - studentka prawa w Warszawie, ma za sobą kilka udanych startów w castingach; gra drobne epizody i w ten sposób zarabia na siebie. Konrad B - jest w Zakonie Ojców Paulinów niedaleko Częstochowy. Rafał B. - student Seminarium Duchownego w Kielcach … I można jeszcze długo wymieniać. Ciekawe, czy spotkania wigilijne zostawiły jakiś ślad w ich życiu.
Lata 90. to czas, w którym pozwolono organizować w szkołach przedsięwzięcia o charakterze religijnym, a w klasach zawisły krzyże. Z moich czasów lat pamiętam jedynie akademie z okazji rocznicy rewolucji październikowej, zakończenia wojny, wyzwolenia Pińczowa itp. To, co teraz wydaje się oczywiste - wigilia w szkole, za czasów komunistycznych było zabronione.
Wiadomo, że idealny wzorzec świętowania Bożego Narodzenia tworzy się w dzieciństwie. Czy jednak jako dzieci spostrzegamy szczegóły tego jedynego, niepowtarzalnego dnia, jakim jest polska Wigilia? Jestem pewna, że w wielu domach rozmawia się na ten temat, ale nie wszędzie. Bywa i tak, że rozmowy koncentrują się na prezentach i tym, co na stole. Nikt nie pyta: skąd? kiedy? dlaczego?
Cudowne poczucie bycia razem i przeżywanie klasowej wigilii ma więc swój uzasadniony sens.
Papież przekazał pozdrowienie i błogosławieństwo organizatorom i uczestnikom 24. koncertu uwielbieniowego „Jednego Serca Jednego Ducha”, który w uroczystość Bożego Ciała odbył się w Rzeszowie. Zawierzył ich wstawiennictwu świętych Karola Acutisa i biskupa Józefa Stanisława Pelczara oraz bł. Karoliny Kózkówny, „którzy prowadzili życie głęboko eucharystyczne”.
Papieskie przesłanie zostało przekazane gospodarzom i uczestnikom koncertu za pośrednictwem abpa Paola Rudellego, substytuta ds. ogólnych w Sekretariacie Stanu, który przesłał okolicznościowy list do ordynariusza rzeszowskiego bpa Jana Wątroby. „Ojciec Święty Leon XIV, powiadomiony o 24. edycji koncertu ‘Jednego Serca Jednego Ducha’, przesyła słowa ojcowskiej bliskości i zapewnia o łączności w modlitwie z Organizatorami i Uczestnikami, zgromadzonymi w Rzeszowie i łączącymi się za pośrednictwem mediów, by śpiewem i modlitwą dziękować Panu za Sakrament Jego miłości” – czytamy w przesłaniu, które uczestnicy koncertu w rzeszowskim Parku Sybiraków usłyszeli na początku wspólnej modlitwy.
Tłumy oddały Panu Bogu chwałę podczas Zielonogórskiego Uwielbienia.
Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, tradycyjnie gromadząca wiernych na procesjach eucharystycznych, już od 10 lat jest w Zielonej Górze również okazją do wspólnej modlitwy śpiewem i uwielbienia Boga. Wieczorem, przy kościele Ducha Świętego, odbył się koncert Zielonogórskiego Uwielbienia, który zgromadził liczne grono mieszkańców miasta oraz gości z regionu.
Nawet nie wiedziałam jak bardzo potrzebowałam tych rekolekcji – napisała w swoim świadectwie Milena, jedna z uczestniczek spotkania stypendystów-uczniów Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia” z diecezji przemyskiej i rzeszowskiej, które odbyły się w dniach 29-31 maja w Miejscu Piastowym.
Konferencje, warsztaty w czasie rekolekcji koncentrowały się wokół pytania – Jak pokochać siebie? W ich trakcie uczestnicy szukali odpowiedzi na pytanie – kim są w oczach Boga, a także w jaki sposób zostali obdarowani. Mogli dowiedzieć się jak przeżywać w życiu porażki, uczyć się na własnych błędach i jak przebaczyć sobie. W ostatni dzień mogli usłyszeć świadectwo powołania s. Barbary, a także poznali wskazówki jak odkryć swoje życiowe powołanie. Jestem niezmiernie wdzięczna za ten czas – dzieliła się Ania – bo choć temat rekolekcji był dość trudny, to już widzę, że przyniósł owoce. Dla wielu stypendystów najważniejszym momentem rekolekcji był czas adoracji Najświętszego Sakramentu. Nigdy wcześniej nie czułam tak bliskiej obecności Boga – dzieliła się jedna z uczestniczek.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
