To miał być zwykły wyjazd do Ziemi Świętej polskiego zwierzchnictwa Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie. Pielgrzymce miał przewodniczyć bp Piotr Skucha - Komandor z Gwiazdą, czyli Wielki Oficer Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego. Pielgrzymka miała trwać 8 dni, a jej zwieńczeniem miało być odwiedzenie najświętszych miejsc chrześcijaństwa i uzyskanie przez uczestników odznaczenia nazywanego „muszelką pielgrzyma”. I tak się w istocie stało.
Ale nieoczekiwanie przewodnik - bp Piotr Skucha otrzymał dwa cenne wyróżnienia, które są rzadko przyznawane i o których nic nie wiedział: Złoty medal za oprowadzanie pielgrzymów po Ziemi Świętej nadawany przez Kustodię Ziemi Świętej i tytuł Ambasadora Dobrej Woli dla Izraela. Złoty medal przyznał Ojciec Pizzaballa - gwardian św. Góry Syjon i Najświętszego Grobu Pana Naszego Jezusa Chrystusa, kustosz Ziemi Świętej. Zaś wręczył go, w ostatnim dniu pielgrzymki - abp Fuad Twal. Z łacińskiego uzasadnienia dowiadujemy się, że do przyznania wyróżnienia skłoniło gospodarzy Ziemi Świętej to, że od przeszło 20 lat bp Piotr Skucha pielgrzymuje z wiernymi do świętych miejsc. Jednocześnie Ojciec Kustosz życzył Księdzu Biskupowi, by w dalszym ciągu postępował na tej drodze prowadząc ludzi do niebieskiej ojczyzny. - Medal jest na kształt krzyża jerozolimskiego. Widnieje na nim wizerunek Leona XIII. Na awersie umieszczony jest napis: „Znak świętej pielgrzymki jerozolimskiej”, a na rewersie: „Miłość Chrystusa przynagla nas”. Symbolika medalu nawiązuje do państwa Krzyżowców. Przybywający do Jerozolimy rycerze już od XII wieku nosili właśnie taki krzyż, który symbolizuje rany Chrystusa lub miłość Chrystusa, która rozchodzi się w głąb, wzwyż, wszerz i wzdłuż, czyli obejmuje cały świat - wyjaśnia bp Piotr Skucha.
Drugim wyróżnieniem było nazwanie bp. Piotra Skuchy Ambasadorem Dobrej Woli dla Izraela. W uzasadnieniu izraelski minister turystyki Izaak Herzog napisał m.in.: „Jestem zaszczycony mogąc uznać Ciebie za prawdziwego przyjaciela Izraela. (…) Wracaj do nas tak często, jak możesz”.
„Muszelką pielgrzyma” zostało uhonorowanych ośmiu kawalerów i jedna dama. Z przywileju tego do dnia dzisiejszego korzystają tylko Rycerze Grobu Bożego. W ten sposób stało się zadość średniowiecznej tradycji pielgrzymowania do Ziemi Świętej.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
Proroctwo Malachiasza powstaje po powrocie z wygnania, w epoce perskiej. Świątynia już działa, a w kulcie mnożą się zaniedbania. W poprzednim rozdziale pada pytanie: „Gdzie jest Bóg sprawiedliwości?” (Ml 2,17). Odpowiedź zaczyna się od słowa „Oto”. Biblia Tysiąclecia mówi: „wyślę anioła mego”. Hebrajskie (mal’akh) znaczy „posłaniec” i gra z imieniem proroka („Malachiasz” = „mój posłaniec”). Anioł „przygotuje drogę”, więc najpierw prostuje ścieżki serca. Nowy Testament rozpoznaje w tym posłańcu Jana Chrzciciela (Mk 1,2; Mt 11,10; Łk 7,27). Potem brzmi zdanie o przyjściu Pana do swojej świątyni. Akcent pada na „swojej”. Świątynia należy do Boga, a nie do ludzkich planów. Pan przychodzi „nagle”. To słowo niesie zaskoczenie dla tych, którzy domagają się sądu, a nie dotykają własnej winy. Pada też tytuł „Anioł Przymierza” (mal’akh habbərît). W tekście biblijnym posłaniec nie tylko ogłasza przymierze, ale wprowadza je w życie. Obrazy „ognia złotnika” i „ługów folusznika” mówią o procesie, który wypala domieszki i wybiela tkaninę. „Synowie Lewiego” to słudzy ołtarza, więc chodzi o uzdrowienie serca liturgii i etosu kapłańskiego. „Ofiara Judy i Jeruzalem” staje się miła Panu jak w dawnych dniach. Dar płynie z wierności. Cyryl Jerozolimski w Katechezie 15 czyta Ml 3,1-3 jako proroctwo o dwóch przyjściach Chrystusa: wejściu do świątyni i przyjściu oczyszczającym, które odsłania prawdę o człowieku. Liturgia tego święta słyszy w Malachiaszu pierwszy krok tej obietnicy. Pan wchodzi do swojej świątyni niesiony na rękach Matki.
Od 1 lutego w Kaplicy Sykstyńskiej prowadzona jest nadzwyczajna konserwacja „Sądu Ostatecznego” Michała Anioła – pierwsza od zakończonej w 1994 roku wielkiej renowacji fresku. Przez około trzy miesiące arcydzieło zostanie poddane delikatnemu oczyszczaniu, przy jednoczesnym zachowaniu pełnej dostępności kaplicy dla wiernych i zwiedzających.
Prace rozpoczęły się od montażu rusztowania na całej powierzchni ściany ołtarzowej. Konserwatorzy będą operować za specjalnym ekranem z wysokiej rozdzielczości reprodukcją fresku, co pozwala na sprawowanie liturgii oraz dalsze udostępnianie Kaplicy Sykstyńskiej zwiedzającym. Jak podkreśla dyrektor Muzeów Watykańskich Barbara Jatta, jest to nadzwyczajna konserwacja arcydzieła dojrzałego okresu twórczości Michała Anioła.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
