Reklama

Temat tygodnia

Nadchodzi czas kolędowania

Śpiewanie kolęd jest fenomenem, który da się w pewien sposób obliczyć i zmierzyć. Jednym z takich momentów mówiących nam o powszechności i popularności kolędowania jest Ogólnopolski Festiwal Kolęd i Pastorałek w Będzinie.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Festiwal odbywa się rokrocznie od 12 lat. Dawno już zyskał status imprezy ogólnopolskiej i wydawać by się mogło, że liczba solistów, zespołów czy chórów ulegnie wyczerpaniu, że coraz mniej osób będzie zainteresowana udziałem w konkursie. Nic bardziej mylnego. Z roku na rok festiwalowe eliminacje przyciągają jak magnes coraz więcej artystów. I co roku przybywa kolejnych miast czy ośrodków, w których odbywa się wstępna selekcja. Można zatem powiedzieć, że festiwal jak kolędy, gdy przychodzi ich okres - inspiruje i motywuje ludzi.

Honorowi patroni

Patronat honorowy nad XII Ogólnopolskim Festiwalem Kolęd i Pastorałek objęli: bp dr Adam Śmigielski SDB, Michał Czarski - marszałek województwa śląskiego, Jerzy Grad - śląski Kurator oświaty, Radosław Baran - prezydent Będzina i Janusz Śniadek - przewodniczący Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Festiwal dla każdego

Reklama

Ogólnopolski Festiwal Kolęd i Pastorałek ma formułę konkursu przeznaczonego dla amatorów, choć dopuszcza się udział uczniów i absolwentów szkół muzycznych stopnia podstawowego. Dolna granica wieku uczestnika wynosi 7 lat. W festiwalu mogą wziąć udział soliści, duety, zespoły wokalne i wokalno-instrumentalne, chóry działające w szkołach, domach kultury, parafiach, stowarzyszeniach, organizacjach polonijnych, a także osoby niezrzeszone. Festiwal składa się z dwóch etapów. Do pierwszego etapu dopuszcza się wszystkich spełniających wymagania formalne. Do drugiego etapu wchodzą najlepsi uczestnicy przesłuchań eliminacyjnych. Decyzja o dopuszczeniu do udziału w finale festiwalu zostanie podjęta przez komisję weryfikacyjną do 21 grudnia 2005 r., a następnie przekazana na piśmie wykonawcy.

Przesłuchania eliminacyjne

W ramach pierwszego etapu przesłuchania eliminacyjne będą prowadzone od 9 do 18 grudnia 2005 r. Na pierwszy ogień pójdzie Zielona Góra, następnie Będzin, Bielsko Biała, Częstochowa, Dębno, Gniezno, Goleniów, Jarosław, Katowice, Kędzierzyn Koźle, Kraków, Krasnobród, Lublin, Łódź, Olkusz, Olsztyn, Racibórz, Radom, Równe - Ukraina, Rybnik-Chwałowice, Rzeszów, Starachowice, Tarnowskie Góry, Tuchów, Wadowice, Warszawa, Wrocław. Etap drugi, czyli przesłuchania finałowe, odbędą się od 5 do 8 stycznia 2006 r. w Będzinie. Pomysłodawca i dyrektor festiwalu ks. Piotr Pilśniak zaplanował koncert galowy na 8 stycznia 2006 r. na godz. 16.00 w sanktuarium Polskiej Golgoty Wschodu w Będzinie. Wówczas nastąpi wręczenie nagród oraz ogłoszenie wyników konkursu kompozytorskiego na kolędę lub pastorałkę.

Program obowiązkowy

Uczestnicy XII OFKiP zobowiązani są do zaprezentowania trzech dowolnie wybranych kolęd lub pastorałek, w tym obowiązkowo jednej tradycyjnej polskiej, a ilość wykonywanych zwrotek należy ograniczyć do trzech. Dopuszcza się możliwość wykonania jednej kolędy zagranicznej. W kategorii chórów przynajmniej jeden utwór winien być wykonany a cappella. Czas prezentacji nie może przekroczyć 10 minut dla solistów i duetów i 15 minut dla zespołów i chórów. Laureaci grand prix i I miejsca w poszczególnych kategoriach XI Ogólnopolskiego Festiwalu Kolęd i Pastorałek nie mogą wystąpić w XII edycji festiwalu. Uczestnicy finału XI edycji festiwalu zobowiązani są do zaprezentowania nowego repertuaru.

Festiwalowe jury

Skład jury I etapu festiwalu w poszczególnych rejonach nie jest na razie znany, ale zostanie podany na stronie internetowej www.ofkip.pl. Na pewno będzie go stanowić kilkanaście osób niezwiązanych w żaden sposób z uczestnikami prezentującymi się w eliminacjach w danym rejonie. Jury będzie oceniać prezentacje w skali od 1 do 10 punktów za każdy utwór. Oceny członków jury są tajne. Werdykty wydane na podstawie ocen jury są ostateczne. Natomiast nad finałowymi przesłuchaniami w Będzinie pieczę będzie sprawował przewodniczący prof. Marek Racławski z Akademii Muzycznej w Gdańsku oraz prof. Mirosława Knapik z Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach i ks. prof. Kazimierz Szymonik z Akademii Muzycznej i UKSW w Warszawie. Wszystkim startującym życzymy powodzenia.

2005-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Sprawiedliwość” ma znaczenie wierności wobec woli Boga

Ezechiel przemawia do wygnańców w Babilonii. Wśród nich krąży przysłowie: „Ojcowie jedli cierpkie grona, a synom cierpnieją zęby” (Ez 18,2). Rozdział 18 prostuje takie myślenie i mówi o odpowiedzialności osoby. Po utracie ziemi i świątyni łatwo uznać los za przesądzony. Prorok otwiera drogę nowego początku. W tej perykopie powraca hebrajskie (šûb), „zawrócić”. Nawrócenie zostaje opisane w kategoriach czynów: odejście od występków oraz zachowywanie „prawa i sprawiedliwości”. Bóg ogłasza, że dawne grzechy nie staną jako oskarżenie. To język sądowy. Wspominanie win utrzymywało oskarżenie w mocy, a przebaczenie usuwało je z pola widzenia. Formuła „będzie żył, a nie umrze” brzmi jak wyrok uniewinniający ogłoszony nad człowiekiem, który zmienił drogę. Prorok opisuje Boga, który przyjmuje zawrócenie jako nowy kierunek życia, a nie jako chwilowy zryw. Równie mocno brzmi druga strona obrazu - odejście od dobra ku nieprawości. Tekst mówi o utracie życia przez sprawiedliwego, który porzuca prawo. Nie ma tu zgody na religijną pewność siebie. W tle słychać spór o „drogę” (derek). Izraelici zarzucają Panu brak sprawiedliwości, a Ezechiel odsłania nierówność ludzkiego postępowania. Najbardziej wyraziste zdanie odsłania wolę Boga. On nie chce śmierci grzesznika. Wezwanie do zawrócenia ma charakter ratunkowy i zakłada realną możliwość zmiany. „Życie” oznacza trwanie w Bożej opiece i wśród ludzi, „śmierć” oznacza wejście w konsekwencje czynów, które niszczą relacje i wspólnotę.
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa nie ucieka od odpowiedzialności; przygotowuje do czynu

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Tekst pochodzi z greckich partii Księgi Estery. W tekście hebrajskim księga nie wymienia ani razu imienia Boga, a modlitwy Estery i Mardocheusza pojawiają się w tradycji greckiej. Dlatego w Biblii Tysiąclecia wersy oznaczono literami przy numerach, jak 17k. Sceneria to Suza i dwór perski. W tle stoi prawo dworskie, które czyni wejście do króla bez wezwania wydarzeniem granicznym. Estera stoi na progu takiego wejścia, a modlitwa odsłania jej bezbronność. Zdanie o niebezpieczeństwie „w mojej ręce” podkreśla ciężar decyzji i odpowiedzialności. Pada wyznanie: „Ty jesteś jedyny”. Brzmi ono w pałacu świata, który zna wielu bogów i wielu panów. Królowa nazywa Boga „Królem” i „Władcą nad władcami”. Tytuły ustawiają właściwą hierarchię. Estera mówi o sobie: „samotna” i „opuszczona”. Władza i bliskość pałacu nie dają oparcia. Pamięć o Bożym wyborze Izraela i o wierności obietnicom staje się dla niej językiem nadziei. W samym środku pada prośba: „daj się rozpoznać w chwili naszego udręczenia”. To modlitwa o obecność, która daje odwagę do wejścia w ciemność. Prośba dotyczy odwagi oraz mowy. Brzmi jak modlitwa kogoś posłanego. Z Biblii znane są podobne obrazy. Mojżesz słyszy obietnicę obecności w ustach, a Jeremiasz doświadcza dotknięcia ust. Estera prosi o słowa, które rozbroją gniew monarchy. Obraz „lwa” nazywa zagrożenie po imieniu. Modlitwa nie ucieka od odpowiedzialności; przygotowuje do czynu. Św. Ambroży w „De officiis” stawia Esterę obok biblijnych wzorów odwagi. Pokazuje królową, która naraża życie, aby ocalić swój lud. W jego ujęciu ryzyko ma kształt cnoty i troski o innych.
CZYTAJ DALEJ

Rekolekcje Papieża: W Kościele otaczać się dobrymi ludźmi

2026-02-27 11:10

[ TEMATY ]

rozważanie

Rekolekcje papieża

Vatican Media

Im lepiej funkcjonują centralne urzędy Kościoła, tym większa korzyść dla Kościoła na całym świecie – na to wskazanie św. Bernarda zwrócił uwagę bp Erik Varden w dziesiątej nauce wygłoszonej podczas rekolekcji wielkopostnych Papieża i Kurii Rzymskiej. Przypomniał, że Bernard radził późniejszemu papieżowi Eugeniuszowi III przede wszystkim otaczać się dobrymi ludźmi.

Święty Bernard napisał traktat „O rozważaniu” (De consideratione). Cieszył się on najszerszym rozpowszechnieniem spośród wszystkich jego dzieł. Może się to wydawać zaskakujące, ponieważ tekst jest w istocie listem skierowanym do konkretnej osoby w wyjątkowej sytuacji. Bernard napisał go dla swojego współbrata, włoskiego mnicha Bernarda dei Paganelli, który — będąc już kapłanem Kościoła w Pizie — wstąpił do Clairvaux w 1138 roku.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję