Ośrodek Rodzin Świętej Rodziny w Wisełce (2)

Zygmunt Piotr Cywiński

Bądź na bieżąco!

Adres: ul. Mieszka 13, 72-513 Wisełka
Tel./fax (0-91) 326-50-11
Kierownik: Renata Puzyrewska

„Zajęcia formacyjne podczas rekolekcji przebiegają równolegle - opowiada kierownik Ośrodka Rodzin Świętej Rodziny w Wisełce Renata Puzyrewska. - Gdy mają je rodzice, prowadzone są też zajęcia dla dzieci i młodzieży w poszczególnych grupach wiekowych. Najmłodsi to grupy «Uczennic Maryi i Rycerzy św. Józefa» (nabywają cechy rycerskie), starsi tworzą «Drużynę czasu». Ta ostatnia «przenosi się» w czasy historyczne, dostając misję do spełnienia, w zależności od panującego wówczas króla…
Msza św. stanowi centrum każdego dnia i jest przeżywana wspólnie przez dzieci i rodziców. Jednakże homilia jest głoszona w dwóch grupach, odrębnie dla dorosłych i młodzieży oraz odrębnie dla dzieci najmłodszych i nieco starszych. Poprzez wydłużone czasowo wieczorne adoracje bardzo czczony jest Jezus Eucharystyczny.
W części wspólnej Najświętszy Sakrament adorują rodzice z dziećmi i wszystkie osoby pomagające w przeprowadzeniu rekolekcji. Potem następuje adoracja indywidualna, cicha, która trwa do godz. 23.00. Jest to czas bardzo potrzebny. Nabierają tu, przed Panem Jezusem w Najświętszym Sakramencie, sił duchowych zarówno rodziny uczestniczące w rekolekcjach, jak i osoby im posługujące. Dwa dni rekolekcyjne mają znaczenie szczególne. Pierwszym jest dzień sakramentu pokuty i pojednania, na który składa się całodzienna adoracja, nabożeństwo pokutne, wspólna Droga Krzyżowa i spowiedź św. Drugim jest dzień odnowienia przyrzeczeń małżeńskich, po którym następuje radosne, weselne świętowanie”.
„Bez pomocy członków Instytutu Świętej Rodziny nie byłoby możliwe w tak szeroki sposób obsłużyć duchowo korzystających tutaj z rekolekcji - stwierdza posługujący tu ks. Wiesław Jankowski. - Muszą to być osoby oddane, cały rok pracujące nad programem. W dzieło to zaangażowana jest połowa członków instytutu. Nie ma w Polsce domu o takiej specyfice, gdyż trudno jest znaleźć ludzi tak kompetentnych i tak oddanych sprawie rodziny. Pomagają nam również wolontariusze i alumni z seminariów duchownych, mający tu swoje praktyki.
We wrześniu przyjeżdżają do Wisełki na obozy integracyjne studenci Instytutu Studiów nad Rodziną z Warszawy. W ciągu roku zaś z ośrodka korzystają różne grupy z terenu naszej archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Są to grupy neokatechumenalne, Ruchu «Wiara i Światło», Kościoła Domowego, Spotkań małżeńskich, Wspólnoty Miłości Ukrzyżowanej, Małe Siostry od Jezusa. Bywają tu diakoni przed święceniami kapłańskimi i uczniowie szkół katolickich”.
Pobyt w Ośrodku Rodzin w Wisełce pozostawia głębokie owoce duchowe, staje się niezapomnianym przeżyciem. Wraca we wspomnieniach, budząc chęć powrotu choćby raz jeszcze. Pięknie wyraził to jeden z gości ośrodka, przybyły z Białegostoku - bp Edward Ozorowski. Zrobił to w formie przytoczonego obok wiersza, który datował 22 sierpnia 1995 r.

Wisełko!
Cząstko mego życia!
Jesteś piękna!

Skąpana w porannej rosie,
Przeglądasz się w morzu
I przenosisz swój wzrok na jeziora,
A wieczorem słuchasz cykania świerszczy.
Okolona lasami
Korzystasz z daru ciszy.
Twoje pola pachną łubinem,
pszenicą i żytem.
Nawet nieużytki są tu piękne
I wyglądają jak perskie dywany.
Jestem u ciebie
W towarzystwie rodzin.
Wypoczywam, rozmyślam i piszę.
Czasem mówię.
Nie są to jednak popisy krasomówcze.
Wspominam dom rodzinny
I ludzi, których spotkałem.
Dziękuję za czas wolny od kłopotów.
Wezmę cię z sobą.
Będziesz moją tęsknotą.
Umoszczę ci posłanie w sercu moim.
Może jeszcze, kiedy wrócę do ciebie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2005-12-31 00:00

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kard. Sarah w Parlamencie Europejskim apeluje o szacunek dla suwerenności kulturowej Afryki

2026-07-15 17:12

Vatican Media

[ TEMATY ]

kard. Robert Sarah

parlament europejski

Fot. Davide D'Orazio

„Bądźcie gotowi przyjąć od Afryki to, co może ona jeszcze zaoferować znużonemu Zachodowi: świadectwo żywej wiary i wartość rodziny, które mogą pomóc Europie na nowo odkryć swój logos” – powiedział w Parlamencie Europejskim kard. Robert Sarah, zwracając się do Europy i całego Zachodu.

Jak podaje Vatican News, gwinejski purpurat przybył do brukselskiej siedziby parlamentu europejskiego na zaproszenie grupy deputowanych ECR, którzy zorganizowali spotkanie, mające na celu podjęcie refleksji nad relacjami europejsko-afrykańskimi. W wydarzeniu wziął udział także abp Bernardito Auza – nuncjusz apostolski przy Unii Europejskiej.

CZYTAJ DALEJ

Szkaplerz „kołem ratunkowym”

Niedziela świdnicka 29/2012

Julia A. Lewandowska

[ TEMATY ]

szkaplerz

Matka Boża Szkaplerzna

Karol Porwich/Niedziela

Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim. W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym. Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła. Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza). Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”. Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć. Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja. Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać? Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania. Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.

CZYTAJ DALEJ

Stambuł: turyści zatrzymani pod zarzutem czytania Biblii w Hagii Sophii

2026-07-16 12:40

ts
/KAI

[ TEMATY ]

Hagia Sophia

Stambuł

Adobe Stock

W Stambule aresztowano dwoje rosyjskich turystów pod zarzutem czytania Biblii w katedrze Mądrości Bożej (Hagia Sophia), która obecnie pełni funkcję meczetu. Zostali oni wyprowadzeni z budynku przez policję i zatrzymani. Następnie przeniesiono ich do ośrodka dla migrantów, gdzie - jak poinformowały media - pozostaną do zakończenia postępowania administracyjnego.

Dwoje obywateli Rosji jest podejrzanych o naruszenie artykułu 216 tureckiego kodeksu karnego, który dotyczy przestępstwa „podżegania do nienawiści”. Do incydentu doszło 14 lipca.

CZYTAJ DALEJ

Reklama