Reklama

Wzmocniliśmy naszą wiarę

W dniach 9-14 czerwca młodzież z Liceum Ogólnokształcącego z Łochowa (12 uczniów) pod opieką wychowawców: Wojciecha Laskowskiego, Joanny Bańskiej-Dzięcioł i ks. Dariusza Tworkowskiego - prefekta LO w Łochowie odbywała pielgrzymkę do grobów apostolskich św. Piotra i św. Pawła w Rzymie. Do grupy dołączyły też inne osoby, w sumie liczyła ona 19 osób.

Niedziela podlaska 35/2005

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Pielgrzymowanie nasze rozpoczęliśmy podróżą na lotnisko Okęcie w Warszawie, skąd samolotem wyruszyliśmy do Wiecznego Miasta. Dokładnie o godz. 16.05 nasz samolot wylądował na lotnisku Campino w Rzymie. Przejechaliśmy autobusem, potem metrem i kolejką na via Cassia 1200, do Domu Polskiego im. Jana Pawła II, gdzie mieliśmy zakwaterowanie przez wszystkie dni. Powitały nas bardzo gościnne siostry sercanki (te same, które przez 27 lat posługiwały Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II). Po trudach drogi z Łochowa do Rzymu nasza młodzież rozlokowała się w pokojach.
Następny dzień rozpoczęliśmy od Mszy św. w kaplicy domu, której przewodniczył i homilię wygłosił piszący te słowa. Po śniadaniu pojechaliśmy z przewodniczką do Watykanu, aby nawiedzić Bazylikę św. Piotra i Muzea Watykańskie. Zaczęliśmy od Placu św. Piotra tak bardzo nam znanego z licznych transmisji telewizyjnych. Potem weszliśmy do największego kościoła na świecie i krok po kroku poznawaliśmy historię tej przepięknej, imponującej świątyni. Szczególny moment przeżywaliśmy, kiedy zatrzymaliśmy się przy grobie św. Piotra, a następnie przy grobie naszego umiłowanego Ojca Świętego Jana Pawła II. Trzeba stać w długiej kolejce, by choć przez chwilę pomodlić się przy grobie tego wielkiego Świętego - bo tak tu wszyscy uważają. Wracałem do tego miejsca jeszcze kilka razy, by w dłuższej chwili modlitwy wypraszać przez wstawiennictwo Jana Pawła II potrzebne łaski w mojej pracy kapłańskiej. Następnie zwiedzaliśmy Muzea Watykańskie. Było to niesamowite przeżycie podziwiać w jednym miejscu tyle wielkich dzieł sztuki sakralnej największych artystów świata: obrazy, rzeźby, płaskorzeźby oraz przepiękne Ogrody Watykańskie. Po zwiedzeniu tych niesamowitych skarbów Watykanu, a zwłaszcza Kaplicy Sykstyńskiej - miejsca, gdzie zbiera się konklawe i wybiera papieża, byliśmy zauroczeni i przejęci do głębi.
Po zwiedzeniu muzeów udaliśmy się do Bazyliki św. Piotra, by o godz. 17.00 uczestniczyć we Mszy św. odprawianej w języku łacińskim, podczas której 10-lecie kapłaństwa świętował piszący te słowa. Po Eucharystii metrem wróciliśmy do Domu Polskiego na nocleg.
Następnego dnia, w sobotę, po Mszy św. wyruszyliśmy na dalsze zwiedzanie Rzymu. Pierwszym miejscem, które nawiedziliśmy, był kościół św. Andrzeja na Kwirynale, gdzie znajduje się grób św. Stanisława Kostki - patrona polskiej młodzieży. Zatrzymaliśmy się tam dłużej na modlitwie przy grobie Świętego, a następnie nawiedziliśmy celę, w której umarł św. Stanisław, a jest to uwiecznione przez rzeźbę marmurową - św. Stanisław na łożu śmierci. Potem udaliśmy się na słynne Schody Hiszpańskie, gdzie młodzież mogła sobie zrobić pamiątkowe zdjęcie, a potem przez pl. Hiszpański doszliśmy do Fontanny di Trevi, najsłynniejszej fontanny Rzymu, przy której gromadzą się rzesze turystów. Stamtąd udaliśmy się do Panteonu.
Po krótkim odpoczynku pojechaliśmy metrem do przepięknej Bazyliki św. Pawła za Murami. Właśnie tu znajduje się grób jednego z największych Apostołów - św. Pawła. Bazylika jest pięcionawowa. To właśnie w tej bazylice, wzdłuż górnego brzegu ścian, są umieszczone medaliony z portretami papieży, począwszy od św. Piotra aż do Jana Pawła II. Następnie metrem udaliśmy się do kolejnej świątyni - bazyliki Matki Bożej Anielskiej i Męczenników. Ostatnim punktem tego dnia było wejście na kopułę Bazyliki św. Piotra. Jest to świetny punkt widokowy na Wieczne Miasto.
Następnego dnia przeżywaliśmy niedzielę, Dzień Pański. Po porannej Eucharystii wyruszyliśmy w kierunku Placu św. Piotra, by dokładnie o godz. 12.00 spotkać się na modlitwie Anioł Pański z Ojcem Świętym Benedyktem XVI. Ale najpierw nawiedziliśmy kościół św. Ignacego, przepiękny, jeśli chodzi o styl i architekturę. Po krótkiej modlitwie w świątyni pojechaliśmy autobusem na Plac św. Piotra, który już o godz. 11.30 był wypełniony po brzegi ludźmi różnych języków i narodowości. O godz. 11.45 w drugim oknie na najwyższym piętrze Pałacu Apostolskiego pojawił się czerwony dywanik, a równo o godz. 12.00 ukazał się Ojciec Święty przyjęty owacjami przez zgromadzonych wiernych. Po krótkim rozważaniu Ojciec Święty pozdrawiał pielgrzymów, w tym także w języku polskim.
Po modlitwie wyruszyliśmy zwiedzać kolejne bazyliki większe, ale po drodze zatrzymaliśmy się przy polskim kościele - sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy, gdzie posługują Ojcowie Redemptoryści i gdzie znajduje się oryginalny obraz - ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy z XVI wieku. To właśnie Ojcowie Redemptoryści rozszerzyli na cały świat Nowennę do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Po krótkiej modlitwie przeszliśmy do pobliskiej Bazyliki Matki Bożej Większej. Jest to największy i najpiękniejszy spośród 80 kościołów w Rzymie poświęconych Matce Bożej. Tutaj pod głównym ołtarzem znajdują się relikwie żłóbka Pana Jezusa, które zostały przywiezione z Betlejem. Kolejnym punktem naszego pielgrzymowania była Bazylika św. Jana na Lateranie. Jest ona katedrą Biskupa Rzymu, a do XIII wieku rezydowali tu papieże. Ta bazylika również zachwyca pięknem swej architektury. Znajdują się tu kolejne relikwie związane z Jezusem Chrystusem - w bocznej kaplicy po lewej stronie od głównego ołtarza umieszczony jest obraz Ostatniej Wieczerzy, w który jest wmontowany fragment deski ze stołu, na którym Pan Jezus spożywał Ostatnią Wieczerzę. Obok bazyliki znajdują się Święte Schody. Według tradycji, są to te same schody, po których Pan Jezus wszedł do domu Piłata. Do Rzymu przywiozła je cesarzowa Helena. Po 28 stopniach wchodzi się tylko na kolanach, tak też uczyniła nasza grupa.
Kolejnym punktem naszego zwiedzania było Koloseum - jedno z najwspanialszych osiągnięć architektury rzymskiej. Potem przeszliśmy przez starożytne Forum Romanum na Wzgórze Kapitolińskie i pl. Wenecki, gdzie obejrzeliśmy wielki pomnik Wiktora Emanuela II. Znajduje się tam też Ołtarz Ojczyzny i Grób Nieznanego Żołnierza. W końcu zmęczeni i wyczerpani wróciliśmy na nocleg.
Następnego dnia pojechaliśmy do katakumb św. Kaliksta, które znajdują się na obrzeżach Rzymu. Jest to najstarszy cmentarz rzymski wspólnoty chrześcijańskiej. W Krypcie Papieży znajdują się groby wszystkich papieży z III wieku. To tu, głęboko pod ziemią, grzebano zmarłych, ale także, z obawy przed prześladowaniami, gromadzono się na sprawowanie Eucharystii.
Ostatni dzień pobytu (wtorek) grupa nasza poświęciła na dokładne zwiedzanie Koloseum od wewnątrz i prywatny spacer po Rzymie. Niektórzy udali się z panią przewodnik i zwiedzili wzgórze Gianicolo, skąd można podziwiać najpiękniejszą panoramę miasta. Ze wzgórza przeszliśmy na Zatybrze do bazyliki Matki Bożej Trastevere - jest to tytularna bazylika kard. Józefa Glempa. Stąd nasza droga powiodła do bazyliki św. Cecylii, która jest zbudowana na grobie św. Cecylii, patronki muzyki kościelnej, dziewicy i męczennicy. Wracając, wstąpiliśmy do bazyliki Santa Maria in Cosmedin. To tu znajduje się marmurowa maska, zwana Ustami Prawdy. Następnie udaliśmy się na Wzgórze Aviniońskie, skąd mogliśmy patrzeć na starożytne ruiny Rzymu Pallatinum.
Powoli kończył się ostatni dzień naszego pobytu w Rzymie. Po powrocie do Domu Polskiego siostra sercanka oprowadziła nas po czytelni i bibliotece, gdzie są zgromadzone pamiątki - dary składane Ojcu Świętemu w czasie jego pielgrzymek. Pani odpowiedzialna za Muzeum Ojca Świętego pokazała osobiste rzeczy Jana Pawła II, m.in. mitrę, w której sprawował Mszę św. w Siedlcach 10 czerwca 1999 r., jego sutanny, buty i piuskę.
Serdecznie podziękowaliśmy siostrom sercankom za gościnę i o godz. 18.00 udaliśmy się na lotnisko, w drogę powrotną do Polski. Wcześniej jeszcze, gromadząc się wspólnie w kaplicy Domu Polskiego i dziękując Bogu za pobyt w Rzymie i Watykanie, poleciliśmy naszą podróż powrotną Bożej opiece.
Były to wspaniałe dni pielgrzymowania, wzmocnienia wiary i ubogacenia wiedzy historycznej i geograficznej. Na słowa wdzięczności zasługuje profesor historii w LO w Łochowie Wojciech Laskowski za zorganizowanie pielgrzymki.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2005-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zasłonięty krzyż - symbol żalu i pokuty grzesznika

Niedziela łowicka 11/2005

[ TEMATY ]

Niedziela

krzyż

Wielki Post

Karol Porwich/Niedziela

Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów. Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek. Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
CZYTAJ DALEJ

Bp Ważny: Powszechne katechezy w parafiach ruszą od września 2026 r.

2025-03-31 07:12

[ TEMATY ]

katecheza

bp Artur Ważny

Karol Porwich/Niedziela

Bp Artur Ważny

Bp Artur Ważny

Powszechne katechezy w parafiach ruszą od września 2026 r. - powiedział PAP przewodniczący Zespołu Roboczego KEP ds. Katechezy Parafialnej bp Artur Ważny. Przyznał, że impulsu do przyspieszenia prac nad odnową katechezy parafialnej dostarczyły decyzje MEN w sprawie organizacji lekcji religii w szkole.

PAP: Podczas ostatniego Zebrania Plenarnego KEP biskupi zdecydowali o powołaniu Zespołu Roboczego ds. Katechezy Parafialnej, którego ksiądz biskup został przewodniczącym. Jakie będą zadania tego zespołu?
CZYTAJ DALEJ

Papież zachęca, by cierpienie sprawiało rozwój człowieka

2025-04-06 12:37

[ TEMATY ]

Watykan

papież Franciszek

Jubileusz 2025

Jubileusz Chorych

Włodzimierz Rędzioch

„Nie wykluczajmy cierpienia z naszych środowisk. Uczyńmy z niego raczej okazję do wspólnego wzrastania, aby pielęgnować nadzieję dzięki miłości, którą Bóg jako pierwszy rozlał w sercach naszych” - zaapelował Ojciec Święty do chorych i pracowników służby zdrowia. Przybyli oni do Rzymu na swe uroczystości jubileuszowe. Przygotowaną przez Franciszka homilię odczytał proprefekt Dykasterii do spraw Ewangelizacji, abp Rino Fisichella.

„Oto Ja dokonuję rzeczy nowej; pojawia się właśnie. Czyż jej nie poznajecie?” (Iz 43, 19). Są to słowa, które Bóg, za pośrednictwem proroka Izajasza, kieruje do ludu Izraela będącego na wygnaniu w Babilonie. Dla Izraelitów jest to trudny okres, wydaje się, że wszystko zostało stracone. Jerozolima została zdobyta i spustoszona przez żołnierzy króla Nabuchodonozora II, a wygnanemu ludowi nic nie pozostało. Perspektywa wydaje się być zamknięta, przyszłość mroczna, wszelka nadzieja zniweczona. Wszystko może skłaniać wygnańców do załamania się, do gorzkiej rezygnacji, do poczucia, że nie są już błogosławieni przez Boga.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję