W każdą drugą sobotę miesiąca parafie archidiecezji częstochowskiej pielgrzymują do sanktuarium w Pajęcznie. Celem pielgrzymek jest duchowe przygotowanie wiernych Kościoła częstochowskiego się do uroczystej koronacji obrazu Pajęczańskiej Matki Kościoła.
11 grudnia 2004 r. odbyła się kolejna pielgrzymka, w której wzięli udział księża i wierni z dekanatów: praszkowskiego, mokrskiego, osjakowskiego i krzepickiego. Najpierw uczestnicy wysłuchali konferencji na temat historii Pajęczna, ze szczególnym uwzględnieniem dziejów parafii i obrazu Pajęczańskiej Matki Kościoła. Ten słynący łaskami obraz, według badań, datowany jest na początek XVI wieku, bądź jego pierwsze ćwierćwiecze. Takie datowanie wynika przede wszystkim z faktu, że pajęczański obraz przynależy do tzw. Madonn Piekarskich (w naszej archidiecezji obrazy z grupy Madonn Piekarskich znajdują się też w Kłobucku, Koziegłowach i Krzepicach).
Po konferencji pielgrzymi uczestniczyli w adoracji Najświętszego Sakramentu i nabożeństwie różańcowym, zanosząc swoje modlitwy do Maryi Matki Kościoła. Tytuł Matki Kościoła jest szczególnym przypomnieniem o obecności pośród ludu Bożego Niebieskiej Matki i Królowej, o Jej trosce i pomocy, z jaką przychodzi do każdego człowieka. Imię to jest jednak także wielkim zobowiązaniem. Wpatrując się w Maryję Matkę Kościoła w Jej pajęczańskim obrazie, pielgrzymi zobowiązali się w duchu do coraz większego zaangażowania się w życie Kościoła, do troski o postawę apostolską.
Przykładem takiego apostolskiego zaangażowania w trakcie pielgrzymki była postawa pajęczańskiej grupy Pomocników Matki Kościoła, która przygotowała dla wszystkich pątników gorącą herbatę.
Pielgrzymka zakończyła się uroczystą Mszą św. koncelebrowaną, której przewodniczył i kazanie wygłosił ks. inf. Marian Mikołajczyk. W kontekście zbliżającej się uroczystej koronacji Ksiądz Infułat powiedział, że koronujemy obrazy Matki Bożej, aby zaznaczyć w naszym ludzkim porządku, w ramach naszych ludzkich wyobrażeń tę chwałę, którą Maryja jest otoczona w niebie. Zgodnie ze zwyczajem Kościoła, koronuje się te obrazy czy figury Matki Bożej, które są otaczane szczególną czcią przez wiernych - zwłaszcza te, wokół których rozwinęła się pewna historia łask i dobrodziejstw, otrzymywanych w łączności z tym obrazem.
Opisywana pielgrzymka była okazją, by w sanktuarium Pajęczańskiej Matki Kościoła wierni z poszczególnych dekanatów mogli z ufnością wypraszać u Miłosiernego Boga potrzebne łaski za wstawiennictwem Maryi.
Bóg za bardzo kocha człowieka, by się obrażać. Jest Bogiem, który nie przestaje próbować przyciągnąć do Siebie człowieka, bo tylko u Niego może znaleźć prawdziwe szczęście, autentyczną radość, pełnię życia.
Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: «Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść. Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!” Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali. Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić. Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami. Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka nieubranego w strój weselny. Rzekł do niego: „Przyjacielu, jakże tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego?” Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych».
Izajaszowa apokalipsa (rozdziały 24-27) zawiera obraz, który stał się jednym z najtrwalszych symboli nadziei biblijnej, ucztę na górze. „Pan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z tłustego mięsa, ucztę z wybornych win”. Zwraca uwagę zasięg: „dla wszystkich ludów”. Na górze Syjon, w samym sercu partykularnej historii Izraela, zostaje zastawiony stół uniwersalny. Zbawienie ma smak i zapach. Biblia nie wstydzi się obrazów tak cielesnych, bo Bóg zbawia całego człowieka. Na tej samej górze Pan „zedrze całun, który okrywał wszystkie narody, i zasłonę rozpostartą nad wszystkimi ludami”. To całun żałoby, powszechne nakrycie śmiertelności. Pada też zdanie, które Paweł zacytuje w hymnie o zmartwychwstaniu (1 Kor 15,54): „raz na zawsze zniszczy śmierć”. Hebrajski mówi dosłownie. Połknie śmierć na zawsze. Połykaczka zostanie połknięta. „Wtedy Pan Bóg otrze łzy z każdego oblicza”. To zdanie powróci na ostatnich kartach Pisma (Ap 21,4) jako obietnica nowego Jeruzalem. Od Izajasza po Apokalipsę Bóg jest Tym, który ociera łzy. Eschatologia biblijna ma gest matczyny. „I odejmie hańbę od swego ludu po całej ziemi, bo Pan przyrzekł”. Ostatnia racja nadziei jest prawna, przyrzeczenie. Słowo dane zobowiązuje Dającego. „Powiedzą w owym dniu: Oto nasz Bóg, Ten, któremu zaufaliśmy”. Uczta okaże się spełnieniem zaufania. Perykopa ta jest tłem dzisiejszej Ewangelii o uczcie królewskiej i dalekim tłem każdej Eucharystii. Kościół, ilekroć zastawia stół Pana, ogłasza górę Izajasza i przedsmak dnia, w którym śmierć zostanie połknięta.
Kard. Konrad Krajewski przewodniczył Eucharystii w Sanktuarium Matki Bożej Łaskiej
Sanktuarium Matki Bożej Łaskiej wypełniło się wiernymi z całej archidiecezji łódzkiej. Na Archidiecezjalną Pielgrzymkę Kół Żywego Różańca przybyło tak wielu pielgrzymów, że nie wszyscy zmieścili się w świątyni. Tegoroczne spotkanie miało szczególny charakter – odbywało się w 200. rocznicę powstania Żywego Różańca, założonego w 1826 roku przez bł. Paulinę Jaricot.
W pielgrzymce uczestniczyli przedstawiciele parafialnych Róż Różańcowych, Męskich Bractw Różańcowych, Podwórkowych Kółek Różańcowych oraz wspólnot Różańca Rodziców za Dzieci. Wspólna modlitwa w Sanktuarium Matki Bożej Łaskiej była okazją do dziękczynienia za dwa wieki obecności Żywego Różańca w Kościele oraz refleksji nad znaczeniem tej modlitwy we współczesnym świecie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
