Sadowne - największa osada na terenie gminy, a jednocześnie i parafii. Pod koniec 2000 r. osada ta liczyła 1271 mieszkańców i zajmowała powierzchnię 1211 ha. Położona jest w całości na terenie Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego. Znajduje się tu dobrze zachowany krajobraz naturalny. Bogactwo fauny i flory to duża liczba pomników przyrody - dęby szypułkowe, duża ilość wydm piaszczystych, które ciągną się od stacji kolejowej w kierunku północnym do samej osady Sadowne. Wydmy tego rodzaju, najczęściej pokryte lasami, sosnowymi, występują w Sójkówku, Płatkownicy, Kocielniku, Krupińskim i Szynkorzyżnie.

Na uwagę zasługują tu ciekawe obiekty historyczne. Jeden z najstarszych budynków to dom w Marzyczynie, zbudowany przez Austriaków w 1809 r., piękny kościół św. Jana Chrzciciela w stylu gotyckim zbudowany w latach 1906-1909, budynek starej plebanii - jak podają źródła parafialne - zbudowany w latach 1827-1828 z pomocą dziedzica i wiernych. Obecnie prawnie chroniony - stoi frontem ku stronie południowej. Jest o wymiarach 30 łokci długości i 18 łokci szerokości, w tej części z dobudowanym gankiem. Plebania początkowo pokryta była gontami. Podłogi sufitu jak i cały budynek były wykonane z drzewa. Po II wojnie światowej dach plebanii został pokryty eternitem. Z kroniki dowiadujemy się, że początkowo miała 5 pokoi, izbę kuchenną, izbę czeladną i duży pokój gościnny. Plebania ta stoi do dziś z pewną przebudową od strony zachodniej. Zachowała jednak swój pierwotny wygląd. Budynek starej plebanii obecnie nie jest zamieszkały. W 1977 r. wybudowano nowy budynek plebanii, gdzie umieszczono kancelarię parafialną. Spełnia on również funkcję mieszkalną dla pracujących tu kapłanów. Ze względu na to, że obiekt starej plebanii posiada znaczenie historyczne, w ostatnich latach były plany umieszczenia tu Muzeum Ziemi Sadowieńskiej. Obiekt miał być przebudowany i dostosowany do potrzeb muzeum, które obecnie znajdują się w starym baraku na terenie Liceum Ogólnokształcącego w Sadownem. Ze względu na dużą wartość historyczną, warto by było, aby budynek starej plebanii został wyremontowany. To poprawiłoby jego wygląd i zabezpieczyło przed dalszym zniszczeniem. W nowej szacie służyłby dobrym celom.