Św. Józef pochodził z rodu króla Dawida, z miasta Betlejem. Mieszkał w Nazarecie w Galilei. Był cieślą, a w tamtych czasach określenie to oznaczało również rzemieślnika wytwarzającego sprzęt domowy. Ale nade wszystko był mężem Maryi i opiekunem Jezusa. Pełniąc służbę ojca, Józef współpracował z Maryją, aby uczynić dom w Nazarecie, środowiskiem sprzyjającym wzrastaniu i dojrzewaniu Jezusa. Wdrażając Go następnie do ciężkiej pracy cieśli, Józef pomógł Jezusowi wejść w świat pracy i włączyć się w życie społeczne.
W XIX w. papież Pius IX ogłosił św. Józefa patronem i opiekunem całego Kościoła. Papież Pius XII w 1955 r. proklamował święto pracy - dzień 1 maja - jako dzień św. Józefa Rzemieślnika, przyjęty jednak powszechnie jako dzień św. Józefa Robotnika. Św. Józef jest patronem licznych stowarzyszeń i zgromadzeń zakonnych noszących jego imię. Jest także patronem małżeństw i rodzin chrześcijańskich, dziewictwa, dzieci, sierot, cieśli, stolarzy, rzemieślników, kołodziei, inżynierów, grabarzy, wychowawców, podróżujących, wypędzonych, bezdomnych, umierających i dobrej śmierci. Wzywany bywa w przypadku chorób oczu, w pokusach, a także w sytuacjach beznadziejnych, zwłaszcza braku dachu nad głową.
Dwie parafie w naszej diecezji noszą wezwanie Józefa Rzemieślnika - w Nowej Soli i w Wawrowie. W prezbiterium kościoła pw. św. Józefa Robotnika w Nowej Soli znajduje się witraż, na którym widać pełną godności postać patrona parafii - św. Józefa w najważniejszych momentach życia: sen, ucieczkę do Egiptu oraz opiekę nad Świętą Rodziną. Witraż ten, jak i wszystkie pozostałe, zdobiące kościół parafialny, powstał według pomysłu proboszcza ks. Józefa Kocoła i projektu Rafała Lisiaka. Nowosolskie witraże wykonała natomiast pracownia Andrzeja Kula we Wrocławiu.