Reklama

Jeszcze o ks. Rochu Łaskim

Niedziela łódzka 17/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Na początku bieżącego roku ukazał się staraniem wydawnictwa „Verbinum” Leksykon duchowieństwa represjonowanego w PRL w latach 1945-1989, tom II, pod red. ks. prof. Jerzego Myszora. Umieszczone są w nim alfabetycznie sylwetki osób duchownych i zakonnych z całej Polski, którzy w czasach powojennych byli prześladowani przez władzę ludową. W niniejszym leksykonie znajdują się trzy biogramy kapłanów naszej archidiecezji, wśród nich ks. Rocha Łaskiego, więźnia obozu w Dachau, po wojnie proboszcza w Witowie, zamordowanego przez SB.
Nie przywołuję tutaj ciekawej biografii ks. Łaskiego, bo była ona publikowana na łamach Niedzieli Łódzkiej w przeszłości. Dwa lata temu obchodzona była 100. rocznica urodzin ks. Łaskiego i z tejże okazji opracowałem broszurę poświęconą temu wspaniałemu kapłanowi.
Obok krótkiego biogramu, który redagowałem wspólnie z ks. dr. Piotrem Zwolińskim, znalazło się zdjęcie ks. Łaskiego w mundurze wojskowym. Fotografię tę zdobyłem od rodziny. Przy okazji chcę nawiązać do dwóch wcześniejszych publikacji, które przekazały nieprawdziwe wiadomości o ks. Łaskim, powielane następnie przez kolejnych autorów. Pierwsza pozycja to książka Stanisława Podlewskiego pt. Wierni Bogu i Ojczyźnie. Duchowieństwo katolickie w walce o niepodległość Polski w II wojnie światowej, Warszawa 1982. Tam w krótkiej notce poświęconej ks. Łaskiemu zostało zmienione jego imię na Alojzy oraz podana informacja, że zmarł w Dachau. Druga publikacja ogromnie ciekawa i nowatorska nosi tytuł Kapelani wrześniowi. Służba duszpasterska w Wojsku Polskim w 1939 r. Dokumenty, relacje, opracowania, Warszawa 2001. Jest to olbrzymie dzieło wydane na poziomie pod red. prof. Wiesława Jana Wysockiego. W dwóch miejscach autorzy mówią o ks. Łaskim. Oczywiście najprawdopodobniej źródłem informacji była wcześniejsza książka Podlewskiego. Dlatego ks. Łaski występuje pod imieniem Alojzy. Odnotowano tu fakt, że był kapelanem 22. p. p. podczas obrony stolicy, co jest prawdą oraz, że dostał się do niewoli niemieckiej i zmarł w Dachau. Tymczasem ta niewola zaczęła się później i miała inny przebieg. Najpierw obóz w Dachau, a potem piękna praca w Witowie, już po wojnie, będąca swoistą drogą krzyżową kapłana prowadzącą do śmierci. W tych dwóch pozycjach podano, że ks. Łaski miał stopień wojskowy kapitana. Z pewnością udział w walkach przy obronie stolicy przyniósł mu ten awans. Jednak trzeba zaznaczyć, że po wyzwoleniu obozu w Dachau ks. Łaski związał się z Polskimi Siłami Zbrojnymi na Zachodzie i pełnił funkcję kapelana w stopniu majora przed powrotem do Polski.
Wspomniany na początku Leksykon zawiera właściwe informacje o naszym bohaterskim kapłanie. Jako ostatnia wydana pozycja zawiera informacje o ks. Łaskim i może być pomocą do dalszych opracowań biograficznych pozbawionych błędów. Opracowany biogram jest skromnym hołdem dla ks. Rocha Łaskiego, którego 55. rocznica śmierci przypadnie 13 maja br.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nie chciała, by jej syn został księdzem. Jego powołanie odmieniło jej wiarę

2026-03-18 12:33

[ TEMATY ]

kapłan

powołanie

nawrócenie

Adobe Stock

Przez pokolenia dla irlandzkich katolickich matek niewiele było wyrażeń niosących większą dumę rodzicielską niż słowa: „mój syn, ksiądz”. Jednak dla Kristin Grady Gilger perspektywa, że jej syn Patrick dołączy do jezuitów, była mniej błogosławieństwem, a bardziej niechcianym wyzwaniem.

Gilger, która przez dwie dekady pracowała jako dziennikarka, podeszła do historii powołania swojego syna z nastawieniem redaktorki zdeterminowanej, by dotrzeć do prawdy. Efektem jest jej nowa książka pt. “My Son, the Priest: A Mother's Crisis of Faith” (Mój syn, ksiądz: kryzys wiary matki) - żywe i wielowarstwowe wspomnienia, splatające kilka historii wokół drogi zapowiedzianej w podtytule. Opowiadając o swoim synu - księdzu - i o sobie jako sceptycznej matce, autorka na bieżąco komentuje sytuację Kościoła, od którego odeszła i do którego powróciła.
CZYTAJ DALEJ

Hieronim podaje trzy powody zaślubin Maryi z Józefem

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Commons.wikimedia.org

Rafael Santi, Święta Rodzina, fragment obrazu

Rafael Santi, Święta Rodzina, fragment obrazu
Dzisiejszy fragment jest jednym z kluczowych tekstów o dynastii Dawida. Król zamierza zbudować Panu „dom”, czyli świątynię. Słowo Boga, przekazane przez Natana, odwraca sens tego terminu. W hebrajskim (bajt) oznacza on zarówno budowlę, jak i ród. Bóg nie przyjmuje planu Dawida, a sam obiecuje „zbudować dom” królowi, czyli zapewnić mu trwałą linię potomków. Wyrocznia powstaje w czasie stabilizacji państwa, po przeniesieniu arki do Jerozolimy, w cieniu sporów o to, gdzie i jak oddawać cześć Bogu. W tle stoi także pamięć początku Dawida: Bóg „wziął go z pastwiska”, więc królowanie ma źródło w darze, nie w samowoli. Obietnica ma najbliższe spełnienie w Salomonie, który wzniesie świątynię i obejmie tron po ojcu. Jednocześnie formuły „na wieki” i „tron utwierdzony na wieki” otwierają perspektywę większą niż pojedyncze panowanie. Po upadku Jerozolimy i wygnaniu ta obietnica nie znika. Wraca w Ps 89 oraz w proroctwach o „odrośli” Dawida (cemach), czyli o królu, który przywróci sprawiedliwość. Zwrot „Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem” należy do języka królewskiej adopcji i przypomina Ps 2. Św. Augustyn w „O państwie Bożym” podkreśla, że pełnia tych słów nie mieści się w historii Salomona, bo jego dom popadł w bałwochwalstwo i rozpad. Augustyn wskazuje na Chrystusa, potomka Dawida, który buduje Bogu dom z ludzi, a nie z cedru i kamienia. W uroczystość św. Józefa tekst nabiera rysu cichego realizmu. Józef należy do domu Dawida i staje przy obietnicy nie przez władzę, lecz przez posłuszeństwo i odpowiedzialność za Rodzinę. W jego cichej wierności obietnica o tronie Dawida wkracza w zwyczajny dom.
CZYTAJ DALEJ

Akademicka Droga Krzyżowa

2026-03-19 21:44

Biuro Prasowe AK

Kard. Grzegorz Ryś przewodniczył Akademickiej Drodze Krzyżowej ulicami Starego Miasta, która od lat wpisuje się w życie duchowe Krakowa.

Nabożeństwo, będące zwieńczeniem akademickich rekolekcji wielkopostnych, rozpoczęło się przy Kolegiacie św. Anny, a zakończyło w bazylice franciszkanów, gromadząc środowiska akademickie oraz mieszkańców miasta.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję