Istotnym elementem prawidłowego rozwoju dzieci i młodzieży jest organizacja czasu wolnego i jego właściwe zagospodarowanie, czy to w szkole, czy poza nią. Jedną z form mogą być spotkania Oazy Dzieci Bożych. Od kilku lat takie spotkania odbywają się w soboty przy parafii pw. Świętego Ducha w Zielonej Górze. Dzieci mają możliwość wzajemnego poznania się poprzez gry i zabawy integracyjne. Poznają również Boże prawdy, dzięki którym stają się wrażliwe na drugiego człowieka.
Rozpoczął się Wielki Post, który skłania do refleksji nad sensem życia, cierpienia i drobnych wyrzeczeń. Choć już ten błogosławiony czas nastąpił, chciałabym powiedzieć, co w ostatnich miesiącach działo się w naszej wspólnocie. Systematyczne spotkania urozmaicone były zabawą andrzejkową wraz z licznymi konkursami. Cieszy fakt, że dzieci same wymyślały i prowadziły różnego rodzaju zabawy, przeplatane tańcem i muzyką. Potem był czas Adwentu - radosnego oczekiwania na Zbawiciela, który rozpoczął się spotkaniem ze św. Mikołajem. Były skromne podarunki, którymi cieszyliśmy się przy ciepłej herbatce i słodkim pączku (sponsorowi dziękujemy).
Na kolejnych spotkaniach dzieci wykonywały m.in. kartki świąteczne, które wysyłały swoim bliskim. Zapoznały się także z tradycjami Świąt Bożego Narodzenia, a kulminacyjnym punktem tego okresu była wigilia zorganizowana przez naszą grupę. Słuchaliśmy Słowa Bożego, dzieliliśmy się opłatkiem, składając sobie najlepsze życzenia, oraz śpiewaliśmy kolędy.
Po feriach zimowych zorganizowaliśmy zabawę karnawałową. Jak zwykle dzieci chętnie bawiły się i brały udział w zaproponowanych konkursach.
Patrząc na zaangażowanie i radość dzieci, po kilku latach pracy wiem, że warto poświęcać im choć trochę wolnego czasu i urozmaicać monotonię dnia codziennego. Radosne jest to, iż dzieci nie tylko chcą się bawić, ale chętne są do wspólnych wyrzeczeń i modlitwy. Jak co roku przewodniczyć będą rozważaniom Drogi Krzyżowej w kościele i pewnie niektóre z wielkim trudem realizować będą postanowienia wielkopostne.
Ta krótka refleksja na temat naszej działalności niech będzie zachętą do zagospodarowywania dzieciom i młodzieży choćby części wolnego czasu.
W encyklice „Magnifica humanitas” papież Leon nie tylko czerpie obficie ze źródeł katolickiej nauki społecznej, ale wśród łącznie 224 przypisów zawartych w dokumencie znajdują się również cztery niespodzianki. W ten sposób „Władca Pierścieni” Johna Ronalda Reuela (J.R.R.) Tolkiena znalazł się w encyklice społecznej zwierzchnika Kościoła katolickiego, podobnie jak myśli Viktora Frankla, Hannah Arendt i Platona, z których żaden nie reprezentuje katolickiego nauczania.
Obaj szanowni panowie występują wyłącznie w bieli. Jednak kolor szat nie jest najwyraźniej jedyną rzeczą, która łączy papieża Leona XIV i Gandalfa Białego, czarodzieja z „Władcy Pierścieni”. Cytat z trzeciego tomu, „Powrót króla”, dosłownie przejęty w 213. akapicie encykliki, pochodzi bowiem - choć w dokumencie nie jest to wymienione z imienia - od Gandalfa: „Ale nie do nas należy panowanie nad wszystkimi falami przepływającymi przez ten świat; my mamy za zadanie zrobić, co w naszej mocy, dla tej epoki, w której żyjemy, wytrzebić chwasty ze znanego nam pola, aby przekazać następcom rolę czystą, gotową do uprawy”.
Każde spojrzenie Maryi coś odsłania: Boga, człowieka, drogę. W maju zapraszamy Cię do zatrzymania się przy 31 takich spojrzeniach. Dziś zobacz jedno z nich.
Nie wszystko trzeba mówić.
Nie wszystko trzeba wyjaśniać.
Dyskrecja to forma miłości.
Chroni drugiego człowieka.
Maryja jest obecna — ale nienarzucająca się.
Z wambierzyckiego wzgórza schodzimy do tętniącego życiem Wrocławia. Nasze kroki kierujemy do monumentalnej, neoromańskiej bazyliki św. Karola Boromeusza, powierzonej opiece Ojców Franciszkanów Konwentualnych. To tutaj, pośród wielkomiejskiego zgiełku, odnajdujemy duchową oazę – Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej, które od lat jest miejscem szczególnego zawierzenia spraw rodzinnych.
Historia tego miejsca jest niezwykła i nierozerwalnie złączona z powojenną odbudową Wrocławia. Kiedy franciszkanie przejęli zniszczoną świątynię, pierwsze prace rozpoczęli od kaplicy bocznej, którą wyremontowali na wzór asyskiej Porcjunkuli. To właśnie tam w 1963 roku intronizowano cudowny obraz Matki Bożej, sprowadzony z Krakowa i zwany pierwotnie „Radosną”. Z czasem, ze względu na liczne łaski otrzymywane przez wiernych, zaczęto Ją nazywać Panią Łaskawą. Dziś wizerunek ten, ukoronowany koronami papieskimi w 1994 roku, jest sercem parafii i całej archidiecezji.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.