Podobnie jak w latach ubiegłych najmłodszych podopiecznych Domu Caritas przy ul. Staszica w Częstochowie odwiedził z prezentami św. Mikołaj. Jak powiedział dyrektor
archidiecezjalnej Caritas - ks. prał. Stanisław Iłczyk jest to jeden z najweselszych tutaj dni w roku. Niestety, nie zdarza się ich zbyt wiele, bo przecież ludzie tu trafiający
to ci, którzy znaleźli się na zakrętach życia, są w trudnej sytuacji materialnej, często doświadczeni przemocą, opuszczeni przez bliskich. Spotkanie piątkowe zorganizowane zostało przy zastawionym
łakociami stole, wzbogacił je program artystyczny przygotowany przez młodzież z Gimnazjum w Myszkowie z katechetą ks. Tomaszem Nowakiem. Obdarowanymi były dzieci z przytulisk
prowadzonych przez „Caritas” częstochowską. Ogółem wydano 120 kg cukierków i ok. 60 paczek, co możliwe było dzięki hojności sprawdzonych już przyjaciół i jednocześnie
sponsorów wszelkich tego typu akcji prowadzonych przez Caritas.
Św. Mikołaj odwiedził również dzieci z parafii pw. św. Wojciecha w Częstochowie. Było to niezwykle rozśpiewane spotkanie. Każdy z młodych ludzi obdarowany został cukierkami,
które całymi garściami wybierane były z koszy towarzyszących św. Mikołajowi. Dzieci rewanżowały się za podarki pieśniami wyrażającymi miłość do Jezusa i Jego Matki.
Bardzo oczekiwany był św. Mikołaj przez małych pacjentów szpitala im. Najświętszej Maryi Panny na Parkitce. Tu zawitał on w piątkowe przedpołudnie, a towarzyszyła mu tradycyjnie
już grupa kleryków Wyższego Seminarium Duchownego w Częstochowie. Wizytę św. Mikołaja poprzedził występ grupy przedszkolaków z placówki nr 14 w Częstochowie.
Po raz XI w Teatrze im. Adama Mickiewicza Unia Laikatu Katolickiego wspólnie z Akcją Katolicką zorganizowała dla dzieci z rodzin najbardziej dotkniętych niedostatkiem
spotkanie ze św. Mikołajem, które jak w latach ubiegłych poprzedził spektakl teatralny. Tym razem aktorzy częstochowscy zaprezentowali młodej widowni piękną bajkę pt. Brzydkie kaczątko.
Po wzruszeniach artystycznych przyszedł czas na emocje związane z podarkami. Rozdano blisko 1000 paczek.
Do 54 podopiecznych „Domu dla Chłopców” im. św. Stanisława Kostki w Częstochowie św. Mikołaj zawitał już 4 grudnia. Spotkanie ze Świętym poprzedziła wspólna modlitwa
chłopców i opiekunów podczas Mszy św. roratniej. Tradycyjnie w rolę św. Mikołaja i jego pomocników wcielili się wychowankowie Niższego Seminarium Duchownego.
Święty Mikołaj nigdy nie omija też wychowanków Zakładu Leczniczo-Wychowawczego przy ul. św. Barbary w Częstochowie, prowadzonego przez Siostry Matki Bożej Miłosierdzia. Dotacje MOPS-u umożliwiły
Siostrom przygotowanie prezentów dla 60. wychowanków.
Do dzieci w parafii Zesłania Ducha Świętego w Częstochowie przybył św. Mikołaj wieczorem 6 grudnia. Wśród najmłodszych nie zabrakło dzieci z parafialnych wspólnot
i Ogniska Wychowawczego. W tym roku Święty rozdał małym parafianom 150 paczek.
* * *
„Stańmy w progu naszych domów, zakładów pracy, nie czekajmy na potrzebujących, wyjdźmy do nich. Pierwsi wyciągnijmy do nich rękę. Jeśli uczynimy to, nie będą potrzebne placówki takie
jak Caritas i Opieka Społeczna” - powiedział dyrektor Caritas w czasie spotkania ze św. Mikołajem w siedzibie Caritas - to chyba najtrafniejsza
konkluzja częstochowskich wizyt Świętego Biskupa.
Lęk, nieustanny niepokój i doszukiwanie się winy tam, gdzie jej nie ma – skrupuły potrafią zmienić życie duchowe w ciężki brzemienny ciężar. Jak odróżnić chorobę sumienia od realnego grzechu ciężkiego i gdzie szukać pomocy? Wyjaśniamy, dlaczego kluczem do odzyskania pokoju serca jest zaufanie oraz posłuszeństwo decyzjom spowiednika.
Podziel się cytatem
Jak odróżnić skrupuły od realnego grzechu ciężkiego?
Można wyjaśnić sprawę szukając stosownej informacji: dziś można ją znaleźć na stronach internetowych różnych instytucji kościelnych. Można zapytać kapłana, na przykład podchodząc do konfesjonału i bez spowiadania się zapytać siedzącego tam księdza o problem, który nas trapi. Można to także uczynić w ramach spowiedzi. Pamiętać jednak należy, że ksiądz spowiadający penitentów nie jest prywatną osobą, która przy okazji odpuszczania im grzechów udziela im niezobowiązujących pouczeń. Istnieje obowiązek posłuszeństwa wobec rozstrzygnięć podawanych przez spowiednika, np. gdy nakazuje on restytucję (naprawę krzywdy wyrządzonej bliźniemu) lub orzeka o winie.
Hiob woła do przyjaciół o litość, „bo ręka Boga mnie dotknęła”, a zaraz potem wypowiada pragnienie, które dla prawnika brzmi jak żądanie utrwalenia dowodu: „oby me słowa zostały spisane, oby w księdze utrwalone, rylcem żelaznym i ołowiem na skale wyryte na wieki”. Człowiek, któremu współcześni odmówili racji, apeluje do trybunału przyszłości. Skoro proces doczesny jest nie do wygrania (zob. glossę na 30 IX), niech przynajmniej akta przetrwają. Pismo utrwalone na skale to w starożytności forma najtrwalszej publikacji, jak inskrypcja królewska. Hiob chce, by jego sprawa nie umarła razem z nim. Wtedy, z samego dna, wyrywa się zdanie, które przerosło całą księgę: „lecz ja wiem: Wybawca mój żyje, na ziemi wystąpi jako ostatni”. Hebrajskie goel oznacza krewnego-mściciela, wykupiciela, tego, kto z mocy prawa rodowego wykupywał krewnego z niewoli, odzyskiwał jego ziemię i ujmował się o jego krew (por. Kpł 25; Rt 4). Hiob, opuszczony przez wszystkich, wyznaje, że ma jeszcze jednego Krewnego, który wstanie „jako ostatni”, dosłownie jak ten, kto w procesie zabiera głos na końcu i rozstrzyga. Wulgata przełożyła śmiało: Scio enim quod redemptor meus vivit, i tak te słowa weszły do liturgii za zmarłych, gdzie Kościół śpiewa je nad trumnami do dziś. „Ja sam Go zobaczę, moje oczy ujrzą, nie kto inny; moje nerki już mdleją z tęsknoty”. Tekst hebrajski jest w szczegółach ciemny i tłumacze biedzą się nad nim od wieków, ale kierunek nadziei jest jasny. Hiob spodziewa się zobaczyć Boga po swojej stronie. Chrześcijańska lektura od czasów Ojców słyszała tu przeczucie zmartwychwstania. Dzisiejsza patronka, Teresa z Lisieux, przeszła pod koniec życia własną noc wiary, próbę ciemności, o której mówiła, że siedzi przy stole niedowiarków. Właśnie w tej nocy powtarzała akt ufności. Mała droga i wielka skarga Hioba spotykają się w jednym punkcie. Ufność jest decyzją miłości podjętą w ciemku.
Hospicjum im. Jana Pawła II w Żorach, Fundacja Donum Vitae, Krystyna de Walden-Gałuszko, Paweł Bębenek, Janusz Rosikoń, Mateusz Środoń, Jan Grosfeld, Milena Kindziuk, Jadwiga i Jacek Pulikowscy, Fundacja „Instytut Nowych Mediów”, „Pielgrzymi Nadziei” oraz VaticanNews.pl - to nominowani do tegorocznych Nagród TOTUS TUUS. Statuetki w kształcie anioła wzbijającego się do lotu wręczane są osobom i instytucjom, które inspirując się nauczaniem św. Jana Pawła II w sposób szczególny przyczyniają się do budowania cywilizacji miłości. Nagrody wręczone zostaną podczas gali na Zamku Królewskim w Warszawie, 10 października 2026, w sobotę przed Dniem Papieskim.
Hospicjum jest placówką opieki paliatywnej, która od wielu lat niesie pomoc osobom znajdującym się w terminalnym stadium choroby, zapewniając im warunki do przeżywania ostatniego etapu życia w atmosferze szacunku, spokoju i bezpieczeństwa. Szczególnym wymiarem promocji godności człowieka jest sprzeciw hospicjum wobec instrumentalnego traktowania chorego oraz wobec postaw, które redukują wartość życia do jego użyteczności lub sprawności. Hospicjum także towarzyszy rodzinom pacjentów. Wsparcie psychologiczne, duchowe i emocjonalne udzielane bliskim pomaga im przeżywać czas choroby i żałoby w sposób bardziej świadomy i godny, bez poczucia osamotnienia i wykluczenia. Istotnym elementem działalności hospicjum jest również kształtowanie postaw społecznych opartych na empatii, solidarności i odpowiedzialności za najsłabszych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
