W sobotę 20 września w Starym Kisielinie spotkali się przewodniczący parafialnych grup Apostolatu Maryjnego z terenu całej diecezji. Tegoroczne spotkanie miało szczególny charakter,
bowiem odbywało się w niespełna tydzień po ceremonii pogrzebowej ks. prof. Teofila Herrmanna - wielkiego krzewiciela kultu Niepokalanej w całej Polsce i za granicą.
Choć, z racji śmierci dyrektora krajowego Apostolatu Maryjnego (AM), spotkanie miało charakter refleksyjny i wspomnieniowy, było kolejnym z całorocznego cyklu formacyjnego.
Uczestnicy zastanawiali się nad programem działania i zadaniami, jakie realizować będą w zbliżającym się nowym roku duszpasterskim przeżywanym pod hasłem „Naśladować Chrystusa”.
Podczas wrześniowego spotkania nie zabrakło elementu formacyjnego dla przewodniczących. Podczas Mszy św. sprawowanej w kościele parafialnym ks. Zygmunt Zimnawoda - opiekun Apostolatu
Maryjnego w naszej diecezji - nawiązał do przypowieści o siewcy. Podkreślał, iż w codziennym życiu „musimy być żyzną glebą, czyli tymi, którzy będą nie tylko
słuchali Pana Boga i Matki Bożej, nie będą słuchaczami oszukującymi samych siebie, ale będą wprowadzali słowo w czyn. Słowo Boże ma być słowem życia dla formowania samych apostołów
i dla ich apostołowania na zewnątrz”. Przedstawiciele Apostolatu rozważali w oparciu o „10 rad dla AM”, jak dalej kształtować i rozwijać swoją
duchowość maryjną oraz jak skutecznie apostołować Cudownym Medalikiem.
Apostolat Maryjny naszej diecezji jest fundatorem jednej z kaplic Kalwarii Rokitniańskiej. Podczas tegorocznej pielgrzymki AM do Rokitna (21 czerwca) nastąpiło symboliczne poświęcenie „kamienienia
węgielnego” budowanej kaplicy, natomiast podczas Diecezjalnej Pielgrzymki Róż Żywego Różańca (5 października) kaplica „Martwe Ciało” została poświęcona przez bp. Pawła Sochę. Ukończenie
budowy tejże kaplicy - zdaniem ks. Zygmunta Zimnawoda - jest wielką dumą i radością diecezjalnego AM. „Jej koszt przekroczył 50 tys. zł, jest to dla nas wielkie wyzwanie,
ale podołamy” - powiedział ks. Z. Zimnawoda.
W diecezji zielonogórsko-gorzowskiej dzieło Apostolatu Maryjnego liczy ok. 3 tys. członków. Funkcję moderatora diecezjalnego pełni Renata Wrycza ze Strzelec Kraj. W diecezji
wyodrębnione są trzy okręgi Apostolatu Maryjnego: gorzowski, zielonogórski i głogowski, na czele których stoją moderatorzy okręgowi: Tadeusz Szadkowski, Antoni Kaliszuk i Janina
Barska. W ramach okręgów działają parafialne grupy AM. Wszyscy członkowie, zobowiązani są do uczestnictwa w comiesięcznych spotkaniach grup parafialnych (27. każdego miesiąca), dekanalnych
zjazdach, diecezjalnych pielgrzymkach i dniach skupienia oraz Ogólnopolskiej Pielgrzymce AM na Jasną Górę.
Wędrówka od góry Hor ku Morzu Czerwonemu prowadzi na drogę okrężną, bo ziemia Edomu zamyka przejście. Lud traci cierpliwość. To późna faza pustyni. Zmęczenie szybko zmienia się w szemranie. Powraca zdanie: „Czemu wyprowadziliście nas z Egiptu, byśmy tu na pustyni pomarli?”. Pojawia się też pogarda dla manny: „pokarm mizerny”. Tekst odpowiada obrazem, że Pan zsyła węże „o jadzie palącym”. W hebrajskim stoi tu słowo powiązane z rdzeniem „palić” (śārāf), stąd tradycyjne „węże serafiny”. Ukąszenie obnaża bezradność. Wyznanie winy brzmi krótko: „Zgrzeszyliśmy”. Mojżesz modli się za lud. Odpowiedź Boga zaskakuje. Wizerunek węża ma stanąć wysoko na palu. Hebrajskie „sztandar, znak” to nēs. Wzrok podniesiony z ziemi przestaje krążyć wokół zagrożenia. Spojrzenie staje się aktem posłuszeństwa wobec słowa Boga. Nie ma tu miejsca na magię przedmiotu. Księga Mądrości dopowie później, że ratunek przychodzi od Boga, a znak jedynie kieruje ku Niemu (Mdr 16,6-7). Równie ważna pozostaje historia po latach. Król Ezechiasz rozbija „węża miedzianego”, bo lud pali mu kadzidło (2 Krl 18,4). Znak łatwo przechodzi w kult rzeczy. W samym brzmieniu hebrajskim pojawia się gra słów: wąż (naḥāš) i miedź (neḥōšet); stąd nazwa „Nehusztan”. Najstarsza lektura chrześcijańska widzi w tym typ krzyża. Justyn Męczennik łączy węża wyniesionego na palu z tajemnicą krzyża w „Dialogu z Tryfonem” (rozdz. 91). Augustyn, komentując słowa Jezusa o wężu z pustyni, tłumaczy ukąszenia jako grzechy, a węża wyniesionego jako śmierć Pana, na którą patrzy wiara.
W dniach 22-24 marca 2026 r. w ramach wizyty braterskiej gościliśmy w naszej wspólnocie o. Opata Maksymiliana Nawarę OSB, Prezesa Benedyktyńskiej Kongregacji Zwiastowania, do której przynależy nasz klasztor. Spotkanie zakończyło się mianowaniem przez Opata Prezesa nowego przełożonego naszej wspólnoty monastycznej. Został nim o. Karol Cetwiński OSB. Będzie pełnił funkcję Przeora Administratora Opactwa Benedyktynów w Tyńcu na okres jednego roku. Bardzo dziękujemy dotychczasowemu przełożonemu, o. Bernardowi Alterowi OSB, za trud w prowadzeniu naszej wspólnoty przez ostatni rok.
Ojciec Karol Cetwiński OSB jest benedyktynem tynieckim. Urodził się 5 sierpnia 1991 r. w Warszawie, a wychował w Grodzisku Mazowieckim. Pierwsze śluby monastyczne złożył w roku 2014, a święcenia kapłańskie przyjął w 2020 r. W klasztorze od 2014 r. pełni funkcję magistra chóru, ucząc braci śpiewu gregoriańskiego. Przez kilka lat był członkiem zarządu Fundacji Chronić Dobro. Ukończył studia teologiczne w Kolegium Filozoficzno-Teologicznym Polskiej Prowincji Dominikanów w Krakowie. Uczestniczył w studiach z monodii liturgicznej na Papieskim Uniwersytecie Jana Pawła II w Krakowie. Od 2020 r. studiuje śpiew gregoriański w Papieskim Instytucie Muzyki Sakralnej w Rzymie, a od 2022 r. studiuje liturgikę na Papieskim Instytucie Liturgicznym w Rzymie. Współorganizował międzynarodowe konferencje naukowe poświęcone śpiewowi gregoriańskiemu w Tyńcu (2018, 2020, 2022) oraz na Wawelu (2024), a także 12. Międzynarodowy Kongres Śpiewu Gregoriańskiego AISCGre w 2023 w Tyńcu. Występował z chórem i scholą gregoriańską z Papieskiego Instytutu Liturgicznego w Rzymie na licznych koncertach w różnych europejskich miastach. Od 2024 r. wykłada teologię muzyki w Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie. Z zamiłowania jest gregorianistą i liturgistą.
W związku z nierzetelnymi doniesieniami medialnymi dotyczącymi budynku przy ul. Głuskiej 138 w Lublinie przekazuję następujące informacje porządkujące stan faktyczny.
Budynek od ponad 20 lat nie pełni funkcji domu kultury. W momencie przekazania go Stowarzyszeniu „Misericordia” był obiektem niewykorzystywanym, wymagającym generalnego remontu i dostosowania go do obowiązujących standardów. Stowarzyszenie objęło budynek na podstawie umowy zawartej z Gminą Głusk i poniosło koszty jego modernizacji oraz utrzymania, które łącznie w ciągu minionych lat wyniosły około 2,9 mln zł.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
