W Parafii Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Marcinkowicach k. Nowego Sącza miał miejsce wieczorek literacki prezentujący poezję oraz duchowość ks. prał. Józefa Babicza, połączony z promocją jego tomiku Wiersze. Do drzwi pamięci ciągle stukam.

Kapłan poeta

W trakcie literackiego spotkania z ks. Józefem Babiczem był czas na poznanie kluczowych momentów w jego życiu, które znalazły swe odbicie w wierszach. Pierwsze z utworów dotyczą matki, która urodziła przyszłego kapłana w 1948 r. Składając jej hołd, poeta napisał: (...) Dziękuję Ci Mamo/ że uwierzyłaś wówczas w sens nowego życia./ „Bóg zapłać” Ci „Służebnico Pańska” za przyzwalające TAK... Odebrane zaś w rodzinie wychowanie opisuje tak: (...) Zanim zdążyłem się do woli/ w kołysce swego wydomagać,/ zanim umiałem prosto stać/ – wnet mi włożono jarzmo roli,/ Człowieka mi kazano grać./ Matka mi najpierw była reżyserem/ która by nie mieć syna – drania,/ wkuć mu kazała i zachować/ na całe życie przykazania... A o wyborze drogi życiowej kapłan napisał: A gdy minęło beztroskie dzieciństwo/ (...) czas postawił mi pytanie/ – więc dokąd idziesz?/ Kim zostaniesz?/ (...) Zwykłym człowiekiem być? (...)/ Za mało!...

W 1966 r. przyszły kapłan wstąpił do Diecezjalnego Seminarium Duchownego w Tarnowie, co wspomina: (...) I tak zacząłem studia ducha,/ gdzie liczy się potęga woli./ Gdzie mnoży się przez dwa, przez cztery/ – słabe zwyczajne charaktery... Próbą wierności powołaniu była służba wojskowa w PRL-u, w tzw. karnej jednostce kleryckiej w Szczecinie. – Pomyślcie, że na 2 lata idziecie do więzienia. Ja odbierałem to jako więzienie, gdyż byliśmy w specjalnej jednostce, gdzie ewidentnie poddawano nas obróbce ideologicznej – wspominał ks. Józef na wieczorku literackim. Po odbytej służbie wojskowej wycieńczony zdrowotnie kleryk wrócił do seminarium. Po wydłużonym przygotowaniu do kapłaństwa, ze względu na stan zdrowia po służbie wojskowej, przyjął święcenia kapłańskie. O swym życiowym powołaniu napisał: (...) Gdzie rabbi Jezus znów na nowo/ Jak z wody wino, stwarza słowo./ A słowo Jego tak opija,/ że głosisz w świętym odurzeniu/ zwycięstwo prawdzie, poniżeniu./ By mogły słowa konsekrować,/ By płodna była moja mowa...

Człowiek renesansu

Moderujący spotkanie Andrzej Piszczek, prezes Stowarzyszenia Parafiak, opisując ks. prał. Babicza, stwierdził: – Ksiądz prałat jest człowiekiem orkiestrą i skarbnicą naszą. Ma wiele talentów i pasji; jest kapelanem rolników, gorącym patriotą, wzorowym organizatorem, w latach 1993 – 2018 pełnił funkcję proboszcza parafii Marcinkowice, jest pszczelarzem, a także poetą.

Podczas wieczorku literackiego na scenie obok fotela księdza ustawiono świeżo odrestaurowaną, dzięki jego staraniom, ikonę Matki Bożej. Jej wizerunek, po poświęceniu w Gietrzwałdzie, dokąd parafianie z Marcinkowic udali się z pielgrzymką, zostanie docelowo umieszczony w odrestaurowanej Kaplicy Dworskiej, której budowę ukończono równo 100 lat temu.

Za liczne zasługi na polu działalności religijnej, kulturalnej i społecznej ks. Babicz był wielokrotnie nagradzany przez różne gremia. W 2021 r. prezydent RP Andrzej Duda odznaczył kapłana Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.