Rzeka Jordan to jedna z najważniejszych dróg wodnych na Bliskim Wschodzie. Choć liczy zaledwie 252 km (dla porównania: Wisła ma 1022 km), jej rola jest znacząca – stanowi bowiem główne źródło wody pitnej na tych terenach. Swój początek bierze w masywie Hermon na pograniczu Izraela, Syrii i Libanu. Przepływa przez Izrael i Jordanię. Spina dwa ważne zbiorniki wodne tych ziem – Jezioro Galilejskie i Morze Martwe. Jej wody wpływają do Jeziora Galilejskiego i przynoszą mu życie. Wypływając na południe, po pokonaniu ok. 100 km (w linii prostej), docierają do najbardziej zasolonego zbiornika na świecie – Morza Martwego. I z niego już nie wypływają. Przez większą część swojego biegu Jordan płynie poniżej poziomu morza, jest zatem najniżej położoną ze znanych rzek na ziemi.
Rzeka była świadkiem wielu istotnych wydarzeń w historii zbawienia. Jordan przekraczali Izraelici wędrujący z Egiptu do ziemi Kanaan. W Jordanie Jan udzielał chrztu nawrócenia. Izraelici, przyjmując chrzest, wyznawali swoje grzechy i niejako zostawiali je w wodach rzeki. Jezus, choć był bez grzechu, również przyjął chrzest. Wielu teologów uważa, że wszedł do rzeki, by symbolicznie zabrać grzechy Izraelitów i ponieść je na krzyż.
Dziś za miejsce chrztu Jezusa uważa się Al-Maghtas, znane też jako Betania za Jordanem, położone po wschodniej stronie rzeki, na terenie Jordanii, 9 km od Morza Martwego. Miejsce to jest wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Święto Chrztu Pańskiego zamyka okres Bożego Narodzenia. Wzrok i pobożność wyznawców Jezusa Chrystusa przenoszą się z Jego przyjścia na świat i wczesnego dzieciństwa na same początki działalności publicznej. Poprzedził ją chrzest Jezusa, udzielony przez Jana Chrzciciela w wodach Jordanu. Poddanie się temu obrzędowi podkreślało solidarność z ludem Bożego wybrania oraz zapowiadało podjęcie misji i posłannictwa, które stanowiły najważniejszy cel wcielenia Syna Bożego.
Od śmierci wielkiego świętego, która miała miejsce w 1898 r., zanotowano już ponad 45 tysięcy oficjalnie potwierdzonych i zweryfikowanych medycznie cudów; niewytłumaczalnych uzdrowień nieuleczalnych schorzeń a nawet operacji dokonanych w sposób mistyczny. Cichy i skromny zakonnik z Libanu stał się największym cudotwórcą naszych czasów. Dodajmy, że nikt nie prowadzi statystyk nawróceń, pojednania zwaśnionych małżonków, poczęcia dziecka czy szczęśliwego rozwiązania, wymodlonego u grobu maronickiego świętego.
Po bestsellerowych polskich cudach św. Szarbela oddajemy do rąk czytelnika tom o światowych cudach wielkiego świętego. Książka zawiera również wywiad z ojcem Louisem Matarem – archiwistą z Sanktuarium św. Szarbela w Annai, który weryfikuje cuda, a następnie je spisuje i zachowuje dla potomnych.
Nasza jubileuszowa droga prowadzi nas do Miedniewic – miejsca, które udowadnia, że Bóg wybiera to, co pokorne, by objawić swoją wielkość. Choć dziś wznosi się tu monumentalna świątynia, wszystko zaczęło się w 1674 roku w zwykłej, chłopskiej stodole. To właśnie tam pobożny gospodarz, Jakub Trojańczyk, umieścił zakupiony na odpuście w Studziannie mały drzeworyt przedstawiający Świętą Rodzinę.
Miedniewicka historia jest niezwykła: Jakub powiesił odpustowy obrazek na dębowym słupie wspierającym dach stodoły i tam każdego dnia żarliwie się modlił. Wkrótce mieszkańcy zaczęli dostrzegać nad stodołą dziwny blask, który brano za pożar. Gdy okazało się, że to nadprzyrodzone zjawisko, do Miedniewic zaczęły płynąć rzesze pielgrzymów. Sam wizerunek – choć wykonany na skromnym papierze – przedstawia Jezusa, Maryję i Józefa siedzących przy wspólnym stole, co czyni go wyjątkowym znakiem bliskości Boga w codzienności domowego życia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
