Rekolekcje w drodze rozpoczną się w katedrze o godz. 6 wspólną modlitwą. Z Legnicy wyjdzie 7 grup: legnicka, lubińsko-polkowicka, jeleniogórska, bolesławiecka, zgorzelecka, jaworsko-prochowicka, a także prowadzona przez ojców franciszkanów. Przed nimi 10 dni w drodze i do pokonania ponad 260 km. W trasie uczestnikom towarzyszyć będzie ikona Chrystusa Pankratora, która została specjalnie napisana dla legnickiej pielgrzymki. Jak podkreśla ks. Tomasz Metelica, główny przewodnik, pątnicy będą m.in. mieli możliwość uzyskania odpustu zupełnego i odkrywania na nowo nauczania papieża Franciszka.
– Jest jeszcze czas, aby podjąć decyzję i wyruszyć z nami na pielgrzymkowy szlak. Na stronie internetowej pielgrzymki legnickiej trwają zapisy on-line, można zapisywać się też u księży przewodników lub przed katedrą w dniu wyjścia – dodaje ks. Metelica. Natomiast, jeśli ktoś nie ma urlopu lub ze względów zdrowotnych nie może wziąć udział w pieszej pielgrzymce, jest i na to sposób. Organizatorzy zapraszają na weekendowe wędrowanie. Na szlak można przyjechać w piątek lub w sobotę i wyjechać w niedzielę wieczorem – zaprasza przewodnik.
Pątnicy będą szli głównie polnymi i leśnymi drogami, ale są też odcinki dróg powiatowych. Przechodzić będą np. przez Oławę, gdzie w kościele Miłosierdzia Bożego tradycyjnie zaplanowano nabożeństwo pokutne. Natomiast 30 lipca w Tyńcu Małym na Apelu Jasnogórskim spotka się z pielgrzymami bp Andrzej Siemieniewski. – To wyjątkowy czas spędzony z Bogiem i drugim człowiekiem – dodaje ks. Metelica. Warto więc zabrać ze sobą wygodne buty, mnóstwo intencji, dobrego humoru i wyruszyć na szlak. Nad bezpieczeństwem maszerujących czuwać będą porządkowi, policja oraz służba medyczna. Rodzice też nie muszą martwić się o swoje pociechy. Po raz kolejny organizatorzy otworzą pielgrzymkowe przedszkole dla dzieci od 5. do 11. roku życia. Podczas, gdy rodzice będą szli, maluchy będą uczestniczyły w zajęciach z animatorami.
Pielgrzymka legnicka dotrze na Jasną Górę 4 sierpnia. O godz. 13 w bazylice jasnogórskiej zostanie odprawiona Msza św. w intencji pielgrzymów pod przewodnictwem bp. Andrzeja Siemieniewskiego. Wcześniej, o godz. 11.45, zaplanowano powitanie grup na wałach jasnogórskich.
W nabożeństwie w katedrze wziął udział bp Jacek Kiciński, księża przewodnicy grup i Główny Przewodnik pielgrzymki, ks. Stanisław Orzechowski. Pielgrzymi zebrani w katedrze odmówili Litanię do Krwi Chrystusa, przed wyjściem błogosławieństwa na trud wędrówki udzielił metropolita wrocławski abp Józef Kupny.
Paweł dowodzi niezależności swojej Ewangelii biografią, i jest to biografia zeznana jak przed sądem: „słyszeliście przecież o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć”. Apostoł niczego nie retuszuje. Jego przeszłość prześladowcy jest częścią argumentu. Nikt nie mógł go nauczyć Ewangelii, bo nie przebywał wśród uczniów. Był po przeciwnej stronie. „Prześcigałem w żarliwości o judaizm wielu rówieśników”. Gorliwość Pawła była gorliwością zelotyczną, wzorowaną na Pinchasie i Eliaszu, gotową do przemocy w obronie Prawa. Przełom opisuje językiem powołań prorockich: „gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie”. To niemal dosłowne echo Jeremiasza (Jr 1,5) i Sługi Pańskiego (Iz 49,1). Paweł opisuje nawrócenie jako powołanie w obrębie tej samej historii Boga z Izraelem. Ten, który posyłał proroków, posłał i jego, „abym Ewangelię o Nim głosił poganom”. Znamienna jest dyskrecja: „objawić Syna swego we mnie”. Wydarzenie damasceńskie, które Łukasz opowie trzykrotnie z narracyjnym rozmachem, sam Paweł wspomina półzdaniem. Chronologia, którą podaje, ma wartość dowodową. Nie radził się „ciała i krwi”, poszedł do Arabii, wrócił do Damaszku, dopiero po trzech latach udał się do Jerozolimy „zapoznać się z Kefasem” i pozostał u niego piętnaście dni, nie widując innych apostołów oprócz Jakuba. Grecki czasownik historēsai, zapoznać się, znaczy tyle co odwiedzić w celu poznania. Z tej wizyty nie da się wyprowadzić zależności doktrynalnej. A jednak Paweł nie buduje Ewangelii przeciwko Jerozolimie. Przyszedł do Kefasa, bo komunia z Piotrem należy do prawdy jego posłannictwa. Niezależność objawienia i więź z Kościołem apostolskim nie kłócą się u niego ani przez chwilę. Finał jest doksologią cudzej wdzięczności. Kościoły Judei, znające go tylko ze słyszenia, „wielbiły Boga z mojego powodu”. Prześladowca głosi wiarę, którą chciał zniszczyć. Taka odmiana ma tylko jedno wytłumaczenie, i właśnie ono jest treścią uwielbienia.
Są chwile, kiedy modlimy się i nic się nie zmienia. Bóg wydaje się milczeć, a odpowiedzi wciąż nie ma. Zmartwychwstanie przypomina jednak, że cisza nie musi oznaczać końca – Bóg może działać także wtedy, gdy jeszcze tego nie widzimy.
W październiku mamy dla Ciebie 31 powodów, żeby wziąć Różaniec do ręki. Każdego dnia – jeden powód, jedna tajemnica, jedna intencja.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
