Dajmy wspólnie świadectwo naszej wiary i przynależności do Kościoła, a także nadziei, którą pokładamy w Panu Jezusie” – napisał w zaproszeniu do diecezjan bp Wojciech Osial.
Zgodnie z tradycją 11 listopada o godz. 10 w kościele Świętego Ducha w Łowiczu rozpoczęły się uroczystości ku czci patronki miasta i diecezji łowickiej – św. Wiktorii. Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił bp Krzysztof Nykiel, regens Penitencjarii Apostolskiej. Wraz z nim przy ołtarzu obecni byli: bp Wojciech Osial, bp Andrzej F. Dziuba, księża kanonicy kapituły gnieźnieńskiej oraz kapłani z diecezji łowickiej. – Dziś, w uroczystość św. Wiktorii, patronki Łowicza i umiłowanej diecezji łowickiej, wspominamy również 106. rocznicę odzyskania niepodległości. Stajemy przed miłosiernym Bogiem w duchu wdzięczności za tamten dzień – 11 listopada 1918 r., by wołać: Polsko! Nie jesteś już niewolnicą, jesteś sobą! – rozpoczął homilię bp Nykiel.
Po modlitwie przy relikwiach patronki uformowana została procesja ze sztandarami, która przeszła tradycyjną trasą do bazyliki katedralnej. Po przybyciu na Stary Rynek bp Osial dokonał zawierzenia miasta, powiatu i całej diecezji opiece św. Wiktorii i udzielił błogosławieństwa relikwiami świętej na cztery strony świata. – Zwycięstwo św. Wiktorii wpisuje się w obchody Święta Niepodległości i jest zachętą do trwania przy wartościach, na których zbudowane są Kościół i nasza ojczyzna. Przykład św. Wiktorii i wielu naszych bohaterów narodowych jest nam potrzebny szczególnie dziś, kiedy wierność Chrystusowi i Kościołowi, a także chrześcijańskim korzeniom naszej ojczyzny jest mocno wystawiana na próbę – powiedział bp Osial.
...katedra w Łowiczu to miejsce spoczynku dwunastu arcybiskupów gnieźnieńskich i prymasów Polski?
Już w XII wieku Łowicz był ważnym ośrodkiem życia religijnego i politycznego. W 1136 r. stał się miastem rezydencjonalnym arcybiskupów gnieźnieńskich, prymasów Polski.
Czy można zgasić światłość wiekuistą… dla oszczędności? W tym odcinku wracam do ostatnich słów Juliana Tuwima – zapisanych na serwetce godzinę przed śmiercią. Zderzam je z naszym światem: piosenkami bez sensu, szopkami bez twarzy, kulturą bez Boga.
Opowiadam historię wypreparowanej kolędy, sztucznej inteligencji, która nie rozumie Wcielenia, i przyjaźni dwóch poetów, w której więcej było poszukiwania niż deklaracji wiary.
Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
