W czasie homilii metropolita przemyski zwrócił się do kandydatów do święceń: – Jesteście drodzy bracia diakoni w ręku Pana Boga, za chwilę przyjmiecie szczególną posługę jako kapłani, jak przypomniał nam Chrystus. To On was wybrał na tę służbę. Wybrał was po to, abyście szli w Jego imieniu na cały świat – mówił abp Szal.

Zastanawiając się nad tym, jakimi cechami powinien odznaczać się współcześnie kapłan, biskup przemyski wskazywał: – Przede wszystkim kapłan powinien być człowiekiem wiary według Serca Jezusowego, człowiekiem nadziei i miłości. Ma to przeżywać w głębi swojego serca. Dalej, bardzo ważne jest to, co też przejawiało się w waszych odpowiedziach, że kapłan nie jest tylko dla siebie. Jest dla Kościoła, dla Pana Boga i ma ten charyzmat realizować dla wspólnoty wiary. Wy drodzy bracia diakoni macie pocieszać i pouczać ludzi, jak nawiązywać kontakt z Panem Bogiem, być w tym zakresie uległym natchnieniom Ducha Świętego. Kapłan jutra powinien angażować się w swoje powołanie całym swoim życiem – wskazywał arcybiskup.

Kontynuując rozważania, kaznodzieja wskazywał na kolejne cechy: – Kapłan jutra, ma być człowiekiem, do którego będą przychodzić ludzie po umocnienie, zwłaszcza w wierze. Ci, którzy już są wierzący, ale chcą, żeby kapłan jeszcze ich umocnił. Kapłani są także posłani do tego, aby być z ludźmi, którzy mają rezerwę do Pana Boga, do Kościoła, do kapłanów. Jakże potrzebna jest posługa kapłana także w środowiskach, w których rodzice zaczynają nie posyłać dzieci na katechezę, czy w miejscach nastawionych niechętnie do Pana Boga. W tym wszystkim jakże ważne jest powiedzenie, na które często powoływał się św. Paweł VI, papież, że słowa pouczają, a przykłady pociągają oraz, że świat dzisiejszy potrzebuje bardziej świadków aniżeli nauczycieli, a nauczycieli o tyle, o ile są świadkami. Obok przepowiadania słowa Bożego, głoszenia Ewangelii z wysokości ambony, słowo Boże mamy wszyscy i kapłani, i siostry zakonne, i wszyscy wierni przekazywać także świadectwem swojego życia. Zgodnie z nurtem, który pojawia się w Kościele, kapłan ma być człowiekiem, który umie słuchać, najpierw Pana Boga, a także słuchać drugiego człowieka, dzieląc z nim jego radości, smutki i problemy. Kapłan nie będzie człowiekiem, który będzie nerwowo gonił za pieniądzem, ale będzie szukał przede wszystkim woli Bożej. Nie podda się pesymizmowi, bo wierzy, że za nim stoi Chrystus, nawet w ciemnych dniach jego posługi. To Chrystus przyniesie zwycięstwo – mówił abp Adam Szal.

Jak wskazywał metropolita przemyski, kapłan ma polegać na sile Ewangelii i pokornie wypełniać swoje powołanie: – Jakże ważne jest stwierdzenie, w ogniu dyskusji politycznej, że kapłan, nawet jeżeli jest silny, nie powinien łączyć się z takimi czy innymi środowiskami, powodując tym samym odsunięcie od wpływu Ewangelii na życie pozostałej części społeczeństwa. Kapłan jutra ma być człowiekiem, który nie jest funkcjonariuszem kultu, ale realizuje swoje powołanie i czeka z pokorą na zwycięstwo Chrystusa i Jego łaski. Kapłan jutra winien mieć optymizm życiowy i ufać, że tam gdzie nie dociera słowo Boże i sakramenty, a Chrystus nie jest przyjmowany, trzeba cierpliwie czekać i świadczyć o Nim – wyliczał kolejne wymagania abp Szal.

Powołując się na słowo Karla Rahnera, mówił: – Kapłan ma być człowiekiem o przebitym sercu, przebitym nieobecnością Boga w świecie, przebitym szaleństwem miłości, przebitym doświadczeniem własnej nędzy i dogłębnej słabości, a wierzący tylko we własną przydatność jako narzędzia, którego używa Pan Bóg – wskazywał biskup przemyski.

18 maja w bazylice archikatedralnej w Przemyślu święcenia kapłańskie przyjęli diakoni: Bartłomiej Cipora z parafii Dydnia, Karol Jagiełło z parafii Jelna, Mateusz Kielar z parafii Blizne, Michał Wacławik z parafii Bożego Miłosierdzia w Krośnie, Adrian Wołoszyn z parafii Pełnatycze i Łukasz Zięba z parafii Wola Zarczycka. Następnego dnia księża neoprezbiterzy odprawili Msze św. prymicyjne w swoich parafiach, a w czerwcu zostaną skierowani na wakacyjne posługi, a następnie na pierwsze placówki duszpasterskie.