Gala konkursu odbyła się 22 lutego, w roku 110-lecia urodzin patrona Zespołu Szkół nr 19, oraz 110-lecia placówki i w przededniu 78. rocznicy śmierci bł. Wicka. Warto zaznaczyć, że była to także szczególna data dla harcerzy – Dzień Myśli Braterskiej.
Wśród gości byli: kujawsko-pomorska wicekurator oświaty Maria Mazurkiewicz, rektor Wyższego Seminarium Duchownego ks. kan. Stanisław Adamiak, kustosz sanktuarium bł. Stefana W. Frelichowskiego ks. prał. Wojciech Niedźwiecki, siostrzeniec bł. Wincentego – Zygmunt Jaczkowski, przedstawiciele oświatowych związków zawodowych oraz rady rodziców. Dyrektor szkoły Alicja Golon, witając uczestników uroczystości, podkreśliła wysoki poziom artystycznej rywalizacji, ponieważ młodzi artyści przez malarstwo, grafikę i inne formy plastyczne potrafili oddać głębię postaci tego wybitnego człowieka. Podziękowała za liczny udział szkół z całego województwa – w konkursie wzięło udział 21 szkół.
Laureaci konkursu otrzymali dyplomy i nagrody. Podziękowania otrzymali także nauczyciele – artystyczni opiekunowie uczniów. Wicekurator Mazurkiewicz podziękowała pedagogom za zainteresowanie uczniów wyjątkową osobowością bł. Wicka, natomiast ks. Adamiak, rektor seminarium, któremu patronuje bł. Frelichowski, podkreślił wysokie wartości artystyczne prac.
W części artystycznej szkolny zespół wykonał kilka piosenek harcerskich oraz hymn ku czci patrona swojej szkoły i harcerzy. Wydarzeniu towarzyszyła wystawa nagrodzonych prac.
Trzynasta edycja konkursu skierowana została do uczniów szkół podstawowych i ponadpodstawowych. Głównym założeniem było przygotowanie prac wykonanych dowolną techniką plastyczną, które miały przedstawiać sceny z życia błogosławionego, zgodne z prawdą historyczną. Kolorystyka ograniczona została do klasyki barw: czerni, bieli i wszelkich odcieni szarości, które według plastyków nadają porządek i elegancję. Ukazanie postaci i wydarzeń z życia właśnie w takich barwach pozwala także na wyostrzenie odbioru i ukazania głębi treści płynących z obrazów.
O świadectwie życia ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego z dk. prof. Waldemarem Rozynkowskim rozmawia Renata Czerwińska.
Renata Czerwińska: W tym roku przypada 25. rocznica beatyfikacji ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego. Dlaczego warto go poznać? Jaki był?
Dk. prof. Waldemar Rozynkowski: Jest przynajmniej kilka powodów, dla których warto go poznawać. Wymieńmy chociaż niektóre. Przede wszystkim dlatego, że żył tak blisko nas, wręcz między nami. Jest człowiekiem stąd – urodził się, przez kilkanaście lat mieszkał, chodził do szkoły, zdał maturę w Chełmży, spędzał wakacje i udzielał korepetycji w Pruskiej Łące, posługiwał jako wikariusz w parafii Mariackiej w Toruniu, był więziony w toruńskim Okrąglaku i Forcie VII. Poza tym życiorys ks. Stefana jest niezwykle bogaty i budujący. Poznajemy go już jako młodego człowieka, bo mamy możliwość czytania jego „Pamiętnika” oraz „Rozważań na tle Ewangelii”. Widzimy osobę, która miała kilkanaście lat i stawiała ważne pytania, dotyczące życia. Stefan zastanawiał się, do jakiego życia powołuje go Bóg. Mówił pięknie o rodzinie, zastanawiał się, czy ma zostać mężem, ojcem rodziny, czy jego powołaniem jest kapłaństwo. Stopniowo coraz wyraźniej odkrywał to drugie powołanie. Większą część wpisów do „Pamiętnika” oraz wszystkie wpisy, które spotykamy w jego „Rozważaniach”, napisał w seminarium. Poznajemy sylwetkę młodego człowieka, który bardzo szczerze szukał Bożego spojrzenia na swoje życie. Zauważmy, że takie są właśnie historie świętych, których życiorysy często czytamy, i nawet z pewnym zdziwieniem dostrzegamy, jak stają się oni bliscy naszemu życiu. Wiele osób, które zapoznało się z życiorysem ks. Stefana, zostało wewnętrznie poruszonych i zbudowanych. Niektórych znam osobiście, niektórych poznaję przez lekturę ich wspomnień. Zachowało się wiele świadectw o ks. Stefanie, szczególnie z czasów wojny, kiedy przez przeszło 5 lat przebywał on w obozach i dał się poznać jako zatroskany o życie innych.
Zdjęcie dzięki uprzejmości Toma Vandera Woude Guild/aciprensa.com
Tom Vander Woude z małym Josephem „Josie” Vander Woude
Proces beatyfikacyjny Toma Vandera Woude'a wciąż postępuje - informuje diecezja Arlington w stanie Wirginia.
Wypadek miał miejsce na posesji Woude’ów. Ich najmłodszy syn, nastoletni wówczas Joseph, który ma zespół Downa, wpadł do przydomowego szamba. Ojciec skoczył za nim. Udało mu się wypchnąć syna na powierzchnię, dzięki czemu uratował jego życie. Sam jednak wskutek toksycznych oparów zatruł się i utonął.
Relikwie śś. Doroty i Stanisława były niesione przez żołnierzy z Akademii Wojsk Lądowych.
Przez centrum Wrocławia przeszła uroczysta procesja z relikwiami śś. Doroty i Stanisława.
Doroczna procesja nawiązuje do średniowiecznej tradycji, a podjęta została na nowo w 1997 roku po wielkiej powodzi – to dziękczynno-błagalna modlitwa w intencji Wrocławia i archidiecezji, zwłaszcza o uchronienie od kataklizmów. Wzięli w niej udział wierni z różnych parafii, siostry zakonne, kapłani na czele z bpem Jackiem Kicińskim, poczty sztandarowe i orkiestra policyjna.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
