Transmisje wielkanocne z katedry poznańskiej, zrealizowane przez Radio Poznańskie działające na podstawie subkoncesji udzielonej przez Polskie Radio w Warszawie, zainaugurowały długoletnią historię polskich transmisji nabożeństw w środkach społecznego przekazu.

„Radiosłuchaczy ogarnęło zdziwienie, gdy w słuchawkach czy w głośniku rozległy się głosy chórów i tony organów archikatedry” – donosił kilka dni później ogólnopolski tygodnik Radio. Z kolei w Gazecie Jarocińskiej stwierdzano, że „Radio Poznańskie nadawało w Wielką Sobotę wieczorem rezurekcję z wielką siłą, a śpiew i muzyka dawały radiosłuchaczom satysfakcję”. Pierwsze poznańskie transmisje chwalono w prasie zagranicznej, a niemieccy radioamatorzy domagali się drukowania także w prasie programu z Poznania, gdyż „Poznań jest jedną z najczystszych i najgłośniejszych stacji na wschodzie Niemiec”.

W okresie międzywojennym Msze św. transmitowane były z katedry poznańskiej na przemian z innymi miejscami kultu. W 1945 r. radiowe transmisje Mszy św. z Poznania wznowiono, ale w 1949 r. zniknęły one z anteny Polskiego Radia. Przywrócono je dopiero w 1980 r. z kościoła Świętego Krzyża w Warszawie – jako realizację postanowień sierpniowych z Gdańska.