Królowa Jadwiga przekazała paulinom z Częstochowy ikonę namalowaną w XIV wieku we Włoszech na wzór ikon bizantyńskich. Późniejsza legenda przypisywała namalowanie wizerunku św. Łukaszowi Apostołowi na desce stołu, przy którym posiłki spożywała Święta Rodzina.

Obraz koronował w 1717 r. późniejszy biskup przemyski Jan Krzysztof Szembek. Kiedy w mieście Brzozowie „pojawiło się morowe powietrze” nakazał wznosić modlitwy do Matki Bożej Częstochowskiej.

Bardzo mocne więzi z Jasną Górą posiadał klasztor Ojców Paulinów w Starej Wsi, dokąd zakonnicy już w XVIII wieku sprowadzili kopię obrazu Matki Bożej Częstochowskiej; stąd też wyruszały pielgrzymki szlachty ziemi sanockiej np. starosty Bukowskiego na Jasną Górę z błogosławieństwem biskupa przemyskiego Aleksandra Fredry. Warto wspomnieć, że pierwsi paulini przybyli tu już w 1728 r. i przejęli kościół pod wezwaniem Zaśnięcia Matki Boskiej. Jedna z najstarszych datowanych w Polsce kopii obrazu jasnogórskiego wykonana w 1613 r. znajduje się w Muzeum Jezuitów w Starej Wsi. Obraz stanowi stosunkowo wierne powtórzenie obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej zarówno jeśli chodzi o proporcje, układ ciała i szat postaci, a także rysy twarzy, z bliznami na policzku Maryi. Kopia obrazu Matki Bożej została namalowana na zamówienie paulinów przez krakowskiego malarza Franciszka Śmiadeckiego. Był niezwykłym artystą, wydał nawet broszurę Vanitas vanitatum, w której krytykował wady krakowskiego mieszczaństwa i wzywał do pracowitości i trzeźwości. „A na niesprawiedliwość, obmowy sąsiadów i gwałty jedynym remedium jest Biblia” – pisał Franciszek Śmiadecki. Później wyjechał do Anglii, gdzie znajdując uznanie współpracował z tutejszymi malarzami.

W wielu innych kościołach Podkarpacia znajdują się zabytkowe obrazy przedstawiające kopie wizerunku Matki Bożej Jasnogórskiej, wieszane dla tych, którzy nie mogli z rozmaitych przyczyn osobiście przybyć do Częstochowy. Jedna z nich zawisła w kaplicy Drohojowskich w archikatedrze przemyskiej. Była ona umieszczona w ołtarzu bocznym, uprzywilejowanym przez papieża na prośbę biskupa przemyskiego Achacego Grochowskiego. Następnie obraz ten przeniesiony został do kaplicy Najświętszego Sakramentu, czyli wspomnianej kaplicy Drohojowskich. Kościół dominikanów w Wielkich Oczach mieści w sobie niezwykle cenny zabytek – jest to obraz Madonny, kopia swobodna Matki Bożej Częstochowskiej z XVII wieku, namalowany przez wspomnianego krakowskiego malarza Franciszka Śmiadeckiego, mieszczanina krakowskiego z XVII stulecia, starszego cechu malarzy, autora wiersza: Sługa albo uczeń, co powinien panu swemu w rzemiośle. W XVIII stuleciu specjalna komisja biskupia w Przemyślu uznała obraz za cudowny; koronowany on został w 1997 r. przez Jana Pawła II.