Reklama

Niedziela Małopolska

Diecezja Tarnowska

Szlachetny rekord

Gdy pomyślisz, że z twojej żyły płynie życie dla innego człowieka, to zachwycisz się oddawaniem krwi tak samo, jak my – mówi Andrzej Lis, który oddał najwięcej krwi na świecie.

Niedziela małopolska 14/2021, str. IV

[ TEMATY ]

Tarnów

Honorowi Dawcy Krwi

Archiwum klubu

Honorowi krwiodawcy w odwiedzinach w tarnowskim seminarium

Honorowi krwiodawcy w odwiedzinach w tarnowskim seminarium

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Nawet 600 osób mogło zostać uratowanych dzięki oddanym przez p. Andrzeja 98 litrom pełnej krwi. Podobne marzenie „dobicia do setki” dzieli Robert Jastrzębski, serdeczny przyjaciel rekordzisty, pomysłodawca i współzałożyciel Starosądeckiego Klubu Honorowych Dawców Krwi PCK pod patronatem burmistrza Starego Sącza.

Wspólna pasja

Starosądecki Klub Honorowych Dawców Krwi PCK powstał 18 lat temu, ale marzenie o pomaganiu innym zrodziło się w sercu Roberta Jastrzębskiego dużo wcześniej. Już jako 18-latek po raz pierwszy oddał krew, gdy pracownicy punktu krwiodawstwa przyjechali do jego zakładu pracy. Podczas kolejnych wizyt w miejscu poboru krwi panowie Robert i Andrzej nawiązali znajomość. Przyjaźnią się od kilkudziesięciu lat, a owocem tej znajomości było założenie Starosądeckiego Klubu Honorowych Dawców Krwi PCK. – Krwi się nie wyprodukuje, dlatego oddanego krwiodawcy nie można zastąpić niczym i nikim innym – mówi p. Robert, prezes klubu, który swoją pasją zaraził wielu mieszkańców diecezji tarnowskiej, w tym swoją żonę i dwoje dzieci.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Nie tylko krew

Reklama

Jednym z głównych celów działalności stowarzyszenia jest organizowanie akcji krwiodawstwa dwa razy w roku – 1 czerwca i 6 grudnia. Punkt poboru rozkładany jest wówczas na terenie parafii Miłosierdzia Bożego w Starym Sączu, która aktywnie uczestniczy w całym procesie. Osobom mającym utrudnioną możliwość samodzielnego poruszania się, oferowany jest bezpłatny transport. – Proboszcz ks. kan. Janusz Ryba (krwiodawca) na plebanii udostępnia nam pomieszczenia. Mamy upominki, paczki dla dzieci. Pociechy licznie przychodzą z rodzicami, którzy oddają krew. W czerwcu staramy się organizować grilla, także po spełnionym dobrym uczynku można się posilić smaczną kiełbaską – mówi p. Robert.

Kolejnym celem statutowym jest informowanie o potrzebie regularnego dzielenia się bezcennym darem krwi. To zamierzenie członkowie klubu realizują poprzez odwiedzanie szkół podstawowych i liceów. – Wychodzimy z założenia, że jeśli po takiej pogadance chociaż jedna osoba odda krew, to warto było przemierzyć tę całą drogę (np. do Tarnowa) – dodaje.

Obecnie, w czasie trwającej pandemii, wolontariusze koncentrują siły i środki na pomaganiu seniorom. Członkowie klubu przygotowują m.in. wielkanocne paczki z żywnością.

Nowy rekord

Oddanie setnego litra krwi odbędzie się 5 grudnia na rynku w Starym Sączu w mobilnym punkcie krwiodawstwa. Podczas tej niezwykłej chwili nie zabraknie wolontariuszy Starosądeckiego Klubu HDK PCK zachęcających mieszkańców do włączenia się w akcję. Uroczyste wręczenie certyfikatu Rekordu Guinnessa Andrzejowi Lisowi zaplanowane jest na 18 grudnia. Na benefisie Andrzeja Lisa w kinie Sokół w Starym Sączu zostaną również nadane odznaczenia państwowe dla rekordzisty oraz jego serdecznego przyjaciela – Roberta Jastrzębskiego.

Założyciele klubu podkreślają, że czerpią przykład z życia św. o. Maksymiliana Marii Kolbego, patrona krwiodawców: – Ojciec Kolbe oddał życie za drugiego człowieka. Pokazał, co to znaczy kochać do końca. Jako krwiodawcy chcemy chociaż w minimalny sposób, być takimi jak on.

2021-03-30 10:54

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

To były anioły

Niedziela małopolska 38/2022, str. IV-V

[ TEMATY ]

harcerze

Tarnów

Anna Bandura/Niedziela

Wydarzenie odbyło się przy pomniku Piety Sądeckiej

Wydarzenie odbyło się przy pomniku Piety Sądeckiej

Sądeczanie złożyli hołd harcerzom, którzy oddali życie w obronie ojczyzny.

Patriotyczne wydarzenie w Nowym Sączu zorganizowano w ramach cyklu „Spotkania dla dobra wartości Europy i Ojczyzn”. IV edycję zrealizowano 3 września – w rocznicę agresji wojsk niemieckich na Sądecczyznę. Tym razem spotkanie miało charakter spaceru historycznego. – Ułożyliśmy format tak, aby zaproponować lekcję historii w praktyce – powiedział Jerzy Ptaszyński, prezes zarządu Światowego Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Jana Pawła II i autor scenariusza. – Trzeba mówić o aniołach. Chcemy, by o naszych harcerzach mówiono tak dużo, jak o harcerzach na Westerplatte czy z Powstania Warszawskiego. Oni wcale nie mieli mniej zasług – podkreślił prezes Ptaszyński.
CZYTAJ DALEJ

Prorok nie bywa mile widziany w swojej ojczyźnie

2026-02-13 10:05

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Opowiadanie o Naamanie rozgrywa się na tle napięć między Aramem a Izraelem. Dowódca wojsk Aramu jest „mężem dzielnym” i ulubieńcem króla, a zarazem nosi skazę (ṣāraʿat), termin obejmujący różne zmiany skórne. W domu Naamana pojawia się uprowadzona dziewczyna z Izraela. Ma najmniej znaczącą pozycję, a staje się pierwszym świadkiem, że w Izraelu działa prorok. Król Izraela odbiera list władcy Aramu jak groźbę polityczną i rozdziera szaty. Elizeusz przejmuje inicjatywę, aby przybysz „poznał, że jest prorok w Izraelu”.
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję