Reklama

Niedziela Łódzka

Geniusz kobiety

Pismo Święte oraz nauczanie Kościoła daje nam obraz roli, jaką kobiety mają do spełnienia.

Niedziela łódzka 10/2021, str. I

[ TEMATY ]

kobiety

rozwój kobiety

Piotr Drzewiecki

We współczesnym Kościele wzrasta znaczenie kobiet

We współczesnym Kościele wzrasta znaczenie kobiet

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Z okazji międzynarodowej konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych nt. kobiet, która odbyła się w 1995 r. w Pekinie, Jan Paweł II ogłosił specjalny list adresowany do kobiet całego świata, w którym m.in. ukazał, czym jest „geniusz kobiety”. Nawiązał w ten sposób do swojego listu apostolskiego Mulieris dignitatem z 1988 r. z racji Roku Maryjnego. „Geniusz kobiety” bardzo wyraźnie można zobaczyć w życiu Maryi. Jest to geniusz Matki Syna Bożego i Kościoła, geniusz dobrej żony, a w końcu geniusz świętej Służebnicy Pańskiej.

W Ewangelii został nakreślony piękny obraz także innych kobiet, m.in.: Elżbiety, prorokini Anny, Marty, Marii, Samarytanki itd. Również w młodych Kościołach zakładanych przez Apostołów nie brakowało wspaniałych kobiet. Niektóre z nich są imiennie wspomniane w Nowym Testamencie, jak np.: Tryfena, Tryfoza, Persyda i Julia, o których św. Paweł pisze, że „wiele trudów poniosły w Panu” (zob. Rz 16, 6nn), czy Ewodia i Syntycha, które wyróżniały się w Kościele w Filippi (por. Flp 4, 2). Kobiety zostały pobłogosławione szczególną misją, którą realizują w Kościele i dla Kościoła.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Również w naszych wspólnotach parafialnych nie brakuje wspaniałych kobiet, które wyróżniają się miłością do Kościoła. W wielu parafiach archidiecezji łódzkiej spotykamy także dziewczynki i kobiety, które spełniają pewne zadania podczas liturgii: zakrystianki, scholanki czy lektorki. Podobnie jest w całym Kościele katolickim.

W styczniu papież Franciszek ogłosił, że kobiety będą mogły oficjalnie (zgodnie z prawem kościelnym) pełnić funkcje lektorów słowa Bożego oraz akolitów. Ojciec Święty uznał tym samym praktykę stosowaną już w wielu diecezjach świata. Nowy przepis stwierdza, że „świeccy, posiadający wiek i przymioty ustalone zarządzeniem Konferencji Episkopatu, mogą być na stałe przyjęci, przepisanym obrzędem liturgicznym, do posługi lektora i akolity”. Kobiety, którym Kościół powierzy posługę akolitatu, będą mogły pomagać kapłanowi w przyjmowaniu darów w czasie Mszy św., przygotowywać ołtarz, asystować celebransowi podczas?okadzenia?darów, krzyża i ołtarza, okadzać kapłana i wiernych, rozdzielać Komunię św., zanosić ją chorym, puryfikować naczynia liturgiczne oraz wystawiać Najświętszy Sakrament do adoracji, ale bez możliwości udzielania nim błogosławieństwa. 

W lutym natomiast Stolica Apostolska poinformowała, że francuska siostra zakonna Nathalie Becquart, jako pierwsza kobieta w historii, będzie miała prawo głosu na Synodzie Biskupów. To bardzo ważne sygnały dla całego Kościoła.

Niewątpliwie dobrze się dzieje, że wzrasta nie tylko rozumienie geniuszu kobiety, ale także miłość kobiet do Kościoła. Wiele z nich szuka również różnych form pogłębienia swojego życia duchowego i osobistej świętości. I znajdują konkretną pomoc w cennych inicjatywach, do których należą np. strony poświęcone kobietom: macierzanki.plkierunekniebo.pl. To rzeczywiście bardzo dobre miejsca, które warto odwiedzić.

2021-03-02 14:06

Ocena: +1 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kobieta wyzwolona

Niedziela małopolska 10/2021, str. VII

[ TEMATY ]

rozwój kobiety

Dawid Drapała

Pragnienia tańca dla Jezusa zawierzyłam Maryi na Jasnej Górze – mówi Agata, założycielka wspólnoty Lilia

Pragnienia tańca dla Jezusa zawierzyłam Maryi na Jasnej Górze – mówi Agata, założycielka wspólnoty Lilia

Goniłam za sukcesami, nabywaniem nowych umiejętności i znajomości. Założenie rodziny kojarzyło mi się z utratą wolności. Dopiero gdy pozwoliłam poprowadzić się Bogu, słowo „wyzwolona” nabrało nowego znaczenia.

Od najmłodszych lat działałam w grupach tańca nowoczesnego, uczestniczyłam w castingach, robiłam profesjonalne kursy taneczne za granicą. Stawiałam na samorealizację. Byłam skupiona na sobie. Choć wychowałam się w rodzinie katolickiej, to nie żyłam chrześcijańskimi wartościami. Dążąc do źle rozumianego rozwoju, nie dostrzegałam potrzeb drugiego człowieka. Zdawało mi się, że oddając się, coś tracę, a próbując różnych rzeczy – zyskuję.
CZYTAJ DALEJ

Kard. Ryś o sprawie wyrzucenia krzyża do kosza: takich rzeczy robić nie wolno

2026-01-09 14:36

[ TEMATY ]

Kard. Grzegorz Ryś

do kosza

wyrzucenie krzyża

Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej

Kard. Grzegorz Ryś

Kard. Grzegorz Ryś

Takich rzeczy robić nie wolno; nigdy i w odniesieniu do nikogo - powiedział w piątek przewodniczący Komitetu KEP ds. Dialogu z Judaizmem kard. Grzegorz Ryś, odnosząc się do wydarzeń w szkole w Kielnie, w której nauczycielka miała zdjąć krzyż ze ściany i wyrzucić go do kosza na śmieci.

Według mediów ogólnopolskich i lokalnych do zdarzenia miało dojść 15 grudnia 2025 r. podczas lekcji języka angielskiego. Nauczycielka miała zażądać od uczniów zdjęcia krzyża z sali lekcyjnej, a gdy młodzież odmówiła, samodzielnie zdjęła krzyż i wyrzuciła go do kosza na śmieci.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję