Reklama

Posługi w seminarium

Niedziela rzeszowska 18/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Każde powołanie kapłańskie jest darem Bożym stanowiącym niewątpliwie wielkie dobro dla tego, dla kogo jest przeznaczone. Jednocześnie jest to dar dla całego Kościoła, dobro dla jego życia i misji. Dlatego Kościół powinien chronić ten dar, cenić go i miłować. Kościół ponosi odpowiedzialność za narodziny i dojrzewanie powołań kapłańskich w procesie formacji.
Celem formacji kandydatów do kapłaństwa jest przygotowanie ich do udziału w miłości Chrystusa Dobrego Pasterza. Formacja ta powinna mieć więc charakter głęboko duszpasterski. Potwierdza to jednoznacznie dekret soborowy Optatam totius we fragmencie poświęconym Seminariom Wyższym. "W nich całe kształtowanie alumnów winno zdążać do tego, aby na wzór Pana naszego Jezusa Chrystusa, Nauczyciela, Kapłana i Pasterza wyrabiali się oni na prawdziwych duszpasterzy. Niech więc przygotują się do posługi Słowa, aby objawione Słowo Boże rozumieli coraz lepiej, posiedli je przez rozmyślanie i wyrażali je mową oraz obyczajami; niech się przygotowują do posługi kultu oraz uświęcenia, aby modląc się i spełniając święte czynności liturgiczne, wykonywali dzieło zbawienia przez Ofiarę eucharystyczną i sakramenty; niech się przygotowują do posługi pasterskiej, aby umieli ukazywać ludziom Chrystusa, który nie przyszedł, aby Mu służono, ale aby służyć i oddać duszę swoją na okup za wielu, i aby stawszy się sługami wszystkich, pozyskali wielu" (Dekret o formacji kapłańskiej 4.).
Dokument soborowy zwraca uwagę na powiązanie między różnymi aspektami formacji: ludzkim, duchowym, intelektualnym i pastoralnym. Formacja seminaryjna dokonuje się etapami. Pierwsze 2 lata to studia filozoficzne; kolejne 4 - studia teologiczne. Jest to więc okres, w którym kandydat stopniowo dochodzi do święceń kapłańskich. Przygotowuje się do nich przez kolejne posługi: lektora, akolity, przez kandydaturę do diakonatu i kapłaństwa.
3 kwietnia br., na zakończenie rekolekcji wielkopostnych, które prowadził ks. Tadeusz Huk z Warszawy, w kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego w Rzeszowie bp Edward Białogłowski udzielił klerykom posługi lektoratu i akolitatu. Otrzymanie posługi lektoratu ma miejsce na III roku studiów. Lektor jest ustanowiony do wykonywania czytań z Pisma Świętego, z wyjątkiem Ewangelii. Może on podawać intencje Modlitwy powszechnej, a gdy nie ma psałterzysty, może także wykonać psalm między czytaniami. Posługę lektora otrzymali: Damian Bolka z Kamienia, Sebastian Dziedzic z parafii bł. J. S. Pelczara w Rzeszowie, Krzysztof Golas z Kamienia, Łukasz Hendzel, Rafał Mosior, Ernest Radoń z parafii farnej w Ropczycach, Paweł Koleśnikowicz i Bogdan Watras z Krzywej Wsi-Podlesia, Dawid Krzeszowski i Rafał Majerski z parafii pw. św. Jadwigi w Gorlicach, Artur Michalski z Kołaczyc, Daniel Pyznar z Bednarki (parafia Lipinki), Marcin Stachnik i Wojciech Zygo z Weryni, Paweł Wójcik z Podgrodzia w diecezji tarnowskiej, Krzysztof Ziobro z Borka Wielkiego.
Udzielenie posługi akolity następuje na IV roku studiów, po wcześniejszym przygotowaniu teologiczno-liturgicznym. "Akolita jest ustanowiony po to, aby usługiwał przy ołtarzu i pomagał kapłanowi i diakonowi. Przede wszystkim ma przygotować ołtarz i naczynia liturgiczne oraz rozdawać wiernym Eucharystię, której szafarzem nadzwyczajnym jest ustanowiony" (Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego 65.). Akolita może także zanieść Komunię św. chorym i starszym odpowiednio przygotowanym, którzy pozostają w domu lub w szpitalu. Posługę akolity otrzymali: Łukasz Chmielewski z Rymanowa w archidiecezji przemyskiej, Mariusz Fiut z Sękowej, Ryszard Hawryluk i Daniel Midura z Czudca, Marcin Jaracz z Woli Dębowieckiej (parafia Załęże), Bogusław Jaworski z Chmielnika, Mariusz Jeż z parafii farnej w Ropczycach, Witosław Kardaś ze Strzyżowa, Tadeusz Kawalec z Chmielnika, Rafał Krejmas z Głojsców, Zbigniew Lubas z Konieczkowej (parafia Niebylec) Marcin Olszewski z parafii św. Barbary w Ropczycach, Sławomir Piętowski z parafii Chrystusa Króla w Rzeszowie, Piotr Potyrała ze Święcan, Andrzej Rąpała z parafii pw. św. Anny w Bieczu, Piotr Soja ze Strzyżowa, Marek Story z Kamienia, Marek Winiarski z Gogołowa, Grzegorz Wolan z Tropi (parafia Strzyżów), Marek Wygonik ze Świerchowej (parafia Osiek Jasielski), Przemysław Zapór z Frysztaka.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Papież spotkał się z parą książęcą z Luksemburga. Księżna Stéphanie ubrana na biało

2026-01-23 18:29

[ TEMATY ]

Watykan

Leon XIV

Para książęca z Luksemburga

Księżna Stéphanie

Vatican Media

Leon XIV z parą książęcą Luksemburga

Leon XIV z parą książęcą Luksemburga

W piątek, 23 stycznia Ojciec Święty Leon XIV przyjął na audiencji wielkiego księcia Wilhelma oraz wielką księżną Stéphanie z Luksemburga.

To co uderzało to strój księżny, która była ubrana na biało, gdyż na oficjalnych spotkaniach z Papieżem kobiety obowiązuje czarny strój. Dlaczego więc księżna Stéphanie mogła być na spotkaniu z Papieżem w białej sukni z białym welonem? Wynika to z tzw. „przywileju bieli” (privilegio del bianco). Tym przywilejem cieszą się katolickie władczynie zasiadające na tronie (obecnie nie ma żadnej), żony królów katolickich (Letycja z Hiszpanii i Matylda z Belgii), emerytowane królowe (Zofii z Hiszpanii i Paola z Belgii), żona księcia Monako (Jej Najjaśniejsza Wysokość Charlène) i właśnie wielka księżna Luksemburga, Jej Wysokość Stéphanie.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Betlejem: Rozpoczęła się renowacja Groty Narodzenia Pańskiego

2026-01-25 08:07

[ TEMATY ]

Betlejem

Adobe Stock

Grecko-Prawosławny Patriarchat Jerozolimy i franciszkańska Kustodia Ziemi Świętej ogłaszają rychłe rozpoczęcie prac renowacyjnych w Grocie Narodzenia Pańskiego, świętym miejscu czczonym przez całe chrześcijaństwo jako miejsce Wcielenia - poinformowano w Jerozolimie.

To wspólne przedsięwzięcie będzie realizowane przy braterskiej współpracy apostolskiego patriarchatu ormiańskiego, a odbywa się pod auspicjami prezydenta Państwa Palestyńskiego, zgodnie z dekretem prezydenckim w sprawie renowacji Groty Kościoła Narodzenia Pańskiego z 2024 r. oraz historycznym status quo regulującym kwestie związane z miejscami świętymi.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję