Reklama

Niedziela Małopolska

Serce prowadzi

Pątnicy z archidiecezji krakowskiej ruszyli do tronu Matki Jasnogórskiej. 6 sierpnia, modląc się na Wzgórzu Wawelskim, zawierzyli Panu swoją drogę.

Niedziela małopolska 33/2020, str. I

[ TEMATY ]

pielgrzymka

pielgrzymi

Anna Bandura

Celem pielgrzymki jest duchowa przemiana uczestników

Celem pielgrzymki jest duchowa przemiana uczestników

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Pomimo obostrzeń i trudnej sytuacji epidemiologicznej, wielu wiernych zdecydowało się pójść na Jasną Górę. 40. Piesza Pielgrzymka Krakowska dotrze do Częstochowy 11 sierpnia. Dla niektórych ta wędrówka jest coroczną tradycją. Wśród takich osób jest Anna Gaik, która od 22 lat pielgrzymuje pod obraz Czarnej Madonny. – Jako dziewczynka chodziłam na pielgrzymkę z rodzicami. Dziś są ze mną mąż i dzieci – 10-letnia Agnieszka, 5-letni Tymoteusz i 3-letni Franciszek – relacjonuje. Rodzina jest częścią grupy 18., idącej w ramach III wspólnoty. W ubiegłym roku w osiemnastce szło 150 osób. Tym razem pielgrzymów jest 20. – Czujemy nutę nostalgii, bo przecież zwykle jest nas o wiele więcej, ale jednocześnie przepełnia nas wdzięczność, że w ogóle możemy iść. To zawsze czas umocnienia dla naszej rodziny i wspólnoty – dodaje Anna.

Reklama

Pielgrzymi niosą w sercach intencje swoje i bliskich. Wielu modli się o znalezienie dobrego męża i dobrej żony, poczęcie potomstwa, wyleczenie z nowotworu czy uzdrowienie z choroby alkoholowej. Bliskie ludziom są też prośby o święte powołania kapłańskie i zakonne. Podczas Eucharystii, sprawowanej na Wzgórzu Wawelskim, abp Marek Jędraszewski poprosił pielgrzymów, aby do swoich intencji dołączyli jeszcze trzy myśli dziękczynne. – Musimy Bogu dziękować za ten wielki dar naszego rodaka Jana Pawła II – dar dla Ojczyzny i całego świata – apelował duchowny. Przypomniał też, że należy przyjąć postawę wdzięczności wobec Cudu nad Wisłą i powstania „Solidarności” – ruchu, który w tym roku obchodzi 40-lecie istnienia.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Metropolita krakowski zachęcał również do modlitwy: – O ustanie pandemii na świecie i w Polsce, za Ojca Świętego Franciszka, za Kościół w Polsce, polskich biskupów, za ofiary tragedii w Bejrucie i za naszą Ojczyznę (…). Abyśmy się obronili w obliczu agresywnych ataków ze strony ateistycznej ideologii, która chciałaby pozbawić nas chrześcijańskiej tożsamości, uderzając w najświętsze struktury, bez których żadne społeczeństwo się nie ostoi – instytucję małżeństwa i rodziny.

Ksiądz arcybiskup stwierdził, że jednym z głównych celów pielgrzymki jest duchowa przemiana uczestników, a także wszystkich, których pątnicy spotkają na swojej drodze. – Ta rozpoczynająca się dzisiaj pielgrzymka ma bardzo określone cele. (...) celem jest przemiana polegająca na tym, że jeszcze bardziej zjednoczycie się z Chrystusem, jeszcze bardziej pogłębicie te więzy, które powstały w chwili chrztu – powiedział metropolita.

– Idźcie do Maryi, naszej Matki i Królowej, i przedstawiajcie Jej te wszystkie święte dla nas sprawy, aby tak jak 100 lat temu i teraz okazała się zwycięską orędowniczką polskich spraw – zakończył abp Jędraszewski.

2020-08-12 08:35

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Sierpniowe drogi Polaków

Ze wszystkich zakątków Polski co roku wyruszają mniejsze albo większe pielgrzymki ku Jasnej Górze. Niektórzy pątnicy idą kilka dni, inni nawet kilkanaście. Wędrówce towarzyszą zmęczenie, niedospanie, często ból w nogach, ale po dojściu do tronu Jasnogórskiej Pani – przede wszystkim ogromna radość i wdzięczność.

Każdy pielgrzym wyrusza w drogę z bagażem własnych doświadczeń i intencjami niesionymi do Maryi. Wielu zabiera także intencje innych. Niektórzy idą po raz kolejny, inni pierwszy raz, namówieni przez znajomych. Jedno jest pewne – pielgrzymka pozytywnie uzależnia!
CZYTAJ DALEJ

Nasze Emaus

2026-04-14 11:20

Niedziela Ogólnopolska 16/2026, str. 20

[ TEMATY ]

Emaus

o. Waldemar Pastusiak

Wikipedia.org.

W drodze do Emaus, Robert Zünd, 1877

W drodze do Emaus, Robert Zünd, 1877
Ten piękny tekst Ewangelii wg św. Łukasza, wielokrotnie przytaczany w okresie wielkanocnym, jest odzwierciedleniem przeżyć nie tylko Apostołów, ale chyba też każdego z nas. Choć droga uczniów trwała zaledwie jeden dzień, to fragment ten często jest streszczeniem całego naszego życia i relacji między nami a Jezusem. Każdy z nas ma swoje plany i oczekiwania. Niejednokrotnie chcemy układać życie po swojemu. Często jednak nic z tego nie wychodzi. Nieraz nawet rozmawiamy o swoich planach z Jezusem, przypominając Mu, że to nasza wola ma się wypełniać, a nie Jego. Im bardziej stawiamy na siebie, tym bardziej jesteśmy tym zaślepieni i nie dostrzegamy Chrystusa. Im bardziej dochodzą do głosu mój egoizm i moja pycha, tym mniej dostrzegam Jezusa. Jak mówi Ewangelista, „oczy ich były jakby przesłonięte, tak że Go nie poznali”. Gdy idziemy przez życie, czasem nam się wydaje, że Boga nie ma obok nas. Problem jednak jest nie w tym, czy On jest, ale w tym, czy umiem Go dostrzec. Bóg, idąc koło nas, nie chce się chować, ale cierpliwie czeka, aż będziemy gotowi, aby z Nim rozmawiać. Zanim jednak zaczniesz do Niego mówić, najpierw Go posłuchaj. Uczniowie wyrazili swoje, powiedzielibyśmy, bolączki związane ze śmiercią Jezusa, swoje oczekiwania i nadzieje, rozumiane, oczywiście, po swojemu. Rzeczywistość zweryfikowała ich patrzenie dość okrutnie. Do ich dobrze ułożonego planu na życie dochodzi jeszcze głos kobiet, mówiących, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniali, iż Jezus żyje. Mimo że doświadczyli w wielu cudach Jego nadprzyrodzonej mocy, w zmartwychwstanie uwierzyć nie mogli. Może nawet byli już pogodzeni ze śmiercią Jezusa, ponieważ wiadomość o tym, że żyje, wywołała w nich niepokój. Jakby Jezus nie chciał ich zostawić w spokoju, ale ciągle czymś zaskakiwał. Jak tylko coś już się ułożyło, pogodziliśmy się z czymś, pojawia się kolejna „trudność”. Czasem nam się wydaje, że jesteśmy blisko Boga, i pewnie tak bywa. Apostołowie byli blisko Niego. Ale przychodzi dzień refleksji, w którym i sam Jezus nami „potrząśnie”, może, mówiąc delikatnie: „o nierozumni”, a czasem i mocniej. Zacznij w końcu wierzyć – wierzyć naprawdę. Zmartwychwstanie to nie bajka, to rzeczywistość; nieśmiertelność jest rzeczywistością przygotowaną dla każdego z nas. Po co jesteś uczniem Jezusa? Właśnie po to, aby żyć wiecznie. Spójrz: od początku, od Mojżesza, przez wszystkich proroków o to właśnie chodzi Bogu, byś uwierzył w życie wieczne. Życie, które daje wiara w Jezusa Chrystusa Zmartwychwstałego. Gdzie dokonuje się jej uobecnienie i jednocześnie budzi się nadzieja na jej dopełnienie? W Chrystusie obecnym w Eucharystii. Choć wielu teologów spiera się o to, czy w Emaus była Eucharystia, czy nie, to Apostołowie poznali Go przy łamaniu chleba. W zbliżaniu się do Chrystusa przychodzi nieraz moment ciemności, wtedy Apostołowie wołali – a i my wraz z nimi wołamy: „Zostań z nami, Panie, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił”. Doświadczamy całkowitej niemocy i ciemności umysłu, serca i wiary i wołamy: PANIE! Eucharystia rozjaśnia nasz umysł i nasze serce. To podczas niej rozeznajemy wszystko to, co nas dotyka i czego doświadczamy. W Eucharystii wracamy do momentu, w którym zrodziła się nasza wiara. Do momentu, kiedy zagubiliśmy istotę relacji z Bogiem. Do Jeruzalem. Do wspólnoty, do braci, do tych, którzy także, tak jak my, powiedzą: „Pan rzeczywiście zmartwychwstał”.
CZYTAJ DALEJ

Zbliża się IX Ogólnopolska Pielgrzymka Rodzin Dzieci Utraconych!

2026-04-19 17:56

plakat Parafii Matki Bożej Bolesnej w Brzęczkowicach

W sobotę 16 maja w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach odbędzie się IX Pielgrzymka Rodzin Dzieci Utraconych.

– Nasze zaproszenie kierujemy do wszystkich rodzin, które doświadczyły straty dziecka, niezależnie od okoliczności, w jakich to się stało. Chcemy, by śmierć każdego ukochanego dziecka została zauważona, opłakana i przyniesiona do Jezusa Miłosiernego – mówi ks. dr Janusz Kościelniak, diecezjalny duszpasterz rodzin dzieci utraconych. – Pielgrzymka taka jak ta to także okazja do tego, by zauważyć, że w żałobie po śmierci dziecka nie jesteśmy sami. Są też inne rodziny, które również niosą trudną historię straty, ale jest też Kościół, który chce być dla takich rodzin bezpieczną przystanią i miejscem, z którego pogrążeni w smutku i tęsknocie rodzice będą czerpali siły i nadzieję na przyszłość – dodaje kapłan.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję