Reklama

Niedziela Przemyska

Wielki Odpust Kalwaryjski 2020

Wielki Odpust Kalwaryjski 2020 przebiegać będzie w atmosferze rocznic: 100-lecia urodzin św. Jana Pawła i 400-lecia urodzin Andrzeja Maksymiliana Fredry, fundatora Kalwarii Pacławskiej.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Odpust będzie przeżywany w nietypowej atmosferze światowej pandemii koronawirusa, z pewnym lękiem i niepokojem o zdrowie swoje i innych. Wierzymy, że Matka Boża Cierpliwie Słuchająca zajmie się wszystkim, bo przecież z taką wiarą idziemy na Kalwarię. Oprócz wiary, którą zabierzemy ze sobą, musimy także zaopatrzyć się w roztropność, zdrowy rozsądek i mądrość. Nie wolno narażać siebie i innych na niebezpieczeństwo. Jako kustosze Jasnej Góry Podkarpacia zrobimy wszystko, aby każdy kalwaryjski pielgrzym czuł się bezpiecznie, jak w Domu Matki.

Reklama

Drugim powodem, który skłania nas do przybycia na tegoroczny Wielki Odpust Kalwaryjski, jest 100. rocznica urodzin św. Jana Pawła II. On tutaj był w 1968 r. jeszcze jako metropolita krakowski. Jego stopy uświęciły także naszą kalwaryjską ziemię. 13 sierpnia o godz. 20.45 zostanie wykonane oratorium ku czci św. Jana Pawła II Otwórzcie drzwi Chrystusowi, przygotowane na orkiestrę symfoniczną, chór i solistów. Kompozytorem utworu i autorem libretta jest Andrzej Głowienka, twórca form sakralnych, pierwszy polski tenor śpiewający w Teatro alla Scala w Mediolanie, wykładowca w Pontificio Istituto Ambrosiano di Musica Sacra w Mediolanie. Wykonawcami będą także: Justyna Reczeniedi, solistka Polskiej Opery Królewskiej oraz Massimo Pagano, śpiewak Opery – Teatro alla Scala w Mediolanie. Wystąpią także: Sanocki Chór Kameralny, Podkarpacka Orkiestra Kameralna i muzycy Orkiestry Reprezentacyjnej Straży Granicznej w Nowym Sączu pod batutą Elżbiety Przystasz. Koncert dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Sanktuarium obchodzi 400. rocznicę urodzin fundatora Kalwarii Pacławskiej A. M. Fredry.

Podziel się cytatem

Trzecim powodem, niemniej ważnym, jest 400. rocznica urodzin Andrzeja Maksymiliana Fredry, fundatora Kalwarii Pacławskiej. To właśnie tutaj, w swoich posiadłościach rozpoczął w 1665 r. budowę pierwszego kościoła, którego fundamenty odkryto nie tak dawno podczas prac archeologicznych, a także klasztoru i dróżek kalwaryjskich. W 1668 r. zaprosił franciszkanów, aby opiekowali się tym miejscem i przybywającymi pielgrzymami. Chcemy mu za to wyrazić naszą wdzięczność, bo gdyby nie jego pragnienie, to być może nie mielibyśmy tak pięknego i cudownego miejsca, jakim jest Kalwaria Pacławska. Z tej okazji będziemy się modlić za fundatorów, dobrodziejów i przyjaciół naszego Sanktuarium.

Razem z nami będą się modlić abp Adam Szal i bp Krzysztof Chudzio, ze Lwowa przybędzie bp Edward Kawa. Tegoroczny Wielki Odpust Kalwaryjski pragniemy jeszcze bardziej ubogacić modlitwą, której tak bardzo potrzebuje świat, nasza Ojczyzna i każdy z nas, może jak nigdy dotąd. Serdecznie zapraszamy do wspólnej modlitwy na Kalwaryjskim Wzgórzu w dniach 11-15 sierpnia. Zostawmy obawy, lęki i niepokoje poza sobą, Bóg jest silniejszy od jakichkolwiek zagrożeń fizycznych, duchowych i moralnych.

Program tegorocznego odpustu na www.sanktuarium@kalwariapaclawska.pl

2020-07-28 10:38

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kard. Dziwisz: „Jan Paweł II przeszedł do historii jako Papież Bożego Miłosierdzia"

[ TEMATY ]

odpust

Kraków

ks. Paweł Kummer

„Jan Paweł II przeszedł do historii jako Papież Bożego Miłosierdzia, bo nikt przed nim nie uczynił tyle, aby fundamentalną prawdę o Bogu „bogatym w miłosierdzie” przybliżyć Kościołowi i światu" - mówił kard. Stanisław Dziwisz podczas homilii w Sankturium Świętego Jana Pawła II w Krakowie. Metropolita Krakowski przewodniczył dziękczynnej Eucharystii z okazji 5. rocznicy wprowadzenia na Białe Morza relikwii św. Jana Pawła II i ustanowienia papieskiego Sanktuarium.
CZYTAJ DALEJ

Nieistotne są wielkie czyny, „okrągłe” słowa, ale Boża obecność w mojej codzienności

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Adobe Stock

Rozważania do Ewangelii Łk 4, 24-30.

Poniedziałek, 9 marca. Dzień Powszedni.
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję