Zwolennicy poglądu, jakoby w okresie rządów Edwarda Gierka i Wojciecha Jaruzelskiego władze komunistyczne wykazywały chęć do polepszenia relacji z Kościołem, powinni zajrzeć do książki Rafała Łatki „Episkopat Polski wobec stosunków Państwo – Kościół i rzeczywistości społeczno-politycznej PRL 1970-1989”. Nie znajdą tam potwierdzenia swojej tezy. Przeciwnie: książka rozprawia się z tym poglądem, pokazując, że obaj byli nastawieni do Kościoła podobnie jak każdy wcześniejszy szef PZPR, czyli wrogo. Za ich przyzwoleniem stosowano represje wobec duchowieństwa i wiernych, powstawały specjalne komórki zwalczające Kościół, które stosowały najbardziej brutalne metody. Książka jest dziełem naukowym, niełatwym w lekturze, ale warto po nią sięgnąć choćby dlatego, że opisuje relacje Kościół – władze PRL w arcyciekawym okresie, jakim był czas społecznych napięć, narodzin i działalności opozycji i „Solidarności” oraz pierwszej dekady pontyfikatu Jana Pawła II.