Człowiek jest stworzony do świętości, a więc do ideału i każdy z nas miewa tęsknotę do tego, by być kimś więcej. Prawidłowe wychowanie człowieka właśnie do tego zmierza, aby stawał się on coraz pełniej człowiekiem i odzyskał w sobie niezmierzoną perspektywę bycia kimś, na obraz i podobieństwo samego Boga.

Więź pomiędzy ludźmi powstaje w duszy ludzkiej i miłość wyłącznie w duszy się realizuje. W wielu rodzinach panuje kryzys zrozumienia na skutek różnych przyczyn wynikających z naśladowania wielu kultur, które nie są zgodne z polskim obyczajem, z przekazywaniem sobie życzliwości.

Doskonały wzorzec miłości pokazuje Maryja. Pozornie wydaje się, że przeciętny człowiek nie może do końca Jej naśladować, bo miłość Maryi osadzona jest w Jej niepokalanym poczęciu i wydaje się zbyt odległa dla grzesznika. Macierzyństwo Maryi wydaje się być czymś całkowicie odmiennym od losów człowieka, a jednak właśnie ono pokazuje istotę miłości, która ma ogarnąć wszystkich ludzi. Rodzicielstwo realizuje się w indywidualnym spotkaniu tych dwojga, którzy mają być rodzicami.

Dziewica z Nazaretu pokazuje nam pełne zaufanie do Boga. Bez wahania, pytań czy wątpliwości schyla głowę i mówi swoje „fiat”. Prawdziwa miłość jest piękna i ma być Bogu posłuszna, ma być zawierzeniem z pewnością, że On jest i kieruje naszym losem. Współczesny człowiek, który sam zdradza i często jest zdradzany przez innych, nie umie ufać i boi się. Maryja uczy tej odwagi ufności, z niczym nieporównywalnej i pokazuje, że Bóg właśnie jest Tym, któremu można powiedzieć: Niech się stanie, jak Ty chcesz, bo Ty wiesz najlepiej, co drzemie w moim sercu.

Maryja na posłanie anielskie odpowiada jednym słowem i to ono jest miarą Jej pokory, prawdy o człowieku, który wobec Boga ma przyjąć tylko jedną postawę: słuchać, nie dyskutować, nie pytać, a po prostu przyjąć.

Maryja skupiona na fakcie obdarowania dzieckiem, pokazuje kierunek także dla miłości ludzkiej – ta piękna i prawdziwa miłość objawia się w dziecku, które jest owocem miłości. Ona uczy, że miłość piękna nie może odrzucić dziecka. Ludzie nadużywają słowa „miłość”. To, co skazało dziecko na śmierć, nie może nigdy być nazwane miłością. Siłą miłości, która powoduje jej rozrost jest wdzięczność i wzajemne zaufanie. Miłość zbudowana na tych filarach rośnie i daje szczęście w rodzinach. To właśnie jest piękna miłość.