Życie jest tak zorganizowane, że praca przeplata się z odpoczynkiem. Uwidacznia się to w całej przyrodzie, także w naszym organizmie, na przykład w działaniu serca. Między kolejnymi uderzeniami serca występują obydwie fazy: skurcz, czyli intensywna praca serca, i rozkurcz – faza odpoczynku. W cyklu dobowym jest podobnie: po kilkunastu godzinach różnego rodzaju zajęć zapadamy w sen, aby intensywnie odpoczywać. Po dłuższej całorocznej pracy potrzebny jest dłuższy odpoczynek w formie wakacji dla dzieci i młodzieży lub w formie urlopu dla dorosłych. Obecnie, u progu wakacji i urlopów, jesteśmy w podobnej sytuacji, jak apostołowie po powrocie z wyprawy misyjnej. Jezus mówi do nas: „Odpocznijcie nieco”.

Odpoczynek po pracy jest nie tylko uprawnieniem, ale i obowiązkiem. Jest on konieczny dla regeneracji sił, a także dla rozwoju i doskonalenia siebie. Jak przez pracę dążymy do tego, by zarobić jakiś grosz i w konsekwencji „więcej mieć”, tak w czasie wolnym mamy szansę, aby „bardziej być”. W wolnym czasie można pełniej odnaleźć siebie, odkryć swoje zdolności i zamiłowania. W godzinach czasu wolnego nawet spojrzenie na otaczającą nas przyrodę czy dzieła rąk ludzkich ma charakter kontemplacyjny i twórczy.

Chcąc z pożytkiem przeżywać czas urlopu czy wakacji, trzeba go zaplanować i odpowiednio zorganizować. Nie może to być czas odpoczywania czysto biernego i bezmyślnego. Jezus, wysyłając apostołów na odpoczynek, zalecił im turystykę. Rzekł: „Idźcie (…) na miejsce ustronne”. Zalecenie to do dzisiaj nic nie straciło ze swej aktualności, a dla mieszkańców miast jest niemal nakazem. W okres wakacji i urlopów trzeba też wkalkulować czyny miłości bliźniego: odwiedziny krewnych, przyjaciół i znajomych, pomoc osobom samotnym i chorym, pomoc w pracy polowej mieszkającym na wsi, utrudzonym rodzicom i krewnym.

W czasie wakacji i urlopu nie może również zabraknąć kontaktu z Bogiem. Bowiem życie religijne, uregulowanie stosunku do Boga, a w rezultacie spokój sumienia – stanowią istotny warunek pełnego odprężenia i regeneracji sił, zwłaszcza duchowych. Warto część wakacji i urlopu przeznaczyć na intensywniejsze pogłębianie życia religijnego. Celowi temu służą organizowane w okresie letnim dni skupienia i rekolekcje. Szczególnie godne zalecenia są 15-dniowe rekolekcje oazowe dla młodzieży i dla rodzin, jak również tygodniowe tzw. wakacje z Bogiem, prowadzone przez Ruch Apostolstwa Młodzieży. W czasie wakacji organizuje się również piesze pielgrzymki. Przeżyty w ten sposób czas urlopów i wakacji wzmocni nasze siły fizyczne i duchowe. Przysposobi nas to do podjęcia na nowo, tzn. lepiej i dynamiczniej, swoich codziennych obowiązków, a w konsekwencji przygotuje do takich wakacji z Bogiem, pełnych szczęścia i radości, które już nie będą miały końca.

W lipcu zaleca się – obok indywidualnie podejmowanych wędrówek czy wyjazdów w małych grupach – udział w większych, odgórnie organizowanych, wyprawach. Duszpasterze zachęcają do uczestnictwa w kolejnej, już 39. Archidiecezjalnej Pieszej Pielgrzymce na Jasną Górę, która rozpocznie się 4 lipca. Natomiast Bractwo św. Jakuba Apostoła zaprasza na kolejne dwa etapy Niedzielnego Pielgrzymowania: 21 lipca z Przeworska do Łańcuta. Wyjście sprzed bazyliki pw. Ducha Świętego o godz. 7.15, Msza św. na trasie w Nowosielcach; 28 lipca z Łańcuta do Krzemienicy. Wyjście spod parafii farnej o godz. 8.30, Msza św. w Krzemienicy o godz. 10.30.