Cała wspólnota parafialna przygotowywała się do tego wydarzenia poprzez misje parafialne. Przewodniczył im ks. Marek Matusik. W programie misji nie zabrakło różańca misyjnego, uroczystego wyrzeczenia się zła z egzorcyzmem, procesji na cmentarz, obrzędu przyjęcia Jezusa za Pana i Zbawiciela, odnowienia przyrzeczeń małżeńskich. Odwiedzono również osoby chore i samotne. Misje stały się doskonałą okazją odnowy wiary i życia duchowego.

Ich zwieńczeniem była Eucharystia celebrowana przez bp. Tadeusza Pikusa, podczas której trzynaście osób przyjęło sakrament bierzmowania. W słowach podziękowań przedstawiciele bierzmowanej młodzieży wyrazili nadzieję, że Duch Święty umocni ich wiarę oraz uzdolni do mężnego jej wyznawania.

Wymownym momentem był obrzęd instalacji relikwii bł. Męczenników Podlaskich z Pratulina. Ks. Jarosław Rzymski odczytał stosowny dokument potwierdzający autentyczność relikwii. Ekscelencja umieścił relikwiarz w bocznej nawie kościoła przed unickim wizerunkiem Trójcy Świętej. Obecność relikwii w tym kościele jest tym bardziej wymowna, że parafia w Rogowie przez lata była parafią unicką, która doświadczała wielu prześladowań.

Niełatwa i bolesna historia parafii była głównym tematem homilii ks. kan. Marka Matusika. Kaznodzieja ukazał, jak silną i wierną była wiara przodków rogowskich parafian. Wezwał, aby kolejne pokolenia wzorowały się na tej postawie, trwając przy wierze.

Ks. Biskup poświęcił krzyżyki misyjne, tablicę upamiętniającą przeprowadzone misje oraz krzyżyki dla bierzmowanych. Pogratulował jubileuszu parafii. Zwracając się do bierzmowanej młodzieży przypomniał rolę i znaczenie Ducha Świętego w życiu chrześcijanina, który uzdalnia go do mężnego wyznawania wiary.

Pierwotna nazwa wsi brzmiała Rogowo. W 1388 r. dziedzicem Rogowa w ziemi drohickiej był Nagorka Czech, Mazowszanin z Głoskowa w Ziemi Warszawskiej. W 1415 r. Mikołaj Sepieński h. Nowina, sekretarz wielkiego księcia litewskiego Witolda Aleksandra, nadał tę wieś w formie uposażenia kościołowi w Sokołowie. W 1507 r. Rogów nabył dziedzic Dołubowa i Hołubli Jan Steckowicz (Stecko) Dołubowski h. Łabędź. Jego adoptowana córka Anna z ks. Druckich-Lubeckich ufundowała tutaj w 1546 r. cerkiew prawosławną pw. św. Dymitra. W 1569 r. Anna sprzedała Rogów Mikołajowi Kiszce, staroście drohickiemu i wojewodzie podlaskiemu. Na początku XVII wieku duchowieństwo i mieszkańcy parafii Rogów przyjęli unię z Kościołem katolickim. W latach 1714-17 proboszczem unickim był tutaj ks. Antoni Mieleszkiewicz.

W 1815 r., dzięki pomocy dziedzica Repek Adama Szydłowskiego i jego żony Wiktorii z Kuczyńskich, została zbudowana drewniana cerkiew unicka pw. św. Dymitra.

W ramach prześladowań unii parafia została skasowana w 1875 r., świątynię zamieniono na prawosławną cerkiew, a ks. Teodora Telakowskiego, ówczesnego proboszcza, wydalono z Królestwa do Galicji. Dopiero po odzyskaniu niepodległości – na mocy rozporządzenia nr 65 z dnia 11 grudnia 1918 r. – wydanego przez ks. Henryka Przeździeckiego – biskupa siedleckiego czyli podlaskiego, świątynia została rewindykowana katolikom. W dniu 12 maja 1919 r. wspomniany bp Henryk Przeździecki wznowił tutaj istnienie parafii katolickiej.