W miejscowym urzędzie dziekańskim miało miejsce 17 grudnia spotkanie opłatkowe katechetów z kamiennogórskich dekanatów.
Na wstępie gospodarz spotkania ks. kan. Józef Czekański, dziekan dekanatu Kamienna Góra-Zachód, przekazał informacje dotyczące katechezy i katechetów ze spotkania Księży Dziekanów z Księdzem Biskupem legnickim. Wśród nich było podsumowanie ŚDM – wśród różnych statystyk i liczb najbardziej zapamiętanym przez uczestników ŚDM były słowa papieża Franciszka „Łatwiej jest budować mosty niż burzyć mury”. Owocem tego wydarzenia powinno być większe zaangażowanie młodzieży i jej aktywny udział w życiu parafii. Służą temu m.in. obchody 25-lecia powstania diecezji legnickiej oraz 20-lecie wizyty papieża Jana Pawła II w Legnicy połączonej z koronacją obrazu Matki Bożej Łaskawej z Krzeszowa. Ponadto w diecezji podejmowane są różne inicjatywy duszpasterskie w związku z trwającym Rokiem Jadwiżańskim oraz zbliżającym się 100-leciem Objawień Fatimskich, w które katecheci powinni angażować uczniów.
Natomiast ks. Andrzej Tarnowski podkreślał ważność doboru właściwych słów i obrazów przy przekazywaniu treści związanych ze św. Mikołajem czy Bożym Narodzeniem, aby chronić uczniów– począwszy od tych najmłodszych– przed komercją wypaczającą istotę świąt. W przeładowanych towarem sklepach chrześcijańskiej Polski, coraz trudniej znaleźć „gadżety” wyrażające chrześcijański wymiar świąt– od św. Mikołaja począwszy. Natomiast w sąsiednich Czechach nie ma z tym większego problemu – co ks. Andrzej osobiście sprawdził i katechetom zaprezentował. Oprócz tego, jak zwykle podczas spotkań katechetów, przekazał im płyty z materiałami do wykorzystania na katechezie.
Składając życzenia i dzieląc się opłatkiem Ksiądz Dziekan wyraził wielką radość z owocnej współpracy z katechetami oraz podziękował za ich trud i zaangażowane od lat w dzieło katechizacji.
W uroczystość Objawienia Pańskiego w Wojciechowie odbyło się spotkanie opłatkowe strażaków OSP z gminy i miasta Lubomierz. Głównym jego organizatorem była miejscowa jednostka OSP. Uczestniczyło w nim 110 osób ze wszystkich 12 gminnych jednostek. Wśród zaproszonych gości byli: ks. proboszcz ks. Jan Misiurek, proboszcz Lubomierza ks. dr Erwin Jaworski, kapelan strażaków ks. Piotr Olszówka oraz burmistrz Wiesław Ziółkowski, który rozpoczął spotkanie.
Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
Siostra Tymoteusza Agnieszka Gil, dominikanka, w zakonie jest od dwudziestu lat. Od dziecka pragnęła zostać zakonnicą. Chciała być jak Święty Franciszek z Asyżu: budować kościoły, pomagać ubogim i otaczać się zwierzętami. Fascynacja nie była przypadkowa – jej wujek był kapelanem sióstr franciszkanek. Agnieszka była dzieckiem temperamentnym, nadpobudliwym. Dla świętego spokoju siostry włączały jej bajki o Świętym Franciszku.
– Znałam je na pamięć – mówi siostra Tymoteusza. – Uwielbiałam historie burzliwego życia Franciszka z Asyżu. Któregoś dnia wróciłam do domu i oznajmiłam mamie, że nie będę miała męża i zostanę zakonnicą.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
