Z okazji 28. już Dożynek Podhalańskich w Ludźmierzu 6 września odprawiona została uroczysta Msza św. przy ołtarzu polowym, której przewodniczył bp Damian Muskus OFM. W strugach deszczu wsłuchani w jego słowo wierni słyszeli: – Gestu miłosierdzia pilnie potrzebują uchodźcy, którzy na naszym kontynencie szukają ratunku przed śmiercią. Nie wystarczy być obserwatorem Jezusa, Jego gestów i czynów. Samo głoszenie Dobrej Nowiny to też za mało. O wiele ważniejsze jest przyjmowanie służebnej postawy wobec braci – podkreślał Biskup. – Chrześcijańska Europa nie może być jak Piłat i umywać rąk – mówił. W głoszonym kazaniu Biskup odniósł się także do obietnic składanych przez polityków. – Wielu ludzi cierpi niedostatek. Nie czekają oni na słowa pociechy, nie nakarmią się obietnicami tak hojnie szafowanymi w okresie przedwyborczym przez wszystkie partie polityczne. Oni potrzebują konkretnej pomocy i wsparcia, by doświadczyć miłosiernej miłości – zaznaczył Hierarcha.
W uroczystościach udział wzięły liczne delegacje z wieńcami dożynkowymi, pocztami sztandarowymi, gościliśmy parlamentarzystów, władze powiatowe i samorządowe. Swe pokłony u Gaździny złożyła również reprezentacja 21. Brygady Strzelców Podhalańskich wraz z orkiestrą wojskową, a także zespół i kapela „Podhalanie” z Ludźmierza. Kopię Figury Matki Gaździny Podhala nieśli żołnierze.
W procesji z darami gospodarze przynieśli produkty regionalne, takie jak oscypki czy miód, ale również butelki wina, owoce i jarzyny. Bp Damian Muskus poświęcił wieńce dożynkowe – piękne i angażujące ogrom pracy ludzkiej. Ks. Kazimierz Klimczak, proboszcz parafii, podziękował wszystkim za przybycie do stóp Uśmiechniętej Pani. Zaprosił również na jesienne Święto Bacowskie, które odbędzie się w ostatnią niedzielę października.
Prorok Joel przemawia w chwili klęski, którą księga opisuje obrazem szarańczy i suszy. Taki kataklizm oznaczał głód i przerwę w ofiarach, bo brakowało zboża i wina. Wezwanie „Nawróćcie się do Mnie” wykorzystuje hebrajskie šûb, czyli powrót z drogi błędnej. Post, płacz i lament należą do języka żałoby. Rozdarcie szat było w Izraelu znakiem wstrząsu, znanym z opowiadań o Jakubie i o Hiobie. Joel żąda ruchu głębszego: «Rozdzierajcie wasze serca, a nie szaty». Chodzi o decyzję w miejscu, gdzie rodzą się wybory, a nie o sam gest. Prorok wzywa do zgromadzenia całego ludu, od starców po niemowlęta. Wzmianka o oblubieńcu i oblubienicy pokazuje, że nawet czas wesela ustępuje wobec wołania do Boga. Najbardziej przejmujący obraz dotyczy kapłanów płaczących „między przedsionkiem a ołtarzem”. To precyzyjna lokalizacja w świątyni. Kapłan staje pomiędzy miejscem ofiary a wejściem do przybytku i woła: „Oszczędź, Panie, lud Twój”. Stawką pozostaje Imię Boga wobec narodów. Tekst przywołuje formułę z Wj 34,6: Bóg jest „łaskawy i miłosierny, nieskory do gniewu”. To opis Jego stałości. Odpowiedź Boga nosi rys gorliwości o swój kraj i litości nad swoim ludem. Cała perykopa ma formę liturgicznego wezwania. Pada „zwołajcie”, „ogłoście post”, „zgromadźcie lud”. Hebrajskie czasowniki sugerują czyn wspólnotowy, nie prywatny rytuał. Zwrot „żałuje nieszczęścia” niḥam nie opisuje kapryśnego i gniewnego Boga, lecz Jego wolę ratowania. Hieronim w komentarzu do Joela wskazuje, że rozdarcie szat bez nawrócenia pozostaje pustym gestem.
Środa Popielcowa rozpoczyna Wielki Post. W ten dzień wierni idą do kościoła, aby posypać głowy popiołem. Skąd wzięła się ta tradycja i w jaki sposób pozyskiwany jest popiół na tę okoliczność? Odpowiadamy.
W pierwszych wiekach chrześcijaństwa poszczono jedynie przez 40 godzin w Wielki Piątek oraz Wielką Sobotę. Post trwający 40 dni został rozpowszechniony w pierwszej połowie IV wieku. Wspomina się go m.in. w zachowanych mowach św. Leona I Wielkiego, papieża. Następnie przyjęto, że Wielki Post będzie się rozpoczynał 6 tygodni przed Niedzielą Palmową, a kończył w Wielki Czwartek.
W bazylice katedralnej w Sandomierzu wierni zgromadzili się na Mszy Świętej rozpoczynającej Wielki Post. Liturgii Środy Popielcowej z obrzędem posypania głów popiołem, przewodniczył biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz, który wraz z kapłanami modlił się o duchowe odnowienie dla całej wspólnoty.
W Eucharystii uczestniczyli m.in. przedstawiciele Kurii Diecezjalnej, rektor seminarium, alumni, siostry zakonne oraz wierni świeccy. Wspólna modlitwa była wyrazem pragnienia głębszego przeżywania nadchodzącego czasu pokuty i refleksji. Szczególnym momentem liturgii był obrzęd posypania głów popiołem, którego dokonał biskup, przypominając o potrzebie nawrócenia i umacniania relacji z Bogiem.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
