Lista polskich misjonarzy określanych mianem „kultowi misjonarze” jest długa. Wśród nich jaśnieją nazwiska werbisty o. Mariana Żelazka i niedawno zmarłej misjonarki świeckiej dr Wandy Błeńskiej. Zyskali sobie oni szacunek i zaufanie nie tylko w krajach, w których działali, a o. Marian był nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla w 2002 r. Obydwoje poświęcili się – choć sami tego słowa nigdy nie użyli – służbie najuboższym z ubogich: trędowatym, czyli ludziom całkowicie zepchniętym na margines.
Od 1975 r. aż do swojej śmierci o. Żelazek pracował w Puri (Indie) nad Zatoką Bengalską, w jednym z najświętszych miast hinduistów. Religia ta nie słynie z tolerancji, ale kapłani hinduistyczni szanowali o. Mariana i uczestniczyli w uroczystościach organizowanych w założonej przez niego kolonii dla trędowatych. Dzieło polskiego werbisty jest kontynuowane, w ośrodku przebywa obecnie 600 stałych pacjentów. Mieszkańcy kolonii pracują w warsztacie obuwniczym, przy produkcji sznurka, w szwalni, tkalni, cegielni; uprawiają ogród warzywny, sad i prowadzą fermę kurzą, sprzedają też nadwyżki swych produktów.
Dr Błeńska 43 lata przepracowała w misji Buluba nad Jeziorem Wiktorii (Uganda). „Dokta Wanda” zmagała się nie tylko z arcyprymitywnymi warunkami pracy, ale także z izolacją chorych przez rodziny. Mówiono o niej, że nie leczy trądu, lecz ludzi chorych na trąd. Dzięki jej pracy obecnie w Bulubie funkcjonują nowoczesny szpital na 100 łóżek, szkoła, dom dla trędowatych oraz kościół.
Po powrocie do Polski dr Błeńska do 93. roku życia prowadziła wykłady z medycyny tropikalnej w Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie.
Zmarła w ubiegłym roku.
IV Ogólnopolski Kongres Misyjny pod hasłem:
„Radość Ewangelii źródłem misyjnego zapału” odbędzie się w Warszawie w dniach 12-14 czerwca 2015 r.
Chcesz pomóc polskim misjonarzom – wyślij sms o treści: Misje na nr 72032.
„Dzisiaj nad ranem dostałem od arcybiskupa kijowsko-halickiego Światosława Szewczuka następującą wiadomość: „Przeżyliśmy kolejną piekielną noc. W Kijowie jest -10. Najbardziej ucierpiał nasz Lewy Brzeg... Walka o życie, ciepło i światło trwa”. (….) Nie możemy pozostać obojętni” - w liście do wiernych napisał kard. Grzegorz Ryś. Decyzją metropolity krakowskiego w Archidiecezji Krakowskiej cała składka z niedzieli, 1 lutego zostanie przeznaczona na pomoc dla Kijowa.
Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
Zbiory Biblioteki Watykańskiej powiększyły się o cenny manuskrypt - kodeks, zawierający żywoty pięciu świętych oraz „Historię Longobardów” autorstwa Pawła Diakona. To autograf, który od połowy XVII w. znajdował się w watykańskich kolekcjach, ale w roku 1798 został uznany za zaginiony.
Cymelia, stanowiące część przechowywanego w Bibliotece Watykańskiej zbioru Palatini latini, zostały zakupione w wiedeńskim antykwariacie Inlibris Huga Wetschereka. Składa się na nie papierowy rękopis liczący 115 kart i dwie karty ochronne, zawierający zapis żywotów pięciu świętych: Cyriaka, Galla, opata Maura, Goara oraz Burkarda, biskupa Wormacji, a także „Historię Longobardów”, najważniejsze dzieło benedyktyńskiego mnicha Pawła Diakona, powstałe pod koniec VIII w.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.