Przed nami szczególny czas życia samorządowego – wybór radnych, wójtów, burmistrzów, prezydentów miast. Oni w terenie kierują życiem społecznym środowisk, w których żyjemy. Ważne jest więc, by na tych stanowiskach znaleźli się właściwi ludzie. Różne problemy trzeba rozwiązywać w terenie, zarówno te dotyczące życia całej społeczności, jak i poszczególnych grup zawodowych, wiekowych, zróżnicowanych względami materialnymi itp., ale i konkretnych osób znajdujących się nieraz w wyjątkowej sytuacji. Trzeba zauważać, jak wyglądają ludzkie ustosunkowania, ewentualne spory, poszukiwania grup interesów itp. Nad tym wszystkim musza w jakimś sensie panować ludzie wybrani do samorządu, którzy podejmują decyzje dotyczące naszych szkół, przedszkoli i żłobków, systemu zdrowia, życia kulturalnego – wszystkiego, co stanowi element życia na danym terenie.
Ważną cechą osób odpowiedzialnych za miasto czy wieś jest również odpowiedzialność. Do tego jest potrzebna wiedza, znajomość wielu spraw oraz inteligencja, także ta praktyczna – jak konkretnie można rozwiązywać różne problem, co jest prawdziwie dobre dla ludzi, co jest wartością, pozytywem dla ludzkich zachowań. To ogromny wachlarz ludzkich spraw, nie tylko tych politycznych, ale ludzkich, zwyczajnych.
Dlatego nie możemy do wyborów samorządowych podchodzić beztrosko i niefrasobliwie, choć wiadomo, że nie będzie idealnie, że ani ludzie, ani uwarunkowania tzw. obiektywne nie prowadzą na doskonałe wypełnienie misji związanej z samorządową funkcją. Ale musimy wybierać to, co najlepsze. Do tego zobowiązuje nas chrześcijaństwo – wiara, którą wyznajemy. Mamy więc chrześcijański obowiązek przestudiować listy kandydatów, zapoznać się z ich życiem i dokonaniami i – iść na wybory. Musimy mieć pewność, że człowiek, który pretenduje na ważne stanowisko samorządowe, jest człowiekiem prawym, uczciwym, że sam zachowuje w swoim życiu porządek moralny, że będzie szanował mój światopogląd, żył wiarą, uczestniczył w życiu Kościoła. Trzeba z postaci kandydata strząsnąć niejako piar, który towarzyszy dziś każdym wyborom, mamiąc ludzi, i skoncentrować się na tym, co najistotniejsze z punktu widzenia tzw. normalności. Bo o ludzi normalnych w gruncie rzeczy nam chodzi, chodzi o zdrową moralność, która jest siłą społeczeństwa.
Są wśród nas tacy ludzie – szanujący Dekalog i Boże Imię, solidni i uczciwi, rzeczowi, widzący więcej niż tylko to, co wokół siebie. I tacy winni się znaleźć w naszych samorządach. Nie aparycja, atrakcyjność zewnętrzna czy migotliwy czar samorządowca jest czynnikiem najważniejszym w funkcjonowaniu społecznym, ale jego postawa wewnętrzna, postawa sumienia.
Kartka wyborcza jest czymś ważnym również dla życia parafii, bo one znajdują na terenie działań władzy samorządowej. Ich współpraca z samorządem lokalnym powinna się jak najlepiej układać dla dobra wszystkich mieszkańców tego terytorium. Dlatego w naszych świątyniach nie może przed wyborami zabraknąć słowa przypomnienia o tym, co najważniejsze, by ci, których wybieramy, stanowili gwarancje, że nasze życie społeczne, gminne będzie uczciwe i rzetelne, jak najlepsze.
Wybory na Białorusi nie były ani wolne, ani uczciwe. Możliwe jest podjęcie działań wobec osób odpowiedzialnych za przemoc, nieuzasadnione zatrzymania i fałszowanie wyników wyborów na Białorusi - informuje Unia Europejska w wydanym we wtorek wspólnym oświadczeniu.
We wtorek 27 państw UE uzgodniło wspólne oświadczenie w sprawie sytuacji na Białorusi. W imieniu Wspólnoty wydał je szef unijnej dyplomacji Josep Borrell.
Siewcą jest przede wszystkim Bóg. On rozsiewa hojnie dobro. Udziela obficie swoich łask. Nikomu niczego nie szczędzi. Każdy człowiek jest obdarowany Jego darami. Nikt nie może więc powiedzieć, że ominęła go Boża łaska. Każdy ma jej tyle, ile potrzebuje.
Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami: «Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha!» Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?» On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane, i w nadmiarze mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza: „Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”. Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».
Drogowskazy ułatwiają pielgrzymom znalezienie dobrej drogi. W tle kościół z IV. wieku
Na pielgrzymkach pieszych jest wiele aspektów drogi, które nie są do przewidzenia. Z jednej strony posiada się mapę, zna się podstawy poruszania drogą, w zależności od nawierzchni, ale na drodze nigdy nie wiesz, co przygotowała ci Boża Opatrzność.
I nie będzie to artykuł o niesamowitych spotkaniach na trasie, bo Via di Francesco nie należy do mocno uczęszczanych. Zawsze zastanawiało mnie, czym jest tzw. radość pielgrzymowania, bo wiele razy o niej słyszałem, ale patrząc z perspektywy czasu okazuje się to wszystko “takie zwykłe i normalne”. Idzie się drogą, ma intencje, modli, widzi się ludzi, coś czasem zaboli, jest oderwanie od codzienności. Wiadomo, że radość i jej formy, każdy przeżywa indywidualnie. Tymczasem zauważyłem, choć to towarzyszyło mi już od dawna, dobrym owocem pielgrzymowania nie jest skupienie się na drodze, ale na Panu Bogu. Preferując indywidualne przejścia i wchodząc w tryb medytacji [z zachowaniem ostrożności na drodze], czy modlitwy mających charakter medytacyjny, jak np. różaniec, można poczuć radość drogi, także pod wysoką górę, ze świadomością, że nie trud i ból jest punktem odniesienia, ale najważniejsze jest serce człowieka i to, jak się wykorzysta czas. Ewangelia pokazywała konkretną drogę związaną z pójściem za Jezusem. Takim bezwzględnym. Miejsca, które odwiedzamy ściśle łączą się z męczennikami pierwszych wieków i ofiarą złożoną z życia dla Chrystusa. To zachwyca, choć czasami mam wrażenie, że w wielu miejscach skupia się to tylko do pobożnych historii, a nie do naśladowania Chrystusa. I nie chodzi o oddawanie męczeńsko życia, bo dziś, w tym rejonie nie ma takiej możliwości.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
