Około 3 tys. osób zwiedziło tylko jednego dnia (13 września) wystawę prezentującą jeden eksponat – oryginalny manuskrypt „Kazań Świętokrzyskich”. Zdaniem bp. Edwarda Frankowskiego ten zabytek jest dla Polaków relikwią.
„Kazania Świętokrzyskie” można było zobaczyć w zakrystii bazyliki mniejszej, potem natychmiast wróciły one do skarbca Biblioteki Narodowej, w którym są przechowywane. Od następnego dnia można było na Świętym Krzyżu oglądać już tylko ich kopię, która została użyczona przez Bibliotekę Wojewódzką w Kielcach.
– W imieniu bp. Krzysztofa Nitkiewicza, bp. Wacława Świerzawskiego i własnym, w imieniu wszystkich kapłanów diecezji sandomierskiej oraz wszystkich diecezjan i pielgrzymów świętokrzyskiego sanktuarium, pragnę podziękować tym, którzy sprawili, że dziś możemy w zakrystii bazyliki świętokrzyskiej podziwiać relikwię naszego narodu – mówił bp Frankowski tuż po zobaczeniu manuskryptu. – Dzięki temu „Kazania” choć na kilka godzin powrócić do miejsca, w którym powstały.
Inicjatorami przedsięwzięcia byli: Andrzej Dąbrowski – dyrektor Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Kielcach, Janusz Knap – dyrektor centrum Wzgórze Zamkowe, działający w Stowarzyszeniu „Per Crucem” przy świętokrzyskim sanktuarium oraz Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej ze Świętego Krzyża.
Reklama
– Zainteresowanie wystawą było bardzo duże. Wśród zwiedzających byli pielgrzymi zarówno z regionu świętokrzyskiego, jak i z całego kraju. Na uwagę zasługuje to, że było bardzo dużo dzieci i młodzieży z okolicznych szkół – informował rzecznik świętokrzyskich oblatów o. Dariusz Malajka OMI.
– Blisko 3 tys. zwiedzających, to bardzo dobry wynik. Było sporo grup zorganizowanych, wielu przewodników świętokrzyskich, którzy chcieli uczestniczyć w tym historycznym wydarzeniu – komentował Jacek Kowalczyk, dyrektor Departamentu Promocji, Edukacji, Kultury, Sportu i Turystyki Świętokrzyskiego Urzędu Marszałkowskiego.
– Wiele osób było pod dużym wrażeniem, że mogą na własne oczy oglądać ten cenny eksponat – podkreślił superior o. Zygfryd Wiecha OMI. Ojcowie Oblaci mają nadzieję, że uda się kopię „Kazań” wykonać także dla księgozbioru świętokrzyskiego klasztoru. I będzie ona na stałe prezentowana w Sanktuarium.
Pochodzące z XIV wieku „Kazania świętokrzyskie”, to najstarszy zapis prozy polskiej, który składa się z jednego całego kazania (na dzień św. Katarzyny) i fragmentów pięciu innych. Spisane zostały na pergaminie, który w XV wieku został pocięty na paski. Posłużył wtedy do oprawy rękopiśmiennego kodeksu, zawierającego łaciński tekst Dziejów Apostolskich i Apokalipsy.
Ponownego ich odkrycia dokonał w 1890 r. Aleksander Bruckner, podczas badań, które prowadził w Bibliotece Cesarskiej w Petersburgu. Tajemnicze pochodzenie Kazań i ich geneza są od ponad 120 lat obiektem intensywnych badań interdyscyplinarnych.
Ks. proboszcz Józef Ostręga SchP odkrywa symbolikę malowideł w Sali św. Norberta
Dużo jest niebanalnych zakątków w ponorbertańskim opactwie i kościele w Hebdowie - czyli w łaskami słynącym sanktuarium Matki Bożej Hebdowskiej, przy którym obecnie od ponad roku funkcjonuje nowoczesne „Centrum Wiara i Kultura. Ośrodek duchowości chrześcijańskiej, edukacji i kultury”. Jednym z miejsc unowocześnionych dla potrzeb współczesności, ale przepojonych średniowiecznym duchem, jest Sala św. Norberta
Atmosferę dawnej jadalni i czasy posilających się w milczeniu mnichów czy pobyt goszczącego tutaj Tadeusza Kościuszki pamiętają niewielkie okienka. Najtrudniejsze momenty dla Sali św. Norberta nadeszły w okresie powojennym; stacjonowały tutaj władze powiatu, była mleczarnia, stolarnia, a nawet skład nawozów sztucznych, po którym trwałym, trudno usuwalnym efektem pozostało zasolenie ścian. Gdy ok. 30 lat temu obiekt na powrót wrócił do Kościoła, poczyniono pierwsze zabezpieczenia, ale generalny remont Sala przeszła dla potrzeb „Centrum Wiara i Kultura”. Etapy prac i fotograficzne zestawienie jak to było „przed” i „po”, można zobaczyć na miniwystawie w korytarzu, skąd prowadzi wejście do Sali.
Przepiękny rysunek architektoniczny sklepienia w Sali św. Norberta oraz alegoryczne scenki i figury sufitowe nawiązują do czterech pór roku i towarzyszących im atrybutów. Odnajdziemy tam także historie z życia Pana Jezusa, herby dobrodziejów i dostojników zakonu, wizerunek Trójcy Przenajświętszej i patrona miejsca - św. Norberta, a także cnoty zakonne przedstawione w medalionach. Malowidła pochodzą z XVII wieku.
Z nastrojowym wnętrzem nie kłóci się nowoczesność: klimatyzacja, ogrzewanie, projektory czy nowa posadzka - Sala jest wykorzystywana do pokazów multimedialnych, spotkań rekolekcyjnych, niewielkich przyjęć.
Sala św. Norberta to zaledwie jedna z odsłon obiektu kościelno-klasztornego w Hebdowie, który dzięki remontom i inwestycjom radykalnie odmienił swoje oblicze. Hebdów jest drugim najstarszym - po opactwie tynieckim - założeniem klasztornym w Małopolsce. Klasztor nad Wisłą został ufundowany w 1160 r. przez norbertanów przybyłych tutaj ze Strahowa pod Pragą. W średniowieczu opactwu hebdowskiemu podlegało 7 klasztorów w Polsce. W 1819 r. decyzją władz carskich opactwo zniesiono, a norbertanie musieli opuścić klasztor, który popadł w ruinę. Od 1832 r. kościół w Hebdowie pełnił funkcję kościoła parafialnego. Od 1948 r. właścicielami założenia kościelno-klasztornego i gospodarzami parafii - stali się pijarzy.
W latach 2009-2011 klasztor poddany został gruntownym pracom remontowo-konserwatorskim, choć pierwsze działania remontowe rozpoczęto już w 2007 r., z dotacji Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Z kolei od 2009 r. przy zaangażowaniu środków unijnych ruszyły inwestycje mające na celu dostosowanie obiektu dla potrzeb współczesnych użytkowników - turystów, pielgrzymów, uczestników rekolekcji.
W efekcie prac - poza kompleksowym remontem - powstało także „Centrum Wiara i Kultura. Ośrodek duchowości chrześcijańskiej, edukacji i kultury”, który tętni życiem, przyjmuje pielgrzymów i turystów. Większość z nich zapewne zajrzy do Sali św. Norberta - i nie będzie zawiedziona.
Srebrny medalistaw konkurencji 10 000 m mężczyzn łyżwiarstwa szybkiego Vladimir Semirunniy z Polski.
Z Jekaterynburga przez Tomaszów Mazowiecki i Hamar do Mediolanu - tak wiodła droga Władimira „Władka” Semirunnija po olimpijski medal. Pochodzący z Rosji reprezentant Polski w piątek był drugi w łyżwiarskim wyścigu na 10 000 metrów w igrzyskach we Włoszech.
Piątkowy medal olimpijski uzupełnił dorobek 23-letniego panczenisty, na który składają się również srebro i brąz mistrzostw świata na dystansach oraz złoto i srebro mistrzostw Europy.
W 2026 roku potwierdzono już pięć uroczystości beatyfikacyjnych, w tym jedną w Polsce, a siedem kolejnych jest rozważanych. Od początku nowego tysiąclecia w Kościele katolickim odbywało się średnio 11 ceremonii beatyfikacyjnych rocznie.
Należy zauważyć, iż średnia liczba błogosławionych różni się znacznie w poszczególnych latach, ponieważ podczas jednej uroczystości beatyfikacyjnej może zostać ogłoszonych od jednego do kilkuset nowych błogosławionych. Na przykład papież Benedykt XVI beatyfikował w 2007 r. 498 męczenników hiszpańskiej wojny domowej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
