Reklama

Niedziela Podlaska

Całkowity dar z siebie

Niedziela podlaska 24/2014, str. 3

[ TEMATY ]

siostry

Edyta Malinowska-Klimiuk

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wspólnota Mniszek Klarysek od Wieczystej Adoracji w Hajnówce przyjęła w swoje szeregi już drugą siostrę w ciągu 10 lat, od kiedy siostry osiedliły się w Hajnówce. Na tę piękną uroczystość przybył bp Antoni Dydycz, który tego dnia kończył swoją posługę w naszej diecezji. Ten dzień miał więc wielowymiarowy aspekt – na co zwrócił uwagę kapelan sióstr ks. Krzysztof Kościelecki, bo uroczystość złożenia pierwszych ślubów przez s. Marię Martę stała się jednocześnie klamrą wieńczącą posługę biskupią.

Podczas Eucharystii dokonała się profesja wieczysta, będąca zawarciem przymierza Boga z siostrą, która zostaje obdarowana oblubieńczą miłością Jezusa. Licznie zgromadzeni wierni i najbliżsi siostry profeski zanosili za nią modlitwę wstawienniczą w Litanii do Wszystkich Świętych, podczas gdy siostra trwała w postawie leżenia krzyżem na znak całkowitego poświęcenia się Bogu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Na ręce przełożonej s. Bogumiły siostra profeska wypowiedziała formułę profesji – był to moment złożenia ślubów. S. Marta zobowiązała się zachować Ewangelię na chwałę Bożą, ślubowała żyć w posłuszeństwie, bez własności i w czystości, przez całe życie zachowując klauzurę papieską opartą na regule św. Klary. Poświęciła całą siebie nieustającej adoracji Jezusa w Przenajświętszym Sakramencie. Całym sercem oddała się swojej rodzinie zakonnej, chcąc pod działaniem Ducha Świętego, za wstawiennictwem Niepokalanej Dziewicy Maryi, św. Franciszka, św. Klary oraz z pomocą sióstr poświęcić się służbie Boga i Kościoła.

Na ołtarzu siostra złożyła podpis ślubów. Po profesji celebrans odmówił błogosławieństwo, poprzez które prosił Boga o dary Ducha Świętego dla profeski, aby dzięki nim mogła w życiu wypełnić to, co ślubowała. Siostrze zostały wręczone oznaki profesji. To obrzęd ukazujący na zewnątrz to, co dokonało się poprzez złożenie profesji zakonnej. Siostra otrzymała obrączkę, która jest znakiem wieczystego związku oblubienicy z Chrystusem. Fakt przynależności do Boga, czyli konsekracji, został potwierdzony noszeniem zewnętrznego znaku, który będzie nieustannie przypominał o dokonanym wyborze.

Na koniec bp Antoni życzył s. Marcie, aby posługa w tej wspólnocie była źródłem wewnętrznej radości, a jej patronki – Maria i Marta towarzyszyły w modlitwie, skupieniu i dodawały sił w wypełnianiu obowiązków. Życzenia złożyły siostrze również dzieci ze scholi, która upiększała uroczystość swoim szczerym śpiewem, oraz wspólnota Margerytek, która zapewniała o modlitwie o wytrwanie siostry w życiu wzorowanym każdego dnia na miłości Chrystusa.

2014-06-12 07:32

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

400 dni wojny na Ukrainie: historie bohaterskich sióstr walczących o człowieczeństwo

[ TEMATY ]

siostry

rosyjska agresja na Ukrainę

Family News Service

Family News Service

Materiały promocyjne książki Siostry nadziei

Materiały promocyjne książki Siostry nadziei

W piekle wojny nie poddają się i wciąż niosą pomoc ludności na Ukrainie. O historiach bohaterskich sióstr zakonnych dowiadujemy się z książki red. Agaty Puścikowskiej pt. „Siostry Nadziei”. W rozmowie z Family News Service autorka wskazuje, jak doszło do powstania publikacji oraz podaje konkretne przykłady heroicznej postawy sióstr. 30 marca przypada 400. dzień wojny na Ukrainie.

Family News Service: Książka „Siostry Nadziei. Nieznane historie bohaterskich kobiet walczących na Ukrainie” to efekt Pani wielomiesięcznej pracy. Kiedy pojawiła się pierwsza myśl, żeby obszernie spisać losy sióstr zakonnych pozostających w państwie ogarniętym wojną?
CZYTAJ DALEJ

Zapomniany czyn Słowaków w Powstaniu Warszawskim

2026-10-11 05:35

[ TEMATY ]

Powstanie Warszawskie

zapomniany czyn

Słowacy

konspiracja

Kronika Fotograficzna Walczącej Warszawy, PAX Warszawa 1957. Wikimedia Commons/CC

535. pluton Słowaków ze sztandarem

535. pluton Słowaków ze sztandarem

W zbiorowej pamięci Powstanie Warszawskie zapisało się jako zryw Polaków, ale 1 sierpnia 1944 r. do walki przeciwko Niemcom stanęli także obcokrajowcy mieszkający w okupowanej Warszawie. Najliczniejszą grupą narodowościową wspierającą Polaków w walce byli Słowacy z wyjątkowego 535. plutonu.

To historia o solidarności, legendarnej odwadze, krwi i ofierze z życia na ulicach walczącego Czerniakowa.
CZYTAJ DALEJ

Potrójne świętowanie na rzeszowskiej Drabiniance

2026-10-12 13:53

fot.archiwum parafii

Uroczystej sumin przewodniczył ks. Bogdan Kadłuczka

Uroczystej sumin przewodniczył ks. Bogdan Kadłuczka

Sumie odpustowej przewodniczył bp. Stanisław Jamrozem z Przemyśla. Wśród koncelebransów był ks. Bogdan Kadłuczka, misjonarz saletyn pochodzący z parafii, który w tym roku obchodzi 40-lecie święceń kapłańskich. Powrót po latach do wspólnoty, z której wyrósł, stał się okazją do spojrzenia na kapłańskie powołanie, jako na jeden z owoców życia parafii. Czterdzieści lat posługi jubilata wpisało się tym samym w dziękczynienie wspólnoty obchodzącej własne dwudziestolecie. Do dwóch jubileuszy dołączyło wydarzenie, na które parafianie czekali od wielu miesięcy - poświęcenie i wybudzenie organów. To zaczerpnięte z tradycji organowej określenie momentu, w którym po poświęceniu instrument po raz pierwszy rozbrzmiewa w świątyni. Obrzędu poświęcenia dokonał bp Stanisław Jamrozek, a następnie głos organów po raz pierwszy towarzyszył sprawowanej liturgii. Instrument posiada 18 głosów i został zbudowany przez niemiecką firmę Weigle. Wcześniej znajdował się w Waldkirch w Niemczech, skąd został sprowadzony do Rzeszowa. Nie było to jednak jedynie przeniesienie gotowego instrumentu z jednej świątyni do drugiej. Organy zostały poddane translokacji, przebudowie oraz gruntownemu remontowi, tak aby mogły znaleźć swoje nowe miejsce w przestrzeni kościoła i jak najlepiej służyć sprawowanej w nim liturgii. Wybudzenie organów nie było więc jedynie symbolicznym zakończeniem dużego przedsięwzięcia technicznego. Przede wszystkim oznaczało oddanie instrumentu na służbę liturgii i modlitwy wspólnoty.Do takiego rozumienia otrzymanych darów nawiązał w homilii bp Stanisław Jamrozek. Dwudziestolecie istnienia parafii trzeba odczytywać nie tylko jako zamknięty rozdział historii, ale przede wszystkim jako fundament dalszego budowania wspólnoty. Przez dwie dekady zmieniało się otoczenie, powstawała świątynia, rozwijało się duszpasterstwo, a kolejne pokolenia wiernych odnajdywały tutaj swoje miejsce. Za materialnym i duszpasterskim kształtem parafii stoją jednak konkretni ludzie – ich modlitwa, praca, ofiarność oraz poczucie odpowiedzialności za wspólne dobro. Jubileusz stał się więc okazją nie tylko do wdzięczności za to, co udało się przez te lata stworzyć, ale również do przypomnienia, że parafia pozostaje żywa wtedy, gdy tworzą ją ludzie gotowi angażować swoją wiarę, czas i talenty.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję